ศึกษาการปรับปรุงผิวของแม่พิมพ์แบบยึดติดสำหรับต้านทานการสึกหรอด้วย กระบวนการชุบแข็งในอ่างเกลือหลอมเหลว

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาการปรับปรุงผิวของแม่พิมพ์แบบยึดติดสำหรับต้านทานการสึกหรอด้วยกระบวนการชุบแข็งในอ่างเกลือหลอมเหลว เป็นการปรับปรุงคุณสมบัติของผิวแม่พิมพ์ให้มีความแข็งมากขึ้นเพื่อให้เหมาะสมสำหรับการอัดเม็ดปุ๋ยอินทรีย์ โดยใช้แม่พิมพ์จำนวน 12 ชิ้น และแบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม ดังนี้ คือ 1) แม่พิมพ์ที่ไม่ได้ผ่านการชุบแข็ง จำนวน 4 ชิ้น และ 2) แม่พิมพ์ที่ได้ผ่านการชุบแข็งโดยการใช้อ่างเกลือหลอมเหลว อุณหภูมิ 580 องศาเซลเซียส ใช้เวลาในการชุบแข็ง 180 นาที จำนวน 4 ชิ้น และ 300 นาที จำนวน 4 ชิ้น การวัดค่าความแข็งลึกของชิ้นทดสอบด้วยเครื่องวัดค่าความแข็ง Vickers hardness tester โดยวัดค่าความแข็งลึกที่ทุก ๆ ระยะ 0.01 มิลลิเมตร เป็นจำนวน 12 จุด ชิ้นทดสอบมีค่าความแข็งผิวที่สูงสุดที่ระยะ 0.01 มิลลิเมตร ที่ใช้เวลาในการชุบแข็ง 180 นาที และ 300 นาที ซึ่งค่าความแข็งที่วัดได้ประมาณ 580 HV และ 590 HV ตามลำดับ แม่พิมพ์แต่ละชิ้นต้องผ่านการอัดเม็ดปุ๋ยอินทรีย์ประมาณ 5 ตัน เพื่อทดสอบการสึกหรอของแม่พิมพ์ ผลการวิจัยพบว่าแม่พิมพ์ไม่ได้ผ่านการชุบแข็งมีการสึกหรอแบบขัดสีที่เกิดจากการที่ผิวโลหะมาเสียดสีกัน แม่พิมพ์ที่ไม่ได้ผ่านการชุบแข็งมีอัตราการสึกหรอ 0.68 มิลลิเมตร และแม่พิมพ์ที่ได้ผ่านการชุบแข็งโดยการใช้อ่างเกลือหลอมเหลว ที่ใช้เวลาในการชุบแข็ง 180 นาที และ 300 นาที มีอัตราการสึกหรอ 0.28มิลลิเมตร และ 0.23 มิลลิเมตร ตามลำดับ