วัตถุกันเสียและสีสังเคราะห์ในไส้กรอกที่จำหน่ายในและนอกโรงเรียนจังหวัดนครปฐม

Main Article Content

ปราณี พัฒนกุลอนันต์
เวณิกา เบ็ญจพงษ์
จักรกฤษณ์ สกลกิจติณภากุล
หัสยา อมราสกุลทรัพย์
พรรษมนต์ พงศ์อิทธิโภคิน
ปิยนุช วิเศษชาติ
โสภิดา สุตา
วีรยา การพานิช

บทคัดย่อ

ไนไตร์ตและไนเตรต เป็นวัตถุกันเสียและสารตรึงสี อนุญาตให้ใช้ในไส้กรอกได้ แต่ยังพบสีสังเคราะห์ และวัตถุกันเสียที่ไม่อนุญาตให้ใช้ การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์ประเมินการใช้วัตถุกันเสียและสีสังเคราะห์ ในไส้กรอกที่จำหน่ายภายในและนอกโรงเรียนจังหวัดนครปฐม เก็บตัวอย่างไส้กรอกจำนวน 93 ตัวอย่างจากร้านค้าภายในและนอกโรงเรียนวิเคราะห์ปริมาณไนไตร์ต ไนเตรต กรดซอร์บิก กรดเบนโซอิก และสีสังเคราะห์ ประเมินความเสี่ยงต่อสุขภาพการได้รับวัตถุกัน เสียและสีสังเคราะห์จากการบริโภคไส้ กรอกของนักเรียน โดยเปรียบเทียบปริมาณการได้รับสัมผัสกับปริมาณที่คนสามารถรับสารเข้าสู่ร่างกาย (Acceptable Daily Intake -ADI) พบไนไตร์ต ไนเตรต กรดซอร์บิก และกรดเบนโซอิก ร้อยละ 100, 85, 59 และ 49 ตามลำดับ พบสีสังเคราะห์เออร์ริโธซีนและปองโซ 4 อาร์ ร้อยละ 4 และ 1 ตามลำดับ ความเสี่ยงระดับยอมรับไม่ได้พบกรณีที่เด็กบริโภคไส้กรอกปริมาณสูง (P 97.5) หากไส้กรอกมีไนไตรตความเข้มข้นสูง (P 97.5 = 55.53 มิลลิกรัมต่อกิโลกรัม) การได้รับไนไตรต์จะสูงเกินค่า ADI การได้รับไนเตรต กรดซอร์บิก กรดเบนโซอิก เออร์ริโธซีน และปองโซ 4 อาร์ จากการบริโภคไส้กรอกที่ระดับเฉลี่ยและสูง มีค่าต่ำกว่า ADI ดัง นั้น เด็กไม่ควรบริโภคไส้กรอกปริมาณมากเป็นประจำเนื่องจากจะทำให้ได้รับไนไตรตส์สูงเกินระดับที่มีความปลอดภัยต่อสุขภาพ

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
พัฒนกุลอนันต์ ป. ., เบ็ญจพงษ์ เ. ., สกลกิจติณภากุล จ. . ., อมราสกุลทรัพย์ ห. ., พงศ์อิทธิโภคิน พ. . ., วิเศษชาติ ป. ., สุตา โ. ., & การพานิช ว. . (2016). วัตถุกันเสียและสีสังเคราะห์ในไส้กรอกที่จำหน่ายในและนอกโรงเรียนจังหวัดนครปฐม. วารสารพิษวิทยาไทย, 31(2), 39–54. สืบค้น จาก https://li01.tci-thaijo.org/index.php/ThaiJToxicol/article/view/244140
ประเภทบทความ
บทความวิจัย