กลไกการออกฤทธิ์ระดับโปรตีนด้วยเทคนิค shortgun โปรติโอมิกส์ของลำไส้ใหญ่ในหนูเม้าส์ที่ได้รับผักชีฝรั่ง

บทคัดย่อ

ผักชีฝรั่ง (Eryngium foetidum Linn. leaves; EF) เป็นพืชสมุนไพรพื้นบ้านที่ชาวเอเชียตะวันออกเฉียงใต้นิยมนามาบริโภคเป็นอาหารและมีสรรพคุณทางยา จากข้อมูลการบริโภคของประชากรไทยค่าเฉลี่ยของปริมาณการบริโภคผักชีฝรั่งเท่ากับ 0.48 กรัมต่อกิโลกรัมน้ำหนักตัวต่อวัน และมีรายงานการศึกษาพบว่า ผักชีฝรั่งมีคุณสมบัติในเชิงป้องกันการเกิดมะเร็งลำไส้ใหญ่ในหนูเม้าส์ที่ถูกชักนำให้เกิดมะเร็งลำไส้จากสารก่อมะเร็ง azoxymethane และdextran sulfate sodium โดยไม่มีผลต่อการเปลี่ยนเปลี่ยนทางพยาธิวิทยาของเนื้อเยื่อบริเวณลำไส้ จึงเป็นที่มาของการศึกษาความปลอดภัยของการบริโภคผักชีฝรั่งในกลไกระดับโปรตีน โดยนำลำไส้ของหนูเม้าส์ในแต่ละกลุ่ม จากทั้งหมด 3 กลุ่ม (กลุ่มแรกได้รับอาหารปกติ กลุ่มที่สองเป็นกลุ่มที่ได้รับอาหารปกติร่วมกับผักชีฝรั่งในปริมาณร้อยละ 0.8 และกลุ่มที่สามเป็นกลุ่มที่ได้รับอาหารปกติร่วมกับผักชีฝรั่งในปริมาณร้อยละ 3.2) มาวิเคราะห์การแสดงออกของโปรตีนด้วยเทคนิค  GeLC-MS/MS จากนั้นทำการแยกขนาดของโปรตีนด้วยเทคนิค SDS-PAGE และทำการสกัดโปรตีนออกจากแผ่นเจลด้วยวิธี trypsin digestion และทำการวิเคราะห์ด้วยเครื่อง nanoLC-MS โดยชนิดและปริมาณของโปรตีนจะถูกจำแนกความแตกต่างด้วยโปรแกรม Decyder MS และโปรแกรม Mascot softwares จากการศึกษาครั้งนี้พบว่า ปริมาณการแสดงออกของโปรตีนในกลุ่มควบคุมและกลุ่มทดลองที่ได้รับอาหารร่วมกับผักชีฝรั่งเป็นระยะเวลา 15 สัปดาห์  มีปริมาณที่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ แต่ผลในกลุ่มทดลองทั้งสองกลุ่ม (ส่วนผสม EF ร้อยละ 0.8 และส่วนผสม EF ร้อยละ 3.2) พบว่าปริมาณการแสดงออกของโปรตีนไม่มีความแตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญ อย่างไรก็ตามไม่พบการแสดงออกของโปรตีนในกลุ่มที่เกี่ยวข้องกับการก่อให้เกิดมะเร็งลำไส้ ซึ่งสอดคล้องกับผลทางพยาธิวิทยาที่ไม่พบการเปลี่ยนแปลงของเนื้อเยื่อลำไส้หนูเม้าส์ที่ได้รับอาหารร่วมกับผักชีฝรั่งเป็นระยะเวลา 15 สัปดาห์  สรุปได้ว่าการให้ผักชีฝรั่งที่ผสมอาหารปริมาณร้อยละ 0.8 และร้อยละ 3.2 แก่หนูเป็นระยะเวลา 15 สัปดาห์มีความปลอดภัย