การพัฒนารูปแบบการนิเทศทางคลินิกแบบมีส่วนร่วมของกลุ่มการพยาบาล โรงพยาบาลนราธิวาสราชนครินทร์
คำสำคัญ:
รูปแบบการนิเทศทางคลินิก, การมีส่วนร่วม, กลุ่มการพยาบาลบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนารูปแบบการนิเทศทางคลินิกแบบมีส่วนร่วมของ กลุ่มการพยาบาล โรงพยาบาล
นราธิวาสราชนครินทร์ ผ้ใู ห้ข้อมูลเลือกแบบเจาะจง ประกอบด้วย หัวหน้าพยาบาล หัวหน้าสายการพยาบาล หัวหน้าหอผ้ปู ่วยและ
รองหัวหน้าหอผ้ปู ่วย จำานวน 25 คน และพยาบาลวชิ าชพี ผ้ปู ฏิบัติ จำานวน 175 คน เก็บข้อมูลเชงิ คุณภาพโดยใช้การสนทนากลุ่มการสังเกต การบันทึกภาคสนาม แบบสอบถามสถานการณ์การนิเทศทางคลินิก และแนวคำาถามปลายเปิดแบบกึ่งโครงสร้าง
เกี่ยวกับความพึงพอใจต่อรูปแบบการนิเทศทางคลินิกของผู้นิเทศและผู้รับการนิเทศ ส่วนข้อมูลเชิงปริมาณใช้แบบสอบถาม
ความพึงพอใจต่อการนิเทศของผู้นิเทศและผู้รับการนิเทศ วิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพโดยการวิเคราะห์เชิงเนื้อหา ส่วนข้อมูล
เชิงปริมาณใช้สถิติทดสอบค่าที (dependent t-test)
ผลการวิจัย พบว่า รูปแบบการนิเทศทางคลินิกแบบมีส่วนร่วม ประกอบด้วย แผนการนิเทศทางคลินิก 12 แผนและขั้นตอนการปฏิบัติการนิเทศทางคลินิกแบบมีส่วนร่วมที่ชัดเจน โดยผู้นิเทศและผู้รับการนิเทศ มีความพึงพอใจต่อรูปแบบการนิเทศทางคลินิกแบบมีส่วนร่วมไปในทางบวก ผู้นิเทศรับรู้ว่า มีความรู้เพิ่มขึ้น มีความมั่นใจในการนิเทศ และมีแนวทางในการนิเทศที่ชัดเจน ส่วนผู้รับการนิเทศรับรู้ว่า ได้อ่านวิชาการทวนความรู้ มีความรู้เพิ่มขึ้นจากเดิม และขั้นตอนการนิเทศชัดเจนช่วยให้ไม่เครียด ทงั้ ผ้นู ิเทศและผ้รู ับการนิเทศมีค่าคะแนนเฉลยี่ ความพงึ พอใจหลังใช้รูปแบบการนิเทศทางคลินิกแบบมีส่วนร่วมสูงกว่าก่อนใช้รูปแบบอย่างมีนัยสำาคัญทางสถิติ (t=3.65; p<.05 และ t=8.86; p<.05 ตามลำาดับ) ส่วนปัจจัยแห่งความสำาเร็จครั้งนี้ คือ กระบวนการมีส่วนร่วม และการเสริมแรงจูงใจ
เอกสารอ้างอิง
Chanyang, M. Hingkanont, P. & Thongkhamrod, R. (2011). Factors Influencing Nursing Supervision Behaviours of Head Nurses at Community Hospitals, Northern Part. P-Sci 012, 1-12 (in Thai)
Chumpinij, N. & Moolsart, S. (2015). The Development of a Clinical Supervision Model for Head Nurses at Bhumibol Adulyadej Hospital. Journal of The Police Nurse, 7(2). 79-89.
Cummings, T.G., & Worley, C.G. (2005). Organizational development and change. (8th ed.). New York : South-Western College.
Edwards, C., & Woodard, E.K. (2008). SBAR for maternal transports: Going the extra mile. Nursing for Women’s Health, 12(6), 515-520.
Kemmis, S. & McTaggart, R. (1988). The action research Planner. (3rd ed.). Victoria: Deakin University Press.
Na Patthalung, P. (2016). Expected and Actual Supervision Role of Head Nurses in Application of Nursing Process on Nursing Record and Knowledge Development of Personnel at Songkhla Hospital.
The Southern College Network Journal of Nursing and Public Health, 3(1), 190-206.
Proctor,B. (2001). Training for the Supervision Alliance Attitude, Skill and Intention. In Fundamental Themes
in Clinical Supervision Cutcliffe, J.R., Butterworth, T., and Proctor, B., eds.London : Routledge, 25-46.
Saenprasarn, P. (2016). Nursing Supervision; Competency & Individual Development Plan. Paper presented
at the meeting of Royal Thai army nurses association, Bangkok. (in Thai)
Supunpayob, P. Sukadisai, P., & Amphon, K. (2013). Developing a Nursing Supervision Model of the Nursing
Division in Phrapokklao Hospital. Journal of Nursing and Education, 6(1), 12-26.
Tantisuk, W. (2013). The Development of Participatory Clinical Supervision Pattern of Registered Nurses at
the Private Hospital in Bangkok. Nursing Management. Christian University, Bangkok.
Van Manen, M. (1990). Researching lived experience human science for an action sensitive pedagogy.
Ontario: State: University of New York.
Wannasarn, S., Chontawan, R., & Sirakamon, S. (2013). Development of Nursing Supervision among After-hours
Nurse Supervisors Nakornping Hospital, Chiang Mai Province. Nursing Journal, 40, 57-68.
