การเปรียบเทียบประสิทธิภาพของกรดแลคติกที่มีความเข้มข้นต่างกันและฟอร์มาลีนเข้มข้น 10% สำหรับการรักษาสภาพชิ้นเนื้อจากผู้เสียชีวิตทางนิติพยาธิ

บทคัดย่อ

วัตถุประสงค์ของการวิจัยนี้เพื่อ 1) เปรียบเทียบประสิทธิภาพระหว่างกรดแลคติกที่มีความเข้มข้นต่างกันกับฟอร์มาลีนเข้มข้น 10% สำหรับการรักษาสภาพชิ้นเนื้อจากผู้เสียชีวิตทางนิติพยาธิ 2) เปรียบเทียบประสิทธิภาพการรักษาสภาพชิ้นเนื้อในอวัยวะตับและไตของผู้เสียชีวิต เป็นการวิจัยเชิงทดลองใช้แบบแผนการทดลองแบบ Posttest-Only Control Group Design กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้เสียชีวิตคัดเลือกตามเกณฑ์ที่กำหนดไว้ นำมาสุ่มอย่างง่าย โดยวิธีการจับสลากจำนวน 30 ราย เก็บข้อมูลโดยการเก็บชิ้นเนื้อจากอวัยวะตับและไต จากนั้นนำไปเข้าสู่กระบวนการเตรียมชิ้นเนื้อด้วยน้ำยาเคมีและทำการย้อมสีด้วยเทคนิค Hematoxylin and Eosin Staining วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติบรรยาย ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติอ้างอิง ได้แก่ t-test independent ความแปรปรวนแบบทางเดียว (One-way ANOVA) วิเคราะห์ความแตกต่างของค่าเฉลี่ยเป็นรายคู่ ด้วยวิธีการของ Scheffe ผลการวิจัยตามวัตถุประสงค์ข้อ 1 พบว่า ประเภทของน้ำยาต่างกันมีประสิทธิภาพการรักษาสภาพชิ้นเนื้อแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ 0.01 โดยที่น้ำยากรดแลคติกเข้มข้น 0.2% และน้ำยาฟอร์มาลีนเข้มข้น 10% มีประสิทธิภาพการรักษาสภาพชิ้นเนื้อมากที่สุด ค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.00 รองลงมาคือน้ำยากรดแลคติกเข้มข้น 0.4% มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 3.97 น้ำยากรดแลคติกเข้มข้น 0.3% มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 3.92 และน้ำยากรดแลคติกเข้มข้น 0.1% มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 3.67 ตามลำดับ และเมื่อเปรียบเทียบประสิทธิภาพทางด้านเศรษฐศาสตร์ พบว่าน้ำยากรดแลคติกเข้มข้น 0.2% มีราคาถูกกว่าน้ำยาฟอร์มาลีนเข้มข้น 10% และไม่เป็นพิษต่อระบบทางเดินหายใจ รวมถึงไม่มีสารก่อมะเร็งในมนุษย์ ส่วนประสิทธิภาพการรักษาสภาพชิ้นเนื้อ พบว่า ประสิทธิภาพการรักษาสภาพชิ้นเนื้อของกรดแลคติกที่มีความเข้มข้นต่างกันและฟอร์มาลีนเข้มข้น 10% ในอวัยวะตับและไตแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ 0.01 โดยที่อวัยวะไตมีประสิทธิภาพการรักษาสภาพชิ้นเนื้อ ค่าเฉลี่ยเท่ากับ 3.95 และอวัยวะตับมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 3.87