ผลของโปรแกรมการส่งเสริมความรอบรู้ด้านโภชนาการต่อความรอบรู้ด้านโภชนาการ และพฤติกรรมการบริโภคอาหารของสามเณร จังหวัดสุรินทร์
คำสำคัญ:
โปรแกรมการส่งเสริมความรอบรู้ด้านโภชนาการ, ความรอบรู้ทางด้านโภชนาการ, พฤติกรรมการบริโภคอาหารบทคัดย่อ
การวิจัยกึ่งทดลองแบบสองกลุ่มก่อนและหลังการทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการส่งเสริมความรอบรู้ด้านโภชนาการต่อความรอบรู้ด้านโภชนาการและพฤติกรรมการบริโภคอาหารของสามเณร ในโรงเรียนพระปริยัติธรรม 2 แห่ง จังหวัดสุรินทร์ กลุ่มตัวอย่างคัดเลือกด้วยวิธีการสุ่มตัวอย่างแบบง่าย จำนวน 60 คน แบ่งเป็นกลุ่มทดลอง 30 คน และกลุ่มควบคุม 30 คน โดยกลุ่มทดลองเข้าร่วมโปรแกรมการส่งเสริมความรอบรู้ด้านโภชนาการ เป็นเวลา 4 สัปดาห์ เก็บรวบรวมข้อมูลระหว่างเดือนสิงหาคม 2564 ถึงเดือนสิงหาคม 2565 โดยใช้แบบสอบถามความรอบรู้ด้านโภชนาการ มี ค่าดัชนีความตรงตามเนื้อหาระหว่าง 0.82 – 0.96 ค่า KR-20 เท่ากับ 0.92 และแบบสอบถามพฤติกรรมการบริโภคอาหารของสามเณร ค่าดัชนีความตรงตามเนื้อหาระหว่าง 0.78 – 0.90 และค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาของรอนบาคเท่ากับ 0.84 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ สถิติพรรณนา สถิติ Paired t-test และสถิติ Independent t-test ผลการวิจัยพบว่า
- 1. ค่าเฉลี่ยคะแนนความรอบรู้และพฤติกรรมการบริโภคอาหารของสามเณรภายหลังเข้าร่วมโปรแกรมของกลุ่มทดลองสูงกว่าก่อนเข้าร่วมโปรแกรม (p < 0.001) (t = 13.11) (t = 8.65)
- 2. ค่าคะแนนเฉลี่ยความรอบรู้และพฤติกรรมการบริโภคอาหารของสามเณรภายหลังเข้าร่วมโปรแกรมของกลุ่มทดลองสูงกว่ากลุ่มควบคุม (p < 0.001) (t = 13.64) (t = 10.50)
ผลการศึกษาในครั้งนี้ สถานศึกษาสามารถประยุกต์โปรแกรมการส่งเสริมความรอบรู้ด้านโภชนาการนี้สอดแทรกเข้าไปในหลักสูตรการเรียนปกติของโรงเรียน เพื่อส่งเสริมให้เกิดความรอบรู้ด้านโภชนาการและพฤติกรรมการบริโภคที่เหมาะสมมากยิ่งขึ้นต่อไป
เอกสารอ้างอิง
Choeisuwan, V. (2017). Health literacy: Concept and application for nursing practice. Royal Thai Navy Medical Journal. 44(3), 183-97.
Chung, L. M. (2017). Food literacy of adolescents as a predictor of their healthy eating and dietary quality. Journal of Child and Adolescent Behavior, 5, e117.
Department of health service support. (2018). strengthening and assessing health literacy and health behaviors. Retrieved August 1, 2023 from http://hed.go.th/linkHed/index/366
Doustmohammadian, A., Omidvar, N., & Shakibazadeh, E. (2020). School-based interventions for promoting Food and Nutrition Literacy (FNLIT) in elementary school children: A systematic review protocol. Systematic Reviews, 9(87), 1–7.
Kanawapee, S., & Saranrittichai, K. (2022). Effects of health literacy development program and health literacy school on behavior modification for obesity prevention among overweight students. Academic Journal of Community Public Health, 8(2), 105-118.
Liu, T., Su, X., Li, N., Sun, J., Ma, G. & Zhu, W. (2021). Development and validation of a food and nutrition literacy questionnaire for Chinese school-age children. PLoS ONE, 16(1), e0244197.
Ministry of Education, (2008). Basic Education Core Curriculum, 2008. Retrieved August 30, 2023 from http://www.edu.ru.ac.th/images/edu_files/curriculum51.pdf
National health commission office, (2022). NAO joins hands with 7 organizations to join forces to take care of the health of more than 34,000 monks and novices in more than 407 monk schools nationwide. Retrieved August 1, 2023 from https://www.nationalhealth.or.th /th/node/3892
Nutbeam, D. (2000). Health literacy as a public health goal: A challenge for contemporary health education and communication strategies into the 21st century. Health Promotion International, 15(3), 259–267.
Nutbeam, D. (2008). The Evolving Concept of Health Literacy. Social Science and Medicine, 67(12), 2072-2078.
Samruayruen, K., & Kitreerawutiwong, N. (2022). Exploration of the definition and components of food and nutrition literacy among junior secondary school students: A qualitative study. BMC Nutrition, 8, 27.
Senawan, S., Boonchieng, W., & Naksen, W. (2021). Effects of health literacy and food consumption behavior promotion program among over-nutrition novice monks in the general education section of Phrapariyattidham school, Chiang Mai Province. Journal of health science research, 15(3), 95–106.
Srisatidnarakul, B. (2010). The Methodology in Nursing Research. Bangkok: You and I intermedia. (in Thai).
Singtong, T., Ivanovitch, K., & Boonshuya,r C. (2020). Effects of a nutrition literacy promotion program on eating behavior of secondary school students. Thai Journal of Public Health. 50(2),148-60.
Sukprasert, B. (2022). School Nurses’ Role in Promoting Health Literacy toward Childhood Obesity Prevention. Journal of Nursing and Health Care, 40(2), 25-34.
Tasen, R., & Tuongratanaphan, S. (2019). Beliefs and Behaviors of Making Merit by Offering Foods of Buddhist People Support Monks’ Health:A Case Study in Nan Province. KKU Journal for Public Health Research, 12(4), 80-87.
Tirapaiwong, Y., Mueannadon, R., Chaiwong, C., Khonyang, W., & Nikom, O. (2020). Health literacy, health behaviors, and nutritional status among upper primary school students, Nonsung Subdistrict, Udonthani Province. Journal of Prachomklao College of Nursing, Phetchaburi Province, 3(3), 78-93.
Vaitkeviciute, R., Ball, L.E., & Harris, N. (2015). The relationship between food literacy anddietary intake in adolescents: A systematicreview. Public Health Nutrition, 18(4), 649-658.
Wipulakorn, A., Anukhro, C., Tanud, P., & heerawasttanasiri, N. (2018). Self–health care behavior of novice in the Phrapariyattidhamma schools in the northern of Thailand. Journal of Graduate Studies Review Mahachulalongkornrajavidyalaya University, Phrae Campus, 4(2), 149-164.
Wongnisanatakul, K. (2019). Health Literacy among Diabetic Patients at the Family Practice Center of Phra Nakhon Si Ayutthaya Hospital. Journal of Preventive Medicine Association of Thailand, 8(1), 49-61.
Youngiam, W. (2021). Food and nutrition literacy: Definitions and applications. Journal of Public Health Naresuan University, 3(3), 1–15.
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2023 วารสารมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
