ผลของโปรแกรมการส่งเสริมการรับรู้สมรรถนะแห่งตนและการสนับสนุนทางสังคมต่อพฤติกรรมการจัดการครอบครัวในผู้ดูแลเด็กโรคหืดอายุ 1-5 ปี

บทคัดย่อ

โรคหืดในเด็กเป็นโรคเรื้อรังที่ต้องการการดูแลอย่างต่อเนื่องเพื่อป้องกันอาการรุนแรงของโรคหรืออาการหอบกำเริบ ดังนั้นผู้ดูแลมีบทบาทสำคัญในการจัดการครอบครัวเพื่อดูแลเด็กโรคหืด การศึกษาวิจัยครั้งนี้เป็นแบบกึ่งทดลองชนิดสองกลุ่มวัดก่อน-หลังการทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการส่งเสริมการรับรู้สมรรถนะแห่งตนและการสนับสนุนทางสังคมต่อพฤติกรรมการจัดการครอบครัวของผู้ดูแลเด็กโรคหืดอายุ 1-5 ปี กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ดูแลเด็กโรคหืดอายุ 1-5 ปี ที่เข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลระดับทุติยภูมิ ในภาคเหนือตอนบน จำนวน 48 ราย แบ่งเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมกลุ่มละ 24 ราย ระยะเวลารวบรวมข้อมูลตั้งแต่เดือนสิงหาคม ถึงเดือนตุลาคม พ.ศ. 2568เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วยโปรแกรมการส่งเสริมการรับรู้สมรรถนะแห่งตนและการสนับสนุนทางสังคมแบบสอบถามพฤติกรรมการจัดการของครอบครัวเด็กโรคหืด วิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติเชิงพรรณนา และสถิติทดสอบค่าที

            ผลการวิจัย พบว่า การจัดการครอบครัวของผู้ดูแลในกลุ่มทดลองสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 (t = -8.30 p = .000) และสูงกว่าก่อนเข้าร่วมโปรแกรมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 (t = 21.98,
p = .000) ทดสอบขนาดอิทธิพล (effect size) ของโปรแกรม ได้เท่ากับ 1.69

ผลการศึกษานี้ชี้ให้เห็นว่า โปรแกรมส่งเสริมการรับรู้สมรรถนะแห่งตนและการสนับสนุนทางสังคมอาจช่วยส่งเสริมพฤติกรรมการจัดการของครอบครัวในผู้ดูแลเด็กโรคหืด ดังนั้น จึงอาจพิจารณานำโปรแกรมนี้ไปบูรณาการในการพยาบาล เพื่อสนับสนุนผู้ดูแลในการจัดการดูแลเด็กโรคหืดต่อไป