การทบทวนขอบเขตงานวิทยานิพนธ์ที่เกี่ยวกับการพยาบาลผู้สูงอายุของนักศึกษาหลักสูตรพยาบาลศาสตรมหาบัณฑิตในประเทศไทย: การวิจัยเชิงทดลองและกึ่งทดลองที่ตีพิมพ์ในฐานข้อมูลศูนย์ดัชนีการอ้างอิงวารสารไทย

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงบรรยาย เพื่อศึกษาขอบเขตงานวิทยานิพนธ์เกี่ยวกับการพยาบาลผู้สูงอายุของนักศึกษาหลักสูตรพยาบาลศาสตรมหาบัณฑิตในประเทศไทย กลุ่มตัวอย่างเป็นบทความวิจัยเชิงทดลองหรือกึ่งทดลอง จำนวน 122 เรื่อง ตีพิมพ์ระหว่างปี พ.ศ. 2555-2564 ในฐานข้อมูลศูนย์ดัชนีการอ้างอิงวารสารไทย เครื่องมือการวิจัย ประกอบด้วยแบบบันทึกข้อมูลทั่วไปและตารางสกัดข้อมูลจากการทบทวนวรรณกรรม มีค่าความเที่ยงจากการตรวจความสอดคล้องระหว่างผู้ประเมิน
เท่ากับ 1 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพรรณนา ผลการวิจัยพบว่า บทความวิจัยส่วนใหญ่เป็นการวิจัยกึ่งทดลองร้อยละ 92.62 ศึกษาในผู้สูงอายุโรคเรื้อรัง ร้อยละ 38.5 คำนวณกลุ่มตัวอย่างจากค่าขนาดอิทธิพลร้อยละ 67.21 ใช้กลุ่มตัวอย่างกลุ่มละ 16-30 คน ร้อยละ 72.95 ไม่ใช้การสุ่มร้อยละ 51.64 และใช้เวลาในการศึกษา 5-8 สัปดาห์ ร้อยละ 54.10 แนวคิดหรือทฤษฎีที่ใช้ในการพัฒนาโปรแกรมสำหรับผู้สูงอายุ 5 ลำดับแรกคือ 1) แนวคิดการจัดการตนเอง 2) ทฤษฎีการรับรู้สมรรถนะแห่งตน 3) แนวคิดแรงสนับสนุนทางสังคม 4) ทฤษฎีการดูแลตนเอง และ 5) แนวคิดการกระตุ้นการรู้คิด การประเมินผลลัพธ์ทางการพยาบาล มี 7 ด้าน ดังนี้ 1) ด้านกลุ่มอาการผู้สูงอายุ 2) ด้านพฤติกรรม 3) ด้านจิตใจ 4) ด้านการตรวจทางห้องปฏิบัติการและการตรวจร่างกาย 5) ด้านการรับรู้ของบุคคล 6) ด้านอาการทางร่างกาย และ 7) ด้านสังคม

จากผลการวิจัยมีข้อเสนอแนะว่า อาจารย์ควรส่งเสริมให้นักศึกษาได้พัฒนางานวิจัยเชิงทดลองเพื่อแก้ปัญหาให้กับผู้สูงอายุที่เกี่ยวข้องกับกลุ่มอาการผู้สูงอายุที่ยังพบว่ายังมีอยู่น้อย โดยรวมแล้วการศึกษานี้ให้ข้อมูลเชิงลึกอันมีค่าเกี่ยวกับขอบเขตของวิทยานิพนธ์ด้านการพยาบาลผู้สูงอายุของนักศึกษาหลักสูตรพยาบาลศาสตรมหาบัณฑิตในประเทศไทย