การออกแบบสถานีงานเพื่อลดผลกระทบด้านสุขภาพของพนักงานซ่อมพาเลทไม้

บทคัดย่อ

การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์สาเหตุของปัญหาด้านการยศาสตร์ในสถานีงานซ่อมพาเลทไม้ และเสนอแนวทางในการปรับปรุงลักษณะท่าทางการทำงาน จากข้อมูลสถิติการเข้ารับบริการห้องพยาบาลของบริษัทผู้ให้บริการด้านพาเลทแห่งหนึ่ง ในพ.ศ. 2566 พบว่าพนักงานมีปัญหาเกี่ยวกับระบบกล้ามเนื้อ ข้อ และกระดูก คิดเป็นร้อยละ 25 ของผู้ใช้บริการทั้งหมด โดยในจำนวนนี้ร้อยละ 16 เป็นพนักงานจากส่วนงานซ่อมพาเลท การศึกษานี้ใช้เครื่องมือประเมินความเสี่ยง 2 ประเภท ได้แก่ สมการการยกของ NIOSH และแบบประเมินท่าทางของร่างกายส่วนบน (RULA) โดยมุ่งเน้นการประเมินความเสี่ยงในสถานีงานซ่อมพาเลท ผลการศึกษาพบว่าขั้นตอนการยกพาเลทจากระดับความสูงที่แตกต่างกัน ส่งผลให้ค่าดัชนีการยกแบบรวม (CLI) มีค่าเท่ากับ 4.09 ซึ่งอยู่ในระดับความเสี่ยงสูง ดังนั้นจึงได้ดำเนินการปรับลดจำนวนพาเลทที่เรียงซ้อนกันจาก 10 อัน เหลือ 5 อัน พร้อมทั้งติดตั้งโต๊ะยกปรับระดับความสูง ส่งผลให้ค่าดัชนี CLI ลดลงเหลือ 1.95 และค่าดัชนีการยกรายตัว (LI) ของพาเลทลำดับที่ 1-4 ลดลงเหลือ 1.42 นอกจากนี้ยังพบว่าการใช้ปืนยิงตะปูเป็นการใช้อุปกรณ์ที่มีน้ำหนักอย่างต่อเนื่อง และจากการประเมินด้วย RULA พบว่ามีคะแนนอยู่ที่ระดับ 6 ซึ่งจัดอยู่ในระดับที่ต้องดำเนินการแก้ไขโดยเร่งด่วน เพื่อแก้ไขปัญหาดังกล่าว จึงได้ติดตั้งอุปกรณ์ช่วยยกสำหรับปืนยิงตะปู ส่งผลให้คะแนนจากการประเมินด้วย RULA ลดลงเหลือระดับ 3 ซึ่งสะท้อนถึงการลดภาระของระบบกล้ามเนื้อและกระดูกอย่างมีนัยสำคัญ ผลของการปรับปรุงดังกล่าวแสดงให้เห็นถึงประสิทธิภาพของการออกแบบสถานีงานตามหลักการยศาสตร์ในการลดความเสี่ยงทางกายภาพของพนักงานได้อย่างชัดเจน