Dried Curry Sauce Powder of Rice-Noodles for Health from Local Wisdom and Identity of Phetchabun Province

Main Article Content

Piyarut Moonsri
Kristiya Moonsri

Abstract

This work has studied the preparation of dried curry sauce powder of rice-noodles products for health from local wisdom and identity in Phetchabun Province. From the study, it found that the basic formulation of the dried curry sauce was prepared from a mixture of fish meat 53%, red onion 8%, garlic 8%, kaempferia 8%, lemon grass 8%, galangal 7%, chilli 4%, kaffir lime 2%, and shrimp paste 2%. It was dried at the optimum conditions of 70 0C for 3 hours. The pulverized dried powder was 28.7% by weight of the total weight of the recipe. The preparation cost is approximately 0.32 baht per gram. It contains 50.8-54.4% carbohydrate content, 10.0-13.4% protein content, 20.0-24.2% fat content, 2.6-6.8% fiber content, ash content of 4.3-4.9%, and moisture content of 3.3-4.3%, respectively. Consumers are accepting and liking at a high level. and quality according to community product standards (498/2547) as specified by local foods containing medicinal plants as a food that is good for the health of consumers and can extend the storage period from developing into dried curry sauce powder of rice-noodles products.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
Moonsri ป., & Moonsri ก. . . (2021). Dried Curry Sauce Powder of Rice-Noodles for Health from Local Wisdom and Identity of Phetchabun Province. Journal of Vocational Institute of Agriculture, 5(2), 8–21. Retrieved from https://li01.tci-thaijo.org/index.php/JVIA/article/view/251601
Section
Research Article

References

สำนักโฆษก สำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรี ทำเนียบรัฐบาล. (2560). Thailand 4.0 ขับเคลื่อนอนาคตสู่ความมั่นคง มั่งคั่ง ยั่งยืน. วารสารไทยคู่ฟ้า, 33, 1-44.

ศิริลักษณ์ สินธวาลัย. (2529). การพัฒนาผลิตภัณฑ์ทางโภชนาการ. กรุงเทพฯ: ภาควิชาพัฒนาผลิตภัณฑ์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

สุมณฑา วัฒนสินธุ์ และคณะ. (2544). การพัฒนาเทคโนโลยีการเก็บรักษาเครื่องแกงเผ็ดและน้ำปรุงรสผัดไทย. วารสารกรมวิทยาศาสตร์การแพทย์, 43(4), 308-322.

ชมพูนุท สีห์โสภณ. (2558). การพัฒนาผลิตภัณฑ์ขนมจีนน้ำยากึ่งสำเร็จรูป (รายงานผลการวิจัย). กรุงเทพฯ: สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง.

สมบัติ ขอทวีวัฒนา. (2529). กรรมวิธีการอบแห้งอาหาร. กรุงเทพฯ: ภาควิชาพัฒนาผลิตภัณฑ์ คณะอุตสาหกรรมเกษตร มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

ธงชัย สุวรรณสิชณน์. (2555). เทคนิคการประเมินคุณภาพทางประสาทสัมผัสและการวิเคราะห์. กรุงเทพฯ: ภาควิชาพัฒนาผลิตภัณฑ์ คณะอุตสาหกรรมเกษตร มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

เพ็ญขวัญ ชมปรีดา. (2556). การประเมินคุณภาพทางประสาทสัมผัสและการยอมรับผู้บริโภค. กรุงเทพฯ: บริษัท

วิสต้าอินเตอร์ปรินท์ จำกัด.

ไพโรจน์ วิริยจารี. (2545). การประเมินทางประสาทสัมผัส (Sensory Evaluation). เชียงใหม่: คณะอุตสาหกรรมเกษตร มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

กฤชฎา ศึกษากิจ และ กิติมา สัจจาพิทักษ์. (2544). การศึกษาเส้นขนมจีนกึ่งสำเร็จรูป. (ปัญหาพิเศษ, สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง).

จารุพรรณ ใบนาค รัตนาพร วงค์ภักดี และอโนชา สุขสมบูรณ์. (2558). การพัฒนาผลิตภัณฑ์ขนมจีนอบแห้งผสมข้าวไรซ์เบอรี่. วารสารวิทยาศาตร์เกษตร, 46(3), 361-364.

Association of Official Analytical Chemistry (AOAC). (2000). Official Methods of Analysis of AOAC International. 17th Ed. Gaithersburge, MD: AOAC International.

U.S. Food & Drug Administration. (2020). Bacteriology Analytical Manual (BAM). From https://www.fda.gov/food/laboratory-methods-food/bacteriological-analytical-manual-bam.

Frazier, W.C. (1988). Food Micrology. 4th ed. New York: Mc Graw-Hill Book Company.

Association of Official Analytical Chemistry (AOAC). (1984). Official Methods of Analysis of AOAC International. 14th Ed. Arlington, VA: AOAC International.

สำนักงานมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม กระทรวงอุตสาหกรรม. (2547). มาตรฐานผลิตภัณฑ์ชุมชนน้ำยาขนมจีนกึ่งสำเร็จรูป (มผช.498/2547). เข้าถึงได้จาก http://tcps.tisi.go.th/pub/tcps 498_47.pdf.