ประสิทธิผลการใช้โปรแกรมการป้องกันและการดูแลผู้ป่วยที่มีแผลกดทับ ของโรงพยาบาลเทพรัตน์นครราชสีมาและเครือข่าย

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง (Quasi - Experimental Research) มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบอุบัติการณ์การเกิดแผลกดทับ และศึกษาความพึงพอใจของผู้ใช้โปรแกรมการป้องกันและการดูแลผู้ป่วยที่มีแผลกดทับของโรงพยาบาลเทพรัตน์นครราชสีมาและเครือข่าย กลุ่มตัวอย่างการวิจัยครั้งนี้ คือผู้ป่วยที่มีแผลกดทับรักษาในหอผู้ป่วยศัลยกรรม จำนวน 30 คน เลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง ผ่านเกณฑ์การคัดเลือก คือ ผู้ป่วยมีผู้ดูแล ไม่มีภาวะแทรกซ้อนต่อการใช้โปรแกรม เก็บข้อมูล 4 ส่วน คือ ส่วนที่ 1 แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล ส่วนที่ 2 แบบประเมินแผลกดทับของบราเดนสเกล(The Braden Scale)ในโรงพยาบาลและที่บ้าน ส่วนที่ 3 โปรแกรมการป้องกันและการดูแลแผลกดทับ
5 ขั้นตอน เปรียบเทียบอุบัติการณ์การเกิดแผลกดทับก่อนและหลังการใช้โปรแกรม ฯ วิเคราะห์ด้วยสถิติ Wilcoxon signed rank test ส่วนที่ 4 แบบประเมินความพึงพอใจของพยาบาล 15 คน ทีมเยี่ยมบ้าน 30 คน และผู้ดูแล 30 คน วิเคราะห์ข้อมูลหาร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบน ระยะเวลาการศึกษาวิจัยเดือนพฤษภาคม 2563 ถึง เดือนมีนาคม 2566

ผลการวิจัยพบว่า ผลเปรียบเทียบอุบัติการณ์การเกิดแผลกดทับ ในโรงพยาบาลพบว่า โปรแกรม ฯ ทำให้ระดับแผลกดทับลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P – value < 0.001)  ส่วนผลเปรียบเทียบอุบัติการณ์การเกิดแผลกดทับที่บ้าน พบว่า โปรแกรม ฯ ไม่มีผลทำให้ระดับแผลกดทับลดลง ผลการประเมินความพึงพอใจของผู้ดูแลอยู่ในระดับมาก ( x̅ = 4.56) ของพยาบาลในโรงพยาบาล อยู่ในระดับค่อนข้างมาก
( x̅ = 4.11) ของทีมเยี่ยมบ้านอยู่ในระดับมาก ( x̅ = 4.59) ภาพรวมทั้ง 3 กลุ่มมีความพึงพอใจอยู่ในระดับมาก ( x̅ = 4.42)