การคัดกรองฤทธิ์ต้านเอนไซม์ไลเปสจากพริกพื้นบ้านไทย

Main Article Content

ธารีรัตน์ วัชรชัยโสภณสิริ
ภรัณยา ธิยะใจ
สมศรี เจริญเกียรติกุล
ปิยะ เต็มวิริยะกุล
เชาวนี ชูพีรัชน์
อุทัยวรรณ สุทธิศันสนีย์

บทคัดย่อ

โรคอ้วนเป็นปัจจัยความเสี่ยงหลักของการเกิดโรคไม่ติดต่อเรื้อรัง ซึ่งการรักษาโรคอ้วนเกี่ยวข้องกับการย่อยไขมันผ่านการยับยั้งเอนไซม์ไลเปส วัตถุประสงค์ของการศึกษานี้คือเพื่อทดสอบฤทธิ์ต้านการทำงานของเอนไซม์ไลเปสจากพริกพื้นบ้านไทย (สกุล C. annuum และ C. frutescens) ตัวอย่างพริกถูกสกัดด้วยสารละลายเอทานอลที่ความเข้มข้นร้อยละ 70 โดยปริมาตร ที่อุณหภูมิ 60 องศาสเซลเซียส ผลการศึกษาพบว่าพริกกะเหรี่ยงสีเขียว (สกุล C. frutescens) มีฤทธิ์ต้านเอนไซม์ไลเปสสูงสุด (ร้อยละ 49) ในขณะที่พริกกะเหรี่ยงสี แดงมีฤทธิ์ต้านเอนไซม์ร้อยละ 36 ในทางตรงกันข้ามพริกหยวกสีแดง (สกุล C.annuum) มีฤทธิ์ต้านเอนไซม์ไลเปสต่ำสุด (ร้อยละ 8) ในขณะที่พริกหยวกสีเขียวมีค่าต้านร้อยละ 13 โดยพริกสีเขียวส่วนใหญ่มีแนวโน้มการยับยั้งมากกว่าพริกสีแดง ซึ่งอาจมีสาเหตุมาจากปริมาณสารสำคัญที่อยู่ในพริกเเต่ละคนชนิดมีความแตกต่างกัน โดยพริกกะเหรี่ยงสีเขียวที่มีฤทธิ์ต้านเอนไซม์ไลเปสสูงที่สุดถูกพบว่า มีปริมาณกรดเฟอรูลิก กรดพาราคูมาริก และกรดซิแนฟปิก สูงกว่าพริกกะเหรี่ยงสีแดง นอกจากนี้ พริกในสกุล C. frutescens มีแนวโน้ม ยับยั้งเอนไซม์ไลเปสได้ดีกว่าพริกในสกุล C. annuum ดังนั้น ปัจจัยภายใน เช่น ระยะสุก และสกุลของพริกอาจส่งผลต่อฤทธิ์ต้านเอนไซม์ไลเปสได้


 

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
วัชรชัยโสภณสิริ ธ. ., ธิยะใจ ภ. ., เจริญเกียรติกุล ส. ., เต็มวิริยะกุล ป. ., ชูพีรัชน์ เ. ., & สุทธิศันสนีย์ อ. . (2017). การคัดกรองฤทธิ์ต้านเอนไซม์ไลเปสจากพริกพื้นบ้านไทย. วารสารพิษวิทยาไทย, 32(1), 35–52. สืบค้น จาก https://li01.tci-thaijo.org/index.php/ThaiJToxicol/article/view/244133
ประเภทบทความ
บทความวิจัย