การศึกษาการประหยัดพลังงานไฟฟ้าแสงสว่าง ของห้องเรียนด้วยหิ้งสะท้อนแสง กรณีศึกษาอาคารเรียนคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษารูปแบบของหิ้งสะท้อนแสงเพื่อการลดการใช้พลังงานไฟฟ้าแสงประดิษฐ์ให้กับห้องเรียน อาคารที่นำมาเป็นกรณีศึกษาคืออาคารคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร ซึ่งเป็นอาคารที่มีอายุเฉลี่ย
ที่ 40 - 60 ปี เป็นอาคารที่ควรค่าแก่การอนุรักษ์รูปแบบทางสถาปัตยกรรมดั้งเดิม โดยห้องเรียนที่ใช้เป็นกรณีศึกษา มีขนาด 8.00 x 9.00 เมตร ความสูง 3.50 เมตร มีหน้าต่างอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ มีการศึกษาหิ้งสะท้อนแสงทั้งสิ้น 16 รูปแบบ โดยการจำลองด้วยโปรแกรมคอมพิวเตอร์ DIALux 4.13 โดยจำลองผลค่าความส่องสว่างซึ่งห้องเรียนมีเกณฑ์มาตรฐานที่ 500 lux ผลการศึกษาพบว่า รูปแบบของหิ้งแสงที่ช่วยลดการใช้พลังงานไฟฟ้าแสงประดิษฐ์ที่ดีที่สุดคือแบบหิ้งสะท้อนแสงรูปแบบที่ (G)-9 (หิ้งสะท้อนแสงด้านนอกมุมเอียงที่ 30o และไม่มีหิ้งแสงด้านใน) โดยมีการใช้พลังงานแสงประดิษฐ์เพื่อเพิ่มแสงสว่างเพียง 130.30 กิโลวัตต์ - ชั่วโมง/ปี และมีค่าไฟฟ้าจากแสงประดิษฐ์ 686.37 บาท และค่าไฟฟ้าที่ลดลงจากรูปแบบดั้งเดิมของ
อาคาร 75.87%