การศึกษาปริมาณคาร์บอนอินทรีย์ในแนวหญ้าทะเลบริเวณอ่าวสัตหีบ จังหวัดชลบุรี ประเทศไทย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปริมาณคาร์บอนอินทรีย์ ฟลักซ์ของคาร์บอนอินทรีย์ในดินตะกอน และไอโซโทปเสถียร
ของคาร์บอนที่ตกตะกอนลงสู่พื้นที่แนวหญ้าทะเล 3 ประเภท ได้แก่ พื้นที่ไม่มีแนวหญ้าทะเล 0%, แนวหญ้าทะเลปกคลุม <25% และแนวหญ้าทะเลปกคลุม >75% ณ บริเวณชายหาดด้านหน้าโรงพยาบาลอาภากรณ์เกียรติวงศ์ อ่าวสัตหีบ อำเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรี เก็บตัวอย่างคุณภาพน้ำและวางเครื่องมือดักจับตะกอนทิ้งไว้ในพื้นที่ศึกษาเป็นเวลา 7 วัน ทำการเก็บตัวอย่าง 2 ครั้ง ในช่วงฤดูร้อน (มีนาคม) และในฤดูฝน (มิถุนายน) ปี 2565 ผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่า การสะสมของอินทรีย์วัตถุในพื้นที่ที่มีหญ้าทะเลปกคลุม <25 % และ >75 % สามารถดักจับตะกอนมากกว่าพื้นที่ที่ไม่มีหญ้าทะเล (0%) ในช่วงฤดูร้อนถึงประมาณ 10 เท่า และในฤดูฝนประมาณ 2 เท่า ส่วนปริมาณฟลักซ์ของคาร์บอนอินทรีย์ในฤดูฝนแตกต่างกับฤดูร้อนอย่างมีนัยสำคัญ โดยมีค่าเฉลี่ยในฤดูฝน คือ 11.31±5.99 g C m-2 day-1 สูงกว่าในฤดูร้อนซึ่งมีค่าเท่ากับ 1.69±1.81 g C m-2 day-1 ทั้งนี้ปริมาณคาร์บอนอินทรีย์ที่ตกตะกอนในแนวหญ้าทะเลปกคลุม >75% มีการสะสมสูงที่สุด ตามด้วย <25% และ 0% ตามลําดับ และอัตราส่วนของไอโซโทปเสถียรของคาร์บอน (d 13C) สามารถใช้เพื่อระบุแหล่งที่มาของสารอินทรีย์ที่เคลื่อนย้ายเข้าไปในพื้นที่แนวหญ้าทะเล พบว่าตะกอนมีแหล่งที่มาจากแพลงก์ตอน -21 ‰ และตะกอนแขวนลอยของอินทรีย์วัตถุ -28.5 ‰ ถึง -21 ‰ (เศษซากสิ่งมีชีวิต) มากที่สุด ดังนั้นการสะสมของปริมาณคาร์บอนอินทรีย์ ฟลักซ์ของคาร์บอนอินทรีย์ และไอโซโทป เสถียรของคาร์บอนในดินตะกอนมีความสัมพันธ์กับประเภทการปกคลุมของพื้นที่แนวหญ้าทะเล
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
APHA, AWWA, & WPCF. (1995). Standard methods for the examination of water and wastewater (19th ed.). American Public Health Association.
Amatayakul, P., & Chomtha, T. (2016). Agricultural meteorology to know for Rayong (Technical document No. 551.6593-05-2016). Agrometeorological Division, Meteorological Development Bureau.
Boonphakdee, T., Sangmanee, P., & Thaipichitburapha, P. (2018). Use of stable isotopes to identify sources and impacts of community wastewater on marine ecosystems in the eastern coastal area of the inner Gulf of Thailand. Burapha University.
Chamontri, C. (2018). Sources of organic matter in seagrass meadows, Sattahip Municipality, Chonburi Province [Thesis, Faculty of Science, Burapha University].
Crippa, M., Guizzardi, D., Banja, M., Solazzo, E., Muntean, M., Schaaf, E., Pagani, F., Monforti-Ferrario, F., Olivier, J., Quadrelli, R., Risquez Martin, A., Taghavi-Moharamli, P., Grassi, G., Rossi, S., Oom, J. F., Branco, A., San-Miguel-Ayanz, J., & Vignati, E. (2022). CO2 emissions of all world countries (EUR 31182 EN). Publications Office of the European Union. https://doi.org/10.2760/07904
English, S., Wilkinson, C., & Baker, V. (1997). Survey manual for tropical marine resources (2nd ed.). Australian Institute of Marine Science.
Department of Marine and Coastal Resources. (2015). Survey report and assessment of status and potential of marine and coastal resources: Corals and seagrass 2015. Marine and Coastal Resources Research and Development Institute.
Duarte, C. M., & Chiscano, C. L. (1999). Seagrass biomass and production: A reassessment. Aquatic Botany, 65(1–4), 159–174. https://doi.org/10.1016/S0304-3770(99)00038-8
Duarte, C. M., Middelburg, J. J., & Caraco, N. (2005). Major role of marine vegetation on the oceanic carbon cycle. Biogeosciences, 2(1), 1–8. https://doi.org/10.5194/bg-2-1-2005
Fortes, M. D. (1995). Seagrasses of East Asia: Environmental and management perspectives (RCU/EAS technical report series no. 6). United Nations Environment Programme (UNEP).
Ganguly, D., Singh, G., Ramachandran, P., Selvam, A. P., Banerjee, K., & Ramachandran, R. (2017a). Seagrass metabolism and carbon dynamics in a tropical coastal embayment. Ambio, 46(6), 667–679. https://doi.org/10.1007/s13280-017-0916-8
Ganguly, D., Singh, G., Purvaja, R., Bhatta, R., Paneer Selvam, A., Banerjee, K., & Ramesh, R. (2017b). Valuing the carbon sequestration regulation service by seagrass ecosystems of Palk Bay and Chilika, India. Ocean & Coastal Management, 159, 26–33. https://doi.org/10.1016/j.ocecoaman.2017.11.009
Granata, T., Serra, T., Colomer, J., Casamitjana, X., Duarte, C. M., & Gacia, E. (2001). Flow and particle distributions in a nearshore seagrass meadow before and after a storm. Marine Ecology Progress Series, 218, 95–106. http://dx.doi.org/10.3354/meps218095
Hemminga, M. A., & Duarte, C. M. (2000). Seagrass Ecology. Cambridge: Cambridge University Press.
Hemminga, M. A., & Mateo, M. A. (1996). Stable carbon isotopes in seagrasses: Variability in ratios and use in ecological studies. Marine Ecology Progress Series, 140, 285–298. https://doi.org/10.3354/meps140285
Hemminga, M., Slim, F., Kazungu, J., Ganssen, G., Nieuwenhuize, J., & Kruyt, N. (1994). Carbon outwelling from a mangrove forest with adjacent seagrass beds and coral reefs (Gazi Bay, Kenya). Marine Ecology Progress Series, 106, 291–301. https://doi.org/10.3354/meps106291
Howard, J. L., Perez, A., Lopes, C. C., & Fourqurean, J. W. (2016). Fertilization changes seagrass community structure but not blue carbon storage: Results from a 30-year field experiment. Estuaries and Coasts, 39(5), 1422–1434. https://doi.org/10.1007/s12237-016-0085-1
Kaiser, D., Unger, D., & Qiu, G. (2014). Particulate organic matter dynamics in coastal systems of the northern Beibu Gulf. Continental Shelf Research, 82, 99–118. https://doi.org/10.1016/j.csr.2014.04.006
Kakhai, N., Manthachitra, V., Chalermwat, K., & Sonchaeng, P. (2004). Community structure of benthic macrofauna in seagrass habitat at Kung Krabaen Bay, Chanthaburi. Burapha University.
Kennedy, H., & Björk, M. (2009). Seagrasses. In D. d’A. Laffoley & G. Grimsditch (Eds.), The management of natural coastal carbon sinks in coastal ecosystems: Investigating and realising the potential (pp. 23–30). IUCN.
Kennedy, H., Beggins, J., Duarte, C. M., Fourqurean, J. W., Holmer, M., Marbà, N., & Middelburg, J. J. (2010). Seagrass sediments as a global carbon sink: Isotopic constraints. Global Biogeochemical Cycles, 24, GB4026. https://doi.org/10.1029/2010GB003848
Ketma, C., Mino, Y., Gunboa, V., & Buranapratheprat, A. (2022). Fluxes of organic carbon settled in the seagrass area at Khung Kraben Bay, Chanthaburi Province, Thailand. Journal of Fisheries and Environment, 46(3), 210–220.
Lewmanomont, K., Deetae, S., & Srimanobhas, V. (1996). Seagrasses of Thailand. In J. Kuo, R. C. Philips, D. I. Walker, & H. Kirkman (Eds.), Seagrass biology: Proceedings of an international workshop. Faculty of Sciences, University of Western Australia.
Macreadie, P. I., Hindell, J. S., Keough, M. J., Jenkins, G. P., & Connolly, R. M. (2010). Resource distribution influences positive edge effects in a seagrass fish. Ecology, 91(7), 2013–2021. https://doi.org/10.1890/08-1890.1
Macreadie, P. I., Baird, M. E., Trevathan-Tackett, S. M., Larkum, A. W. D., & Ralph, P. J. (2014). Quantifying and modelling the carbon sequestration capacity of seagrass meadows – A critical assessment. Marine Pollution Bulletin, 83(2), 430–439. https://doi.org/10.1016/j.marpolbul.2013.07.038
Macreadie, P. I., Trevathan-Tackett, S. M., Skilbeck, C. G., Sanderman, J., Curlevski, N., Jacobsen, G., & Seymour, J. R. (2015). Losses and recovery of organic carbon from a seagrass ecosystem following disturbance. Proceedings of the Royal Society B: Biological Sciences, 282(1817), 20151537. https://doi.org/10.1098/rspb.2015.1537
McKenzie, L. J., Finkbeiner, M. A., & Kirkman, H. (2001). Methods for mapping seagrass distribution. In F. T. Short & R. G. Coles (Eds.), Global seagrass research methods (pp. 101–121). Elsevier Science. https://doi.org/10.1016/B978-044450891-1/50006-2
Mcleod, E., Chmura, G. L., Bouillon, S., Salm, R., Björk, M., Duarte, C. M., Lovelock, C. E., Schlesinger, W. H., & Silliman, B. R. (2011). A blueprint for blue carbon: Toward an improved understanding of the role of vegetated coastal habitats in sequestering CO2. Frontiers in Ecology and the Environment, 9, 552–560. https://doi.org/10.1890/110004
Morgan, M. D., & Kitting, C. L. (1984). Productivity and utilization of the seagrass Halodule wrightii and its attached epiphytes. Limnology and Oceanography, 29(5), 1066–1074. https://doi.org/10.4319/lo.1984.29.5.1066
Pearson, P., Palmer, M., & Martin, R. (2000). Atmospheric carbon dioxide concentrations over the past 60 million years. Nature, 406, 695–699. https://doi.org/10.1038/35021000
Ricart, A. M., Dalmau, A., Pérez, M., & Romero, J. (2015). Effects of landscape configuration on the exchange of materials in seagrass ecosystems. Marine Ecology Progress Series, 532, 89–100. https://doi.org/10.3354/meps11384
Ruangson, C. (2007). Study of water quality and sediment that is suitable for the abundance of seagrass in Thailand [Thesis, Marine Science Department, Kasetsart University].
Sathummanasphan, S. (2003). Seagrass management. Faculty of Environment and Resource Studies, Mahidol University.
Serrano, O., Alongi, D., Arias, A., Cherukuru, N., Connolly, R., Duarte, C. M., Esteban, A., Eyre, B., Ford, P., & Garcia, O. J. (2013). Carbon sequestration, stoichiometry, and storage potential of Australian coastal and marine ecosystems. In Australian Marine Science Golden Jubilee Conference (pp. 202). Australian Marine Science Association, Gold Coast, Australia.
Sirimungkara, A., Laongmanee, W., Paibulkichakul, B., Yuvanatemiya, V., & Leadprathom, N. (2016). Seasonal effect on distribution of seagrass in coastal Rayong Province. Khon Kaen Agriculture Journal, 1, 745–751.
Strickland, J. D. H. (1965). Production of organic matter in the primary stages of the marine food chain. In J. P. Riley & G. Skirrow (Eds.), Chemical oceanography (pp. 477–610). Academic Press.
Stankovic, M., Panyawai, J., Jansanit, K., Upanoi, T., & Prathep, A. (2017). Carbon content in different seagrass species in the Andaman Coast of Thailand. Sains Malaysiana, 46(9), 1441–1447. https://doi.org/10.17576/jsm-2017-4609-12
Terrados, J., Duarte, C. M., Fortes, M. D., Borum, J., Agawin, N. S. R., Bach, Thampanya, U., Kamp-Nielsen, L., Kenworthy, W.J., Geertz-Hansen, O. & Vermaat, J. (1998). Changes in community structure and biomass of seagrass communities along gradients of siltation in SE Asia. Estuarine, Coastal and Shelf Science, 46(5), 757–768. https://doi.org/10.1006/ecss.1997.0304
Thimdee, W., G. Deein, C. Sangrungruang, J. Nishioka & K. Matsunaga. (2003). Sources and fate of organic matter in Khung krabaen bay (Thailand) as traced by δ13C and C/N atomic ratios and C/N atomic ratios. Wetlands, 23, 729–738. https://doi.org/10.1672/0277-5212(2003)023[0729:SAFOOM]2.0.CO;2
Thorhaug, A., Poulos, H. M., López-Portillo, J., Ku, T. C. W., & Berlyn, G. P. (2017). Seagrass blue carbon dynamics in the Gulf of Mexico: Stocks, losses from anthropogenic disturbance, and gains through seagrass restoration. Science of The Total Environment, 626–636. https://doi.org/10.1016/j.scitotenv.2017.06.189
United Nations Environment Programme. (2022). Emissions gap report 2022: The closing window — Climate crisis calls for rapid transformation of societies. United Nations Environment Programme.
Valentine, J. F., & Heck, K. L. Jr. (1999). Seagrass herbivory: Evidence for the continued grazing of marine grasses. Marine Ecology Progress Series, 176, 291–302. https://doi.org/10.3354/meps176291
Wahyudi, A. J., Rahmawati, S., Prayudha, B., Iskandar, M. R., & Arfianti, T. (2016). Vertical carbon flux of marine snow in Enhalus acoroides-dominated seagrass meadows. Regional Studies in Marine Science, 5, 27–34. https://doi.org/10.1016/j.rsma.2016.01.003
Waycott, M., Duarte, C. M., Carruthers, T. J., Orth, R. J., Dennison, W. C., Olyarnik, S., Calladine, A., Fourqurean, J.W., Heck Jr, K.L., Hughes, A.R. & Kendrick, G.A. (2009). Accelerating loss of seagrasses across the globe threatens coastal ecosystems. Proceedings of the national academy of sciences, 106(30): 12377-12381. https://doi.org/10.1073/pnas.0905620106
