พัฒนาการเครื่องอัดขี้เลื้อยสำหรับการเพาะเห็ด

ผู้แต่ง

  • ระวิน สืบค้า นักศึกษาปริญญาโท ภาควิชาวิศวกรรมเกษตร คระวิศวิกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน
  • บัณฑิต จริโมภาส รองศาสตราจารย์ ภาควิชาวิศวกรรมเกษตร คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน

DOI:

https://doi.org/10.14456/thaidoa-agres.1999.26

คำสำคัญ:

เครื่องอัดขี้เลื่อย, เห็ด

บทคัดย่อ

การศึกษานี้ เพื่อที่จะพัฒนาเครื่องอัดขึ้เลื้อยสำหรับการเพาะเห็ดในถุงพลาสติก วิธีการศึกษาประกอบด้วยการออกแบบเชิงวิชาการ การสร้าง ทดสอบ ประเมินผลเชิงวิศวกรรม และเศรษฐศาสตร์ เครื่องที่ถูกพัฒนาขึ้นเป็นแบบกึ่งอัตโนมัติ มีมีติ 48 x 53 x 102 ซม. และหนัก 38 กก. หลังการทำงาน คือ มอเตอร์ไฟฟ้าขนาด 1/3 กำลังม้า 220 โวลท์ 50 เฮิรซ ส่งกำลังผ่านเกียร์ทด อัตราส่วน 50 : 1 ผ่านกลไกการอัดแบบเยื้องศูนย์ ทำให้ก้านอัดเป็นเหล็กทรงกระทบอกขนาด 1/2 นิ้ว เคลื่อนที่ขึ้นลงอัดขี้เลื้อยในถุงพลาสติกครั้งละ 1 ถุง ขี้เลื้อยถูกกรอกลงถุงพลาสติกโดยใช้แรงงานคน การทดสอบสมรรถนะเครื่องในการอัดขี้เลื้อยเปรียบเทียบกับแรงคน พบว่า เครื่องและคนสามารถอัดขี้เลื่อยได้ 576 และ 112 ถุง/ชม. ตามลำดับ ในขณะที่เมื่อใช้ฟาง เครื่องและคนสามารถอัดฟางได้ 372 และ 172 ถุง/ชม. ตามลำดับ ความหนาแน่นเฉลี่ยของการอัดขึ้เลื้อยด้วยเครื่องและคน เป็น 0.64 และ 0.73 ก./ลบ.ชม. ในขณะที่ความหนาแน่นเฉลี่ยของการอัดฟางด้วยเครื่องและคนเป็น 0.36 และ 0.38 ก./ลบ.ซม. ตามลำดับ ขี้เลื้อยและฟางจากการอัดทั้งด้วยเครื่องและคนสามารถนำปเพาะเห็ดขึ้นได้ดีการประเมินผลเชิงเศรษฐศาสตร์พบว่า ค่าใช้จ่ายโดยรวมจะเพิ่มมากขึ้นตามปริมาณการผลิตและจำนวนวันทำการ แต่การเพิ่มขึ้นของค่าใช้จ่ายจะเป็นแบบเพิ่มอย่างลดน้อยถอยลง หากพิจารณาถึงจำนวนวันดำเนินการต่ำสุด คือ 50 วันต่อปี ณ อัตราค่าบริการ 14 บาท/100 ถุง พบว่า อัตราผลตอบแทนมีค่า 93.4% ซึ่งมากกว่าอัตราดอกเบี้ย ค่าเสียโอกาสคือ ร้อยละ 12 บาท ต่อปี ระยะเวลาคืนทุนประมาณ 1 ปี จุดคุ้มทุน 68,093 ถุง

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

1999-12-13

รูปแบบการอ้างอิง

สืบค้า ร., & จริโมภาส บ. (1999). พัฒนาการเครื่องอัดขี้เลื้อยสำหรับการเพาะเห็ด. วารสารวิชาการเกษตร, 17(3), 268–275. https://doi.org/10.14456/thaidoa-agres.1999.26

ฉบับ

ประเภทบทความ

งานวิจัย