จำนวนโครโมโซมของเผือกพื้นเมืองที่ปลูกในจังหวัดสุรินทร์

ผู้แต่ง

  • น้องนุช สารภี คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์ 186 หมู่ 1 ถนนสุรินทร์-ปราสาท ต.นอกเมือง อ.เมือง จ.สุรินทร์ 32000
  • ปิยรัตน์ มีแก้ว คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์ 186 หมู่ 1 ถนนสุรินทร์-ปราสาท ต.นอกเมือง อ.เมือง จ.สุรินทร์ 32000
  • ดวงตา โนวาเชค คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์ 186 หมู่ 1 ถนนสุรินทร์-ปราสาท ต.นอกเมือง อ.เมือง จ.สุรินทร์ 32000
  • ยุพเยาว์ โตคีรี คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์ 186 หมู่ 1 ถนนสุรินทร์-ปราสาท ต.นอกเมือง อ.เมือง จ.สุรินทร์ 32000
  • กชนิภา อุดมทวี คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์ 186 หมู่ 1 ถนนสุรินทร์-ปราสาท ต.นอกเมือง อ.เมือง จ.สุรินทร์ 32000
  • ชัยพันธุ์ สารภี การยางแห่งประเทศไทย จังหวัดร้อยเอ็ด ต.จังหาร อ.จังหาร จ.ร้อยเอ็ด 45000
  • สิริพรรณ บัวลา คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม ต.ขามเรียง อ.กันทรวิชัย จ.มหาสารคาม 44150

คำสำคัญ:

จำนวนโครโมโซม, เผือกพื้นเมือง, จังหวัดสุรินทร์

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาจำนวนโครโมโซมและจัดจำแนกประเภทของเผือกพื้นเมืองเผือกพื้นเมืองในจังหวัดสุรินทร์ จำนวน 7 ชนิดพันธุ์ คือ ตราวสะลา (เผือกหมาก)  ตราวโกน (เผือกลูก) ตราวคยองกะฮอม            (เผือกหอยแดง) ตราวกะมูน (เผือกเทียน) ตราวปวงละลั๊วะ (เผือกไข่นกเขา)  ตราวเขมา (เผือกดำ) และตราวปะแอม (เผือกหวาน) จำนวนโครโมโซมที่ศึกษานั้นได้จากเซลล์เจริญปลายราก โดยวิธี Acetocarmine  Squash Technique

ผลการศึกษาพบว่า แคริโอไทป์ของเผือกมี 2 ชนิด คือ ดิพลอยด์ (2n=28) และ ทริพลอยด์ (3n=42) โดยเผือกพื้นเมือง 3 สายพันธุ์ มีจำนวนโครโมโซม 2n=28  คือ ตราวสะลา ตราวปะแอม และตราวเขมา ซึ่งทั้ง 3 สายพันธุ์จำแนกตามการเพาะปลูกเป็นพวกแดชีน  นอกจากนี้เผือก 4 สายพันธุ์มีจำนวนโครโมโซม 3n=42  ได้แก่ ตราวโกน ตราวคยองกะฮอม ตราวกะมูล และตราวปวงละลั๊วะ ซึ่งทั้ง 4 สายพันธุ์จำแนกตามการเพาะปลูกเป็นพวกเอดโด

Downloads

Download data is not yet available.

เอกสารอ้างอิง

Quach M L, Melton L D, Harris P J, Burdon J N, Smith B G. Cell Wall Compositions of Raw and Cooked Corms of Taro (Colocasia esculenta). J of the Science of Food Agriculture. 2003;81(3):311-318.

Onwueme I. Taro Cultivation in Asia and the Pacific. Senior Plant Production and Protection Officer, FAO Regional Office for Asia and the Pacific, Bangkok, Thailand. 1999.

Mulualem T, Weldemichael G, Bekele K B. Genetic Diversity of Taro (Colocasia esculenta (L.) Schoot) Genotypes in Ethiopia based on Agronomic Traits. Time J of Arts and Educational Research. 2013;1(2):23-30.

Tsuchiya T, Kakamura C. Acetomarmine Squash Method for Observing Sugar Beet Chromosomes. Euphytica. 1979;28(2):249-256.

Ivancic A, Lebot V. The Genetics and Breeding of Taro [Internet]. 2000. [cited 2019 June 14]. Avilable from: https://books.google.co.th/books.

Singh D, Mace E S, Godwin I D, Mathur P N, Okpul T, Taylor M. Assessment and Rationalization of Genetic Diversity of Papua New Guinea Taro (Colocasia esculenta) using SSR DNA Fingerprinting. Genetic Resource and Crop Evolution. 2007;55(6):811-822.

Das A B, Das A, Pradhan C, Naskar S K. Genotypic Variations of Ten Indian Cultivars of Colocasia esculenta var. antiquorom Schott. evident by Chromosomal and RAPD Markers. Caryologia. 2015;68(1):44-54.

Banjaw D T. Review of Taro (Colocasia esculenta) Genetics and Breeding. J of Horticulture. 2017;4(1):1-4.

Ahmed I. Evolutionary Dynamics in Taro (Colocasia esculenta L.). [Doctoral Dissertation]. Massey University, Palmerston North, New Zealand. 2014.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2023-06-26

รูปแบบการอ้างอิง

สารภี น. ., มีแก้ว ป., โนวาเชค ด., โตคีรี ย. ., อุดมทวี ก. ., สารภี ช. ., & บัวลา ส. . . (2023). จำนวนโครโมโซมของเผือกพื้นเมืองที่ปลูกในจังหวัดสุรินทร์. วารสารวิทยาศาสตร์ คชสาส์น, 45(1), 14–20. สืบค้น จาก https://li01.tci-thaijo.org/index.php/kochasarn/article/view/259497

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย