การใช้สารกลุ่มปลอดภัยในการควบคุมโรคแอนแทรคโนสของผลมะม่วง

บทคัดย่อ

โรคแอนเทรคโนสของมะม่วง  (Mangifera indica)  มีสาเหตุจากเชื้อรา  Colletotrichum gloeosporioides เป็นปัญหาสำคัญที่ทำให้คุณภาพของผลมะม่วงลดลง  และอายุการเก็บระยะสั้น  จึงศึกษาการใช้สารปลอดภัยในการควบคุมโรคแอนเทรคโนสของมะม่วงหลังการเก็บเกี่ยว  เพื่อลดการใช้สารเคมีกำจัดศัตรูพืช  โดยการทดลองดำเนินการที่สำนักวิจัยและพัฒนาวิทยาการหลังการเกี่ยวและแปรรูปผลเกษตร  ตั้งแต่เดือนตุลาคม  พ.ศ.  2551-กันยายน  พ.ศ.  2552  โดยการทดสอบประสิทธิภาพของสาร  3  ชนิดคือ  propylparaben, optiphen  และ  salicylic acid มีความเข้มข้น  2  ระดับคือ  500  และ  1,000  mg/l   เปรียบเทียบกับน้ำและ  imazaril 500 mg/l การทดลองวางแผนแบบ  CRD  จำนวน  8  กรรมวิธี  5  ซ้ำ  ผลการทดลองพบว่าการใช้สารทั้ง  4  ชนิดนี้  มีเปอร์เซ็นต์การยับยั้งการเจริญเติบโตของเส้นใยเชื้อรา  C. gloeosporioides ที่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ  โดยพบว่า  propyl  paraben  ความเข้มข้น  500  และ  1000 mg/l  สามารถยับยั้งการเจริญของเส้นใยเชื้อรา  C. gloeosporioides  ได้  100%  เช่นเดียวกับสารเคมี  inazaril  ที่ความเข้มข้น  500  mg/l  รองลงมาคือ  salicylic acid และ optiphen ที่ความเข้มข้น  1,000 mg/l  สามารถยับยั้งการเจริญของเชื้อรา C. gloeosporioides  ได้  71.26  และ  50.66%  และเมื่อนำสารในกลุ่มนี้มาควบคุมโรคแอนเทรคโนสของมะม่วงที่เกิดจากการปลูกเชื้อ  ซึ่งเก็บไว้ที่อุณหภูมิห้องเป็นเวลา  7  วัน  พบว่าการจุ่ม  salicylic acid 1,000 mg/l  มีความรุนแรงของโรคน้อยที่สุดคือ  6.35%  รองลงมาคือ  salicylic 500 mg/l  และ  optiphen 1,000  mg/l  มีความรุนแรงของโรค  15.16  และ  17.55%  ส่วนกรรมวิธีอื่นๆ  ความรุนแรงของโรคใกล้เคียงกับกรรมวิธีควบคุมที่ใช้น้ำ