อัตราพันธุกรรมของลักษณะต้านทานเพลี้ยอ่อนถั่วของถั่วฝักยาว และถั่วพุ่มในชั่วรุ่นต่างๆ
DOI:
https://doi.org/10.14456/thaidoa-agres.2009.19คำสำคัญ:
ถั่วฝักยาว, ถั่วพุ่ม, เพลี้ยอ่อนถั่ว, อัตราพันธุกรรม, การต้านทานแมลงบทคัดย่อ
ศึกษาจำนวนเพลี้ยอ่อนถั่ว ระดับความรุนแรงการเข้าทำลายของเพลี้ยอ่อนถั่ว อัตราพันธุกรรมของการต้านทานเพลี้ยอ่อนถั่ว และค่าเฉลี่ยของชั่วรุ่นต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับลักษณะต้านทานเพลี้ยอ่อนถั่วในฝักถั่วฝักยาวและถั่วพุ่ม โดยแต่ละคู่ผสมประกอบด้วย 6 กลุ่มประชากร คือ พันธุ์แม่ (P<sub>1</sub>) พันธุ์พ่อ (P<sub>2</sub>) ลูกผสมชั่วที่1 (F<sub>1</sub>) ลูกผสมชั่วที่ 2 (F<sub>2</sub>) ลูกผสมกลับไปยังพันธุ์แม่ (BC<sub>1</sub>) และลูกผสมกลับไปยังพันธุ์พ่อ (BC<sub>2</sub>) จากถั่ว 4 คู่ผสม วางแผนการทดลองแบบ RCB ในโรงเรือนตาขายปิดที่แปลงทดลอง คณะทรัพยากรธรรมชาติ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ อ. หาดใหญ่ จ. สงขลา ระหว่างเดือนกุมภาพันธุ์ – เมษายน พ.ศ. 2550 โดยทำการปล่อยเพลี้ยอ่อนถั่วจำนวน 5 ตัว/ต้น เมื่อต้นถั่วมีอายุ 3 สัปดาห์หลังปลูก พบความแตกต่างของการแสดงออกของยีน และอัตราการถ่ายทอดทางพันธุกรรมในแต่ละชั่วรุ่น โดยอิทธิพลของยีนแบบผลบวกมีบทบาทสำคัญในการควบคุมความแปรปรวนทางพันธุกรรมของลักษณะระดับความรุนแรงการเข้าทำลายของเพลี้ยอ่อนถั่วเฉพาะคู่ผสมคัด – มอ. x IT82E – 16 เท่านั้น เช่นเดี่ยวกับการแสดงออกของปฏิกิริยาสัมพันธ์ระหว่างยีนต่างตำแหน่ง (epistasis) พบปฏิกิริยาระหว่างยีนแบบผลบวกกับแบบผลบวกของลักษณะระดับความรุนแรงการเข้าทำลายของเพลี้ยอ่อนถั่ว ส่วนอัตราพันธุกรรมของความต้านทานเพลี้ยอ่อนถั่ว พบว่าคู่ผสมคัด –มอ. x IT82E – 16 มีค่าสูงสุดคือ 55.94%
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2017 วารสารวิชาการเกษตร (Thai Agricultural Research Journal)
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
วารสารวิชาการเกษตร
