การพัฒนารูปแบบการดูแลและติดตามทารกเกิดก่อนกำหนดหลังจำหน่ายออกจากโรงพยาบาล
คำสำคัญ:
การพัฒนารูปแบบการดูแลและติดตาม, ทารกเกิดก่อนกำหนด, การดูแลทารกแรกเกิดที่บ้าน, หลังจำหน่ายออกจากโรงพยาบาลบทคัดย่อ
การวิจัยปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนารูปแบบการดูแลและติดตามทารกเกิดก่อนกำาหนดหลังจำหน่ายออกจากโรงพยาบาล กลุ่มตัวอย่างเลือกแบบเจาะจง ประกอบด้วย 2 กลุ่ม คือ (1) กลุ่มตัวอย่างที่ร่วมกันพัฒนารูปแบบการดูแลและติดตามทารกเกิดก่อนกำาหนดฯ จำานวนทั้งสิ้น 20 คน (2) กลุ่มตัวอย่างที่นำารูปแบบการดูแลและติดตามทารกเกิดก่อนกำาหนดฯ ไปใช้ จำานวนทั้งสิ้น 15 ราย การดำาเนินการพัฒนารูปแบบฯ แบ่งออกเป็น 3 ระยะ คือ ระยะเตรียมการ ระยะดำเนินการ และระยะประเมินผล เก็บรวบรวมข้อมูลเชิงคุณภาพโดยการสัมภาษณ์ สังเกต การอภิปรายกลุ่ม และบันทึกภาคสนามวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพโดยการวิเคราะห์เชิงเนื้อหา และข้อมูลเชิงปริมาณโดยใช้สถิติพรรณนา
ผลการวิจัย พบว่า รูปแบบการดูแลและติดตามทารกเกิดก่อนกำาหนด ประกอบด้วย (1) โครงสร้างรูปแบบการดำเนินงานโดยการมีส่วนร่วมของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียในการดูแลและติดตามทารกเกิดก่อนกำาหนดอย่างต่อเนื่องตั้งแต่ทารกเข้ารับการรักษาในหอผู้ป่วยทารกแรกเกิดวิกฤติ (NICU) จนถึงทารกกลับบ้านจนทารกอายุ 12 เดือน (Newborn Home Healthcare: NHHC) (2) แบบบันทึกการส่งต่อเพื่อการดูแลทารกต่อเนื่องที่บ้าน (NHHC-1) (3) แบบฟอร์มการส่งต่อติดตามมารดาและทารกหลังคลอด (NHHC-2) และ (4) คู่มือการดูแลทารกเกิดก่อนกำาหนดเพื่อใช้ประกอบการดูแลทารกเกิดก่อนกำหนดหลังจำาหน่ายออกจากโรงพยาบาล และพบว่าความพึงพอใจต่อรูปแบบการดูแลและติดตามทารกเกิดก่อนกำาหนดหลังจำหน่ายออกจากโรงพยาบาล ของกลุ่มที่ร่วมพัฒนารูปแบบและกลุ่มที่นำารูปแบบไปใช้ อยู่ในระดับมาก (M = 3.38, S.D.=0.33 และM = 3.63, S.D.=0.23 ตามลำาดับ) ผลการวิจัยนี้แสดงให้เห็นว่าการใช้กระบวนการพัฒนาที่เน้นการมีส่วนร่วมของผู้ที่เกี่ยวข้องทั้งหมดเป็นปัจจัยแห่งความสำาเร็จ และนำาไปสู่การดูแลทารกเกิดก่อนกำาหนดให้มีคุณภาพดียิ่งขึ้น
เอกสารอ้างอิง
Bureau of Polity and Strategy. (2013). Public health statistics. [Database on the Internet]. Retrieved Jan 26, from http://bps.ops.moph.go.th/
Chompoolong, S., & Sriruksa, S. (2013). The development nursing service system of preterm infant in mahasarakham hospital and network. Journal of Nurses’ Association of Thailand, North-eastern Division, 31(2), 151-164.
Crane, P., & O’Regan, M. (2010). On PAR using participatory action research to improve early intervention.
Department of Families, Housing, Community Services and Indigenous Affairs, Australian Government.
Hayeese, W., Sap-In, N., Wangsawat, T., & Chaimongkol, N. (2015a) Quality of life of Muslim preterm infant in three southernmost provinces of thailand. Princess of Naradhiwas University Journal, 7(1), 1-14.
Hayeese, W., Sap-In, N., Wangsawat, T., & Chaimongkol, N. (2015b). Influencing factors of quality of life of muslim preterm infants in the three southernmost provinces. The Journal of Faculty of Nursing, Burapha University, 23(3), 26-40.
Hayeese, W., Sap-In, N., Pichaisongkram, S., & Chaimongkol, N. (2016). Effects of the perceived self-efficacy promotion program of caregivers on quality of life of muslim preterm infants in Narathiwat province. The Journal of Faculty of Nursing, Burapha University, 24(2), 51-60.
Kaoloung, K., Rutchanagul, P., & Pookboonmee, R. (2012). Develop a discharge planning model to promote continuity care for pre-term infants. Journal of Health Science Research, 6(1), 27-39.
Kuaniewicz, M, W., Parker, S, J., & Schnake, M, A. (2013). Hospital readmission and emergency department visits in moderate-preterm: Late preterm and early term infants. Clin. Perinatol, 40, 753-775.
Mally, P, V., Bailey, S., & Hendrisks-Munoz, K, D. (2010). Clinical issue in the management of late preterm infants, Curr. Probl. Pediatr. Adolesc. Health Care, 40, 218-233.
Ministry of Public Health. (2017). Public health statistics, A.D. 2016. Bangkok: Strategy and Planning Division. (in Thai).
Peesara, N., Payakkaraung, S., Thampanichawat, W., & Rungamornrat, S. (2017). Effect of an education program about environmental management for developmental care of preterm infants on nurses’ knowledge and practice in neonatal intensive care unit. Journal of Nursing Science, 35(2), 4-14.
Sangtawesin, V., Singarj, Y., & Kanjanapunkul, W. (2011). Growth and developmental outcome of very low birth weight infants at 18-24 months of age. Journal of Medical Association of Thailand, 94(3), 101-106.
Sein, U, T. (2006). Health Volunteers: Third workforce for health-for-all movement. Regional Health Forum,
(1), 38-48.
Stringer, E, T. (2007). Action Research (3rd ed.). Los Angeles: Sage.
Vohr, B. (2013). Long-term outcome of moderately preterm: Late preterm and early term infants. Clin.Perinatol, 40, 739-751.
