ผลกระทบของคลอร์ไพริฟอสผสมไซเพอร์เมทริน (สารกำจัดแมลง) ต่อการเปลี่ยนแปลงสัณฐานวิทยาและการแสดงออกของอะซิทิลโคลีนเอสเทอเรสในหอยเชอรี่ (Pomacea canaliculata)

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีเป้าหมายเพื่อศึกษาผลกระทบของสารกำจัดแมลงศัตรูพืชคลอร์ไพริฟอสผสมกับไซเพอร์เมทรินที่ส่งผลต่อหอยเชอรี่โดยประเมินผลกระทบจากการตายสะสม การเปลี่ยนแปลงพฤติกรรม สัณฐานวิทยาภายนอกและภายในและศึกษาการแสดงออกของอะซิทิลโคลีนเอสเทอเรสในหอยเชอรี่ จากการศึกษาพบว่าหอยเชอรี่เมื่อได้รับสัมผัสสารคลอร์ไพริฟอสผสมกับไซเพอร์เมทรินที่ระดับความเข้มข้น 0, 5, 10, 15, 20 และ 25 µl/L เป็นเวลา 24, 48 ,72 และ 96 ชั่วโมงพบว่า อัตราการตายสะสมเพิ่มตามระดับความเข้มข้นที่ได้รับสัมผัสโดยตลอดช่วงเวลาที่ศึกษาคือ 24, 48, 72 และ 96 ชั่วโมง หอยเชอรี่ในชุดควบคุมจะไม่เกิดการตาย แต่การตายเกิดขึ้นครั้งแรกเมื่อหอยเชอรี่ได้รับสัมผัสสารทุกระดับความเข้มข้นเมื่อเวลาเข้าสู่ 72 ชั่วโมง ส่วนพฤติกรรมที่สามารถตรวจสอบได้จะเริ่มขึ้นเมื่อหอยเชอรี่ได้รับสัมผัสสารคลอร์ไพริฟอสผสมกับไซเพอร์เมทรินที่เวลา 1 ชั่วโมงที่ระดับความเข้มข้น 10 µl/L การเปลี่ยนแปลงที่ตรวจสอบได้คือ หอยเชอรี่มีการขับถ่าย เคลื่อนตัวเล็กน้อยเกาะตามโหลทดลอง และการศึกษาลักษณะสัณฐานวิทยาภายนอกพบว่าไม่เกิดการเปลี่ยนแปลงหอยเชอรี่มีสีและเปลือกที่ปกติ ส่วนการเปลี่ยนแปลงลักษณะสัณฐานวิทยาในหอยเชอรี่มีการเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นครั้งแรกที่ความเข้มข้น 25 µl/L ที่เวลา 24 ชั่วโมง โดยมีเนื้อเยื่อเปื่อยยุ่ย และการแสดงออกของอะซิทิลโคลีนเอสเทอเรสในเนื้อเยื่อหอยเชอรี่มีแนวโน้มที่จะลดลงตามระยะเวลาและความเข้มข้นที่ได้รับสัมผัสสารเมื่อทดสอบโดยใช้เทคนิคดอทบลอท ดังนั้นหอยเชอรี่จึงมีแนวโน้มที่จะให้เป็นตัวชี้วัดการได้รับสัมผัสสารกำจัดแมลงศัตรูพืชคลอร์ไพริฟอสผสมกับไซเพอร์เมทรินที่ปนเปื้อนในแหล่งน้ำได้