การพัฒนารูปแบบบริหารการพยาบาลเพื่อประสิทธิภาพการส่งต่อผู้ป่วย เครือข่ายของโรงพยาบาลสตูล

บทคัดย่อ

ความเป็นมาและวัตถุประสงค์ ระบบการส่งต่อเป็นส่วนหนึ่งของระบบสาธารณสุขที่สำคัญ
ในการให้บริการด้านสุขภาพที่เท่าเทียมและทั่วถึงในทุก ๆ ที่ของประเทศไทย จุดประสงค์หลักของระบบการส่งต่อเพื่อให้ผู้รับบริการปลอดภัยและได้รับการดูแลตามมาตรฐาน การวิจัยครั้งนี้จึง
มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนารูปแบบบริหารการพยาบาลเพื่อประสิทธิภาพการส่งต่อผู้ป่วยเครือข่ายของโรงพยาบาลสตูลให้มีประสิทธิภาพและได้มาตรฐานเป็นที่ยอมรับของผู้รับบริการ

วิธีการวิจัย เป็นการวิจัยและการพัฒนา โดยใช้ทฤษฎีการเปลี่ยนผ่าน (Transition Theory) เป็นกรอบแนวคิด มีการดำเนินการ 3 ระยะ ได้แก่ ระยะที่ 1 ศึกษาปัญหาสถานการณ์และแนวทางการส่งต่อผู้ป่วยเครือข่ายของโรงพยาบาลสตูล กลุ่มตัวอย่าง 12 คน ระยะที่ 2 การพัฒนารูปแบบบริหารการพยาบาลเพื่อประสิทธิภาพการส่งต่อผู้ป่วยเครือข่ายของโรงพยาบาลสตูล และระยะที่ 3 ศึกษาผลของรูปแบบบริหารการพยาบาลเพื่อประสิทธิภาพการส่งต่อผู้ป่วยเครือข่ายของโรงพยาบาลสตูล จำนวนกลุ่มตัวอย่าง ประกอบด้วย 3 กลุ่ม ดังนี้ พยาบาลวิชาชีพจากโรงพยาบาลชุมชนในจังหวัดสตูล , พยาบาลศูนย์สั่งการฯ ของโรงพยาบาลสตูล และญาติผู้ป่วยที่ได้รับการส่งต่อ กลุ่มตัวอย่าง กลุ่มละ 60 คน เครื่องมือในการวิจัยประกอบด้วย แบบสัมภาษณ์การพัฒนารูปแบบบริหารการพยาบาลเพื่อประสิทธิภาพการส่งต่อผู้ป่วยเครือข่ายของโรงพยาบาลสตูล แบบประเมินความคิดเห็นในกระบวนการนำส่งผู้ป่วย (Cronbach’s alpha = 0.97) แบบประเมินความคิดเห็นในการดำเนินงานของศูนย์สั่งการฯ (Cronbach’s alpha = 0.97) และแบบประเมินความพึงพอใจของญาติ (Cronbach’s alpha =  0.92) การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติเชิงพรรณนา และสถิติ Paired t-test พร้อมทั้งการจัดกลุ่มคำและหาข้อสรุป

1. ผลการศึกษาปัญหาสถานการณ์และแนวทางการส่งต่อผู้ป่วยจากโรงพยาบาลชุมชนเครือข่ายของโรงพยาบาลสตูล ดังนี้ 1) ปัญหาการสื่อสาร 2) สมรรถนะในการส่งต่อผู้ป่วยของเจ้าหน้าที่ไม่เพียงพอ 3) ภาระงานเกินอัตรา และ 4) อุปกรณ์ไม่เพียงพอและไม่พร้อมใช้
2. รูปแบบบริหารการพยาบาลเพื่อประสิทธิภาพการส่งต่อผู้ป่วยเครือข่ายของโรงพยาบาลสตูล โดยจัดทำคู่มือรูปแบบบริหารการพยาบาลเพื่อประสิทธิภาพการส่งต่อผู้ป่วยเครือข่ายของโรงพยาบาลสตูล ประกอบด้วย ขั้นตอนในการส่งต่อผู้ป่วย แนวทางการประเมินผู้ป่วยและการพยาบาลที่สอดคล้องกับทฤษฎีการเปลี่ยนผ่าน (transition theory) ตั้งแต่ก่อนส่งต่อ ระหว่างการส่งต่อผู้ป่วย การสื่อสาร รวมถึงการเตรียมความพร้อมของรถฉุกเฉิน ยา อุปกรณ์และเครื่องมือต่าง ๆ ในการส่งต่อผู้ป่วย
3. ประสิทธิผลการศึกษาการใช้รูปแบบบริหารการพยาบาลเพื่อประสิทธิภาพการส่งต่อผู้ป่วยเครือข่ายของโรงพยาบาลสตูล พบว่าการประเมินความคิดเห็นของพยาบาลในการใช้รูปแบบบริหารการพยาบาลเพื่อประสิทธิภาพการส่งต่อฯ เพิ่มขึ้นหลังการใช้รูปแบบบริหารการพยาบาลเพื่อประสิทธิภาพการส่งต่อฯ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t = 3.20, p < .05) ผลการประเมินความคิดเห็นของพยาบาลในการดำเนินงานของศูนย์สั่งการฯ เพิ่มขึ้นหลังการใช้รูปแบบบริหารการพยาบาลเพื่อประสิทธิภาพการ
   ส่งต่อฯ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t = 7.52, p = .001) และผลการประเมินความพึงพอใจของญาติในการส่งต่อผู้ป่วยเพิ่มขึ้นหลังการใช้รูปแบบบริหารการพยาบาลเพื่อประสิทธิภาพการส่งต่อฯ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t= 4.18, p=.001)

สรุปและข้อเสนอแนะ รูปแบบบริหารการพยาบาลเพื่อประสิทธิภาพการส่งต่อผู้ป่วยเครือข่ายของโรงพยาบาลสตูลที่พัฒนาขึ้นสามารถนำไปใช้ได้จริง มีประโยชน์ต่อผู้รับบริการและผู้ปฏิบัติงาน