การเพิ่มประสิทธิภาพการใช้ประโยชน์กากตะกอนดีแคนเตอร์ และกลีเซอรอลดิบ ในกระบวนการหมักร่วมก๊าซชีวภาพ

บทคัดย่อ

การศึกษานี้มุ่งเน้นการเพิ่มประสิทธิภาพการผลิตก๊าซชีวภาพและการจัดการของเสียให้เกิดประสิทธิภาพสูงสุด โดยขั้นแรกเป็นการหมักร่วมระหว่างกากตะกอนดีแคนเตอร์และกลีเซอรอลดิบ จากนั้นเพิ่มประสิทธิภาพกระบวนการหมักก๊าซชีวภาพในขั้นที่ 2 การทดลองแบ่งออกเป็น 1) กระบวนการหมักร่วมแบบกึ่งต่อเนื่องในถังหมักขนาด 20 ลิตร พบว่าที่ความเข้มข้นกลีเซอรอลเท่ากับร้อยละ 1.5 โดยมวลต่อปริมาตร ระยะเวลากักเก็บ (Hydraulic Retention Time, HRT) 2 วัน ได้ปริมาณผลผลิตสูงสุดเท่ากับ 43.33 ลิตรไฮโดรเจนต่อกิโลกรัม ของแข็งทั้งหมด อัตราการผลิตสูงสุดเท่ากับ 0.89 ลิตรไฮโดรเจนต่อปริมาตรถังหมักต่อวัน และปริมาณกระแสไฟฟ้าเท่ากับ 0.11 กิโลวัตต์ชั่วโมงต่อกิโลกรัมของแข็งทั้งหมด 2) การปรับสภาพเบื้องต้นน้ำหมักจากขั้นที่ 1 ด้วยวิธีโอโซนเนชัน และการใช้ไอน้ำร้อนต่อกระบวนการผลิตก๊าซมีเทน พบว่านน้ำหมักที่ผ่านกระบวนการปรับสภาพด้วยไอนน้ำร้อนให้ค่าประสิทธิภาพสูงสุดเมื่อพิจารณาจากประสิทธิภาพการปลดปล่อยนน้ำตาล ผลผลิตก๊าซมีเทนที่เกิดขึ้นรวมถึงการกำจัดของเสียในรูปของแข็งทั้งหมดและซีโอดีทั้งหมด งานวิจัยนี้แสดงถึงความเป็นไปได้ของกระบวนการปรับสภาพโดยใช้ไอน้ำร้อนซึ่งสามารถน้ำไปใช้งานจริงได้ในโรงงานสกัดน้ำมันปาล์มดิบที่มีไอนน้ำร้อนเป็นผลผลิตพลอยได้จากกระบวนการสกัด ซึ่งท้ายที่สุดจะสามารถพัฒนา ประสิทธิภาพกระบวนการผลิตก๊าซชีวภาพในการหมักขั้นที่ 2 ต่อไป