การวิเคราะห์ปริมาณสารพฤกษเคมี ฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระ และฤทธิ์ต้านแบคทีเรียของสารสกัดจากใบดีปลี (Piper retrofractum Vahl)

ผู้แต่ง

  • สมพล คนเพียร คณะสหเวชศาสตร์ มหาวิทยาลัยปทุมธานี
  • ณัฐณิชา จำปาแดง สาขาวิชาวิทยาศาสตร์พื้นฐานและวิทยาศาสตร์การแพทย์ คณะสหเวชศาสตร์ มหาวิทยาลัยปทุมธานี
  • อารดา วิวัฒนเดชา โรงเรียนสามัคคีวิทยาคม จังหวัดเชียงราย
  • พีรดา กนกวลัย โรงเรียนนานาชาติโชรส์เบอรี กรุงเทพมหานคร
  • คณพศ ตั้งพูลผลวนิชย์ โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยขอนแก่น จังหวัดขอนแก่น
  • กชเกล้า มหาแสน โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยมหาสารคาม (ฝ่ายมัธยม) จังหวัดมหาสารคาม
  • พิชชาพร ไกรชู โรงเรียนอำมาตย์พานิชนุกูล จังหวัดกระบี่
  • วริษรดา วรเดชานันทกุล โรงเรียนนานาชาติเอกมัย 57 กรุงเทพมหานคร
  • ศยามล สิทธิสาร สาขาวิชาวิทยาศาสตร์พื้นฐานและวิทยาศาสตร์การแพทย์ คณะสหเวชศาสตร์ มหาวิทยาลัยปทุมธานี

คำสำคัญ:

ใบดีปลี, สารต้านอนุมูลอิสระ, Streptococcus salivarius, สุขภาพช่องปาก

บทคัดย่อ

ปัจจุบันปัญหาโรคในช่องปาก เช่น โรคฟันผุและโรคปริทันต์อักเสบ ยังคงเป็นอุบัติการณ์สำคัญที่ส่งผลกระทบต่อคุณภาพชีวิตของประชากรในทุกช่วงวัย แม้จะมีสารต้านจุลชีพสังเคราะห์ที่ใช้ในทางทันตกรรมอย่างแพร่หลาย แต่ผลข้างเคียงและการทำลายสมดุลของจุลินทรีย์ประจำถิ่น (Normal Flora) นำไปสู่ความสนใจในการศึกษาพืชสมุนไพรเพื่อเป็นทางเลือกใหม่ งานวิจัยนี้จึงมุ่งเน้นศึกษาดีปลี (Piper retrofractum Vahl) ซึ่งเป็นพืชสมุนไพรที่มีสรรพคุณทางยา โดยเฉพาะในส่วนใบ ที่ยังมีการศึกษาฤทธิ์ทางชีวภาพอย่างจำกัด โดยวิเคราะห์ปริมาณสารพฤกษเคมี ฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระ และความสามารถในการยับยั้งแบคทีเรียประจำถิ่นอย่าง Streptococcus salivarius ผลการศึกษาพบว่า สารสกัดใบดีปลีมีปริมาณฟีนอลิกรวม คือ17.667±5.462 mgGAE/gDW และปริมาณฟลาโวนอยด์รวม คือ 51.401±2.128 mgQE/gDW และมีฤทธิ์การต้านอนุมูลอิสระในระดับปานกลาง โดยมีค่าร้อยละการต้านอนุมูลอิสระ DPPH และ ABTS คือ 26.248±0.659 และ 34.615±2.359 ตามลำดับ สำหรับการทดสอบฤทธิ์ต้านแบคทีเรียประจำถิ่นในช่องปาก Streptococcus salivarius ด้วยวิธี Disc Diffusion พบว่าสารสกัดมีฤทธิ์ในการยับยั้งจำกัด โดยมีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางบริเวณยับยั้งเฉลี่ย 0.5 มิลลิเมตร ผลการวิจัยชี้ให้เห็นว่าสารสกัดจากใบดีปลีมีศักยภาพในการพัฒนาเป็นส่วนประกอบในผลิตภัณฑ์ดูแลช่องปาก เนื่องจากมีสารสำคัญกลุ่มฟลาโวนอยด์สูงและมีฤทธิ์ต้านจุลชีพที่ไม่ทำลายสมดุลของเชื้อประจำถิ่นในช่องปากมากเกินไป ซึ่งเป็นประโยชน์ต่อการรักษาสมดุลของระบบนิเวศในช่องปาก

Downloads

Download data is not yet available.

เอกสารอ้างอิง

กองทันตสาธารณสุข กรมอนามัย, รายงานผลการประชุมวิชาการทันตสาธารณสุขแห่งชาติ ครั้งที่ 9, นนทบุรี: กระทรวงสาธารณสุข; 2566.

สำนักทันตสาธารณสุข. รายงานผลการสำรวจสภาวะสุขภาพช่องปากระดับประเทศ ครั้งที่ 8. นนทบุรี: กรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุข; 2560.

Petersen PE, Ogawa H. The global burden of periodontal disease: towards integration with chronic disease prevention and control. Periodontol 2000. 2012;60(1):15-39.

ชูพงศ์ สถิรไพศาล. การศึกษาฤทธิ์ต้านจุลชีพของสารสกัดสมุนไพรต่อแบคทีเรียก่อโรคในช่องปาก, วารสารทันตแพทยศาสตร์. 2560;67(2):124-135.

Marsh PD. Dental plaque as a biofilm and a microbial community - implications for health and disease. BMC Oral Health. 2006.

Mangaiyarkarasi R, et al. Efficacy of Aloe vera mouthwash on dental plaque and gingivitis. J Clin Exp Dent. 2015;7(3):e380-4.

Gupta R, Flora SJ. Effect of Centella asiatica on free radical mediated oxidative stress. Chem Biol Interact. 2005.

สมศักดิ์ นวลแก้ว. สมุนไพรที่ใช้ในงานทันตกรรม. วารสารเภสัชศาสตร์อีสาน. 2555;8(1):1-12.

Taweechaisupapong S, et al. In vitro inhibitory effect of Streblus asper leaf extract on adhesion of Candida albicans to human buccal epithelial cells. J Ethnopharmacol. 2005.

จุไรรัตน์ เกิดคอทอง. ฤทธิ์ทางชีวภาพของชุมเห็ดเทศต่อเชื้อจุลินทรีย์ในช่องปาก. รายงานการวิจัย; 2562.

พัชราภรณ์ เทพกาญจนา. กระชายกับการยับยั้งเชื้อ Streptococcus mutans. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. 2564.

Hasan S, et al. Anticariogenic potentials of Acacia nilotica, Ocimum sanctum and Emblica officinalis. Afr J Microbiol Res. 2011.

ประคอง ปรุงศิลป์. การศึกษาฤทธิ์ต้านการอักเสบของสารสกัดผักคราดหัวแหวน. วารสารวิจัยสมุนไพร. 2563.

Wannissorn B, et al. Antibacterial properties of essential oils from Thai medicinal plants. Fitoterapia. 2005.

ณัฐกานต์ วงศ์ธนศิริ และคณะ. การวิเคราะห์องค์ประกอบทางเคมีและฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระของสารสกัดจากใบพืชวงศ์พริกไทย. วารสารสมุนไพรและผลิตภัณฑ์ธรรมชาติ. 2565;5(2):45-58.

Salaheen S, et al. Antibacterial and anti-biofilm activities of Piper sarmentosum extracts against oral pathogens. Journal of Herbal Medicine. 2018;11:23-29.

Mohamad NS, et al. Anti-inflammatory potential of Piper sarmentosum in human gingival fibroblasts. Journal of Ethnopharmacology. 2020;250:112462.

ศิริพร กลิ่นมาลี. ประสิทธิภาพของสารสกัดสมุนไพรตระกูล Piper ในการยับยั้งแบคทีเรียก่อโรคฟันผุ. วารสารทันตแพทยศาสตร์และเทคโนโลยีสุขภาพ. 2566;4(1):12-25.

สมชาย สันติวัฒนกุล. เทคนิคการสกัดและวิเคราะห์สารพฤกษเคมีจากพืชสมุนไพร. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัย; 2565.

สุรศักดิ์ ละลี. การเปรียบเทียบวิธีวิเคราะห์หาปริมาณสารประกอบฟีนอลิกรวมและฤทธิ์การต้านอนุมูลอิสระในพืชสมุนไพร. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. 2561;26(5):854-866.

CHANG, Chia-Chi, et al. Estimation of total flavonoid content in propolis by two complementary colorimetric methods. Journal of food and drug analysis, 2002;10(3):178–182.

Brand-Williams, et al. Use of a free radical method to evaluate antioxidant activity. LWT-Food science and Technology 1995;28.1:25-30.

Re Roberta, et al. Antioxidant activity applying an improved ABTS radical cation decolorization assay. Free radical biology and medicine, 1999;26.9-10:1231-1237.

Ibrahim MA, Sazalli NA, Zakaria NH, Adibah F. Antibacterial activity of Piper sarmentosum (Roxb.) aqueous extract against pathogenic bacteria. Revelation and Science. 2024;1(2):45-52.

Salehi B, et al. The Genus Piper: A Comprehensive Review on Ethnomedicine, Phytochemistry, and Biological Activities. Molecules. 2019;24(7):1364.

Aryal S, et al. Total Phenolic Content, Flavonoid Content and Antioxidant Potential of Wild Vegetables from Western Nepal. Plants (Basel). 2019;8(4):96.

Mgbeahuruike EE, et al. Phytochemical Screening and Antioxidant Activity of Extracts from Selected Piper Species. Plants. 2021;10(10):2141.

Zhang Y, et al. The Role of Oral Microbiota and Antioxidants in Periodontal Health: A Current Review. International Journal of Molecular Sciences. 2024;25(2):1102.

Mgbeahuruike EE, et al. Antibacterial activities of essential oils and extracts from selected Piper species. Antibiotics. 2022;11(1):12.

Radaic A, Kapila YL. The oral microbiome and salivary biomarkers: a strategy for personalized dental management. Periodontology 2000. 2021;85(1):15-34.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-06-30

รูปแบบการอ้างอิง

คนเพียร ส., จำปาแดง ณ., วิวัฒนเดชา อ., กนกวลัย พ., ตั้งพูลผลวนิชย์ ค., มหาแสน ก., ไกรชู พ., วรเดชานันทกุล ว., & สิทธิสาร ศ. (2026). การวิเคราะห์ปริมาณสารพฤกษเคมี ฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระ และฤทธิ์ต้านแบคทีเรียของสารสกัดจากใบดีปลี (Piper retrofractum Vahl). วารสารวิทยาศาสตร์ คชสาส์น, 48(1), 22–28. สืบค้น จาก https://li01.tci-thaijo.org/index.php/kochasarn/article/view/270731

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย