เปรียบเทียบวิธีการหาเนื้อยางแห้งและความสัมพันธ์ระหว่างเนื้อยางแห้งกับองค์ประกอบทางชีวเคมีและปริมาณธาตุอาหารพืชในน้ำยางพารา

บทคัดย่อ

การซื้อขายน้ำยางจะคำนึงถึงปริมาณเนื้อยางแห้ง และวิธีการหาปริมาณเนื้อยางแห้งมีหลายวิธีด้วยกัน แต่ละวิธีอาจส่งผลให้ได้ปริมาณเนื้อยางแห้งที่แตกต่างกัน จึงได้ทำการเปรียบเทียบปริมาณเนื้อยางที่ได้จาก 4 วิธีคือ 1) วิธีมาตรฐานในห้องปฏิบัติการ 2) วิธีตกตะกอนด้วย trichloroacetic acid 3) วิธีอบโดยเครื่องไมโครเวฟ และ 4) วิธีอบโดยใช้ตู้อบ พบว่าวิธีการหาเนื้อยางแห้งโดยการอบด้วยเครื่องไมโครเวฟ ให้ค่าเนื้อยางแห้งที่ต่ำกว่าวิธีมาตรฐานในห้องปฏิบัติการ แต่มีความสัมพันธ์กันสูง (r = 0.999) และสามารถสร้างสมการทำนายค่าเนื้อยางแห้งที่แท้จริง (y) จากเนื้อยางแห้งที่วิเคราะห์ด้วยวิธีการอบด้วยเครื่องไมโครเวฟ (x) ได้ (y = 1.205x5.220, R2 = 0.998) ในการหาความสัมพันธ์ระหว่างปริมาณเนื้อยางแห้งกับปริมาณธาตุอาหาร และองค์ประกอบทางชีวเคมีในน้ำยาง พบว่าในยางก่อนเปิดกรีด เนื้อยางแห้งมีความสัมพันธ์เชิงบวกกับอนินทรีย์ฟอสฟอรัสและมีความสัมพันธ์เชิงลบกับแอมโมเนียโพแทสเซียม และแมกนีเซียมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ในขณะทีในส่วนยางพาราหลังเปิดกรีดเนื้อยางแห้งมีความสัมพันธ์เชิงลบกันอนินทรีย์ ฟอสฟอรัส ไทออล โพแทสเซียม และแมกนีเซียมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ การวิเคราะห์องค์ประกอบทางชีวเคมี และปริมาณาธาตุอาหารในน้ำยาง จึงสะท้อนถึงกิจกรรมการสร้างเนื้อยาง และนำไปใช้เป็นหลักในการปรับชนิดและอัตราปุ๋ย และระบบกรีดให้มีความเหมาะสมกับเนื้อยางพารา