ผลของการขาดน้ำต่อการตอบสนองทางสรีรวิทยาของต้นยางพาราอายุ 3 เดือน

บทคัดย่อ

ศึกษาผลของการขาดน้ำต่อการตอบสนองทางสรีรวิทยาของต้นยางพาราอายุ 3 เดือนโดยปลูกต้นยางพาราพันธุ์ RRIM 600 ในกระถางที่บรรจุดินขนาด 15 ล.  ในโรงเรือนภายใต้สภาพแวดล้อมตามธรรมชาติ ที่ศูนย์วิจัยยางสุราษฎร์ธานี อ. ท่าชนะ จ.สุราษฎร์ธานี ระหว่างเดือนพฤษภาคม-มิถุนายน พ.ศ. 2551 การทดลองแบ่งต้นยางออกเป็น 2 กลุ่ม หรือกรรมวิธีคือ รดน้ำจนดินอิ่มตัวทุกวันตลอดการทดลอง (control) และงดการให้น้ำ (drought) พบว่าต้นยางที่งดให้น้ำช่วงระหว่าง 17 วัน ได้รับผลกระทบต่อความชื้นดิน การเจริญเติบโตและลักษณะที่แสดงออกทางด้านสรีระวิทยา สำหรับต้นยางที่รดน้ำปกติทุกวัน พบว่าการเจริญเติบโตที่เพิ่มขึ้น (girth increment) และอัตราการเจริญเติบโตสัมพัทธ์ (relative growth rate) มีค่าสูงกว่าต้นยางที่งดการให้น้ำอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ และต้นยางพาราที่งดการให้น้ำปริมาณความชื้นดินลดลงจาก 25 เป็น 2% โดยปรมาตร การนำไหลของปากใบ (stomatal conductance) ลดลงจาก 476 เป็น 20 Umol CO2/m2/s2 ศักย์ ของน้ำในใบลดลงจาก -0.7 เป็น -2.7 MPa relative water content (RWC) ลดลงจาก 91 เป็น 21% ปริมาณคลอโรฟิลล์ทั้งหมดลดลงจาก 1.9 เป็น 0.66 ก./ตร.ซม. และ  specific leaf mass ลดลงจาก 50 เป็น 40 ก./ตร.ม. ก่อนใบร่วง ในขณะที่ค่าต่างๆ เหล่านี้ค่อนข้างคงที่ตลอดการทดลองในต้นยางที่รดน้ำทุกวัน และยังพบความสัมพันธ์เชิงบวกระหว่างศักย์ของน้ำในใบกับ stomatal conductance และ RWC ปริมาณความชื้นดินกับ RWC และศักย์ของน้ำในใบ