การประเมินประสิทธิภาพของสมการแบบเรียบง่ายสำหรับประมาณการค่า การคายระเหยน้ำและการเปลี่ยนแปลงความชื้นดินในไร่อ้อย

บทคัดย่อ

การเพิ่มผลผลิตอ้อยควรได้รับการพิจารณาควบคู่ไปกับประสิทธิภาพการใช้น้ำของพืช การวิเคราะห์เพื่อหาทางเลือกสำหรับการเพิ่ม ผลผลิตอ้อยและการใช้น้ำอย่างมีประสิทธิภาพจำเป็นต้องมีการคำนวณค่าการคายระเหยของน้ำซึ่งมีการนำสมการของ Penman-Monteith (FAO-56) (PM-56) มาใช้คำนวณกันอย่างกว้างขวาง แต่สมการนั้นก็ไม่สามารถนำไปใช้ได้กับทุกพื้นที่เนื่องจากข้อจำกัดทางข้อมูลอุตุนิยมวิทยา การศึกษานี้ได้ประเมินประสิทธิภาพ ของสมการแบบเรียบง่ายสำหรับประมาณการค่าการคายระเหยของน้ำ และเชื่อมโยงกับสมการอย่างเรียบง่ายสำหรับประมาณการเปลี่ยนแปลงความชื้นดินในแปลงอ้อย เก็บข้อมูลความชื้นดินด้วยหัววัด ความชื้นดินแบบ TDR (Time Domain Reflectometry) และบันทึกข้อมูลอัตโนมัติในแปลงทดลองที่ปลูกอ้อยพันธุ์ขอนแก่น 3 ขนาดแปลง 36 ม. x 40 ม. ระยะปลูก 1.20 ม. x 0.50 ม. ที่ศูนย์วิจัยพืชไร่ขอนแก่น ระหว่างเดือนมีนาคม - กันยายน ปี พ.ศ. 2557 แล้วสร้างสมการแบบเรียบง่ายสำหรับประมาณการค่าการคายระเหยน้ำ และสมการแบบเรียบง่ายสำหรับประมาณการการเปลี่ยนแปลงของความชื้นดินประเมินประสิทธิภาพของสมการโดยพิจารณาจากค่า Coefficient of Determinatron ค่า RMSE (Root Mean Square Error) และค่า NRMSE (Normalized Root Mean Square Error) เปรียบเทียบค่าการคายระเหยน้ำกับสมการของ Penman-Monteith FAO-56 (PM- 56) และสมการของ Priestley-Taylor (PT) และเปรียบเทียบค่าความชื้นดินกับข้อมูลจาก แปลงทดลองที่ใช้ในแบบจำลอง Canegro ผลการศึกษาพบว่า สมการแบบเรียบง่ายสามารถคำนวณค่าการคายระเหยน้ำของพืชอ้างอิงได้อย่างดีเยี่ยมเมื่อเปรียบเทียบกับสมการของ PT โดยมีค่าความแตกต่างของการคายระเหยน้ำรวม ทั้งปี 2.2% แต่ต่ำกว่าสมการของ PM-56 19.1% เมื่อนำไปเชื่อมโยงกับสมการอย่างเรียบง่ายสำหรับการเปลี่ยนแปลงของความชื้นดินสามารถประมาณการเปลี่ยนแปลง ของความชื้นดินได้ดี มีค่า NRMSE เท่ากับ 10.2% ชี้ให้เห็นว่าค่าการคายระเหยน้ำของพืชอ้างอิง และกา เปลี่ยนแปลงของน้ำในดินในแปลงอ้อยสามารถประเมินได้จากสมการแบบเรียบง่าย