ผลของอุณหภูมิการเผาแคลไซน์ที่มีต่อปริมาณธาตุ โครงสร้างผลึก และสภาพพื้นผิวของกากสาหร่ายพวงองุ่น

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้ศึกษาผลของอุณหภูมิการเผาแคลไซน์ของกากสาหร่ายพวงองุ่นที่อุณหภูมิห้อง, 600°C, 700°C และ 800°C นาน 4 ชั่วโมง ต่อการเปลี่ยนแปลงองค์ประกอบธาตุ โครงสร้างผลึก และสภาพพื้นผิว โดยใช้เครื่องเทคนิคสเปกโทรสโคปีพลังงานกระจาย(EDS), เครื่องการเลี้ยวเบนของรังสีเอกซ์ (XRD) และเครื่องกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนแบบเลื่อนกราด (SEM) ผลการวิเคราะห์ปริมาณธาตุพบมีทั้งหมด 15 ชนิด โดยปริมาณคาร์บอน (C) และออกซิเจน (O) ในกากสาหร่ายพวงองุ่นลดลงเมื่ออุณหภูมิการเผาแคลไซน์เพิ่มสูงขึ้น ขณะที่โซเดียม (Na) และคลอรีน (Cl) มีปริมาณเพิ่มขึ้น โดยเฉพาะที่อุณหภูมิ 800°C มีค่า 48.03%wt และ 29.25%wt ตามลำดับ เมื่อวิเคราะห์ลักษณะโครงสร้างผลึกที่อุณหภูมิ 600°C, 700°C และ 800°C พบพีคของผลึกชัดเจนตรงกับเฟสไพไรต์ (FeS₂) ที่มีโครงสร้างผลึกระบบคิวบิก (Cubic) โดยมีระนาบผลึกหลัก (111), (200), (220) และ (311) สอดคล้องกับ JCPDS No. 42-1340 โดยลักษณะพื้นผิวพบว่าอุณหภูมิการเผาแคลไซน์ที่เพิ่มขึ้นส่งผลต่อการเปลี่ยนแปลงจากเส้นใยแบบอสัณฐานไปสู่โครงสร้างผลึกขนาดเล็กเรียงตัวดีขึ้น โดยที่อุณหภูมิ 800°C ให้ผลึกทรงเรขาคณิตชัดเจนในระบบคิวบิก สอดคล้องกับผล XRD จึงกล่าวได้ว่าอุณหภูมิการเผาแคลไซน์มีอิทธิพลอย่างมากต่อการเปลี่ยนแปลงองค์ประกอบธาตุและโครงสร้าง มีศักยภาพในการนำไปประยุกต์ใช้เพื่อพัฒนาเป็นวัสดุดูดซับ ตัวเร่งปฏิกิริยา หรือวัสดุเซรามิก โดยการเลือกอุณหภูมิที่เหมาะสมจะช่วยกำหนดคุณสมบัติที่ต้องการสำหรับการใช้งานนั้น ๆ เช่น การใช้ประโยชน์จากปริมาณโซเดียม (Na) และคลอรีน (Cl) ที่เพิ่มขึ้นเพื่อเป็นวัสดุดูดซับ หรือการใช้เฟสไพไรต์ (FeS₂) เป็นตัวเร่งปฏิกิริยา