การปรับปรุงพันธุ์มะเขือเทศเชอรี่เพื่อเพิ่มความหวานด้วยวิธีผสมกลับร่วมกับการใช้เครื่องหมายโมเลกุลชนิด ดีแคปส์ และ สนิปส์ ในการคัดเลือก
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
มะเขือเทศเชอรี่เป็นมะเขือเทศที่รับประทานผลสด รสชาติจึงมีความสำคัญต่อการบริโภค จึงทำการปรับปรุงสายพันธุ์เชอรี่154 ที่มีค่าความหวานอยู่ที่ 6-8 องศาบริกซ์ (◦Brix)ให้มีความหวานขึ้นจากการผสมกลับกับสายพันธุ์ Wva700 ที่มีค่าความหวานอยู่ที่ 9-11◦Brix โดยปกติการปรับปรุงพันธุ์ด้วยวิธีผสมกลับเพื่อการถ่ายทอดลักษณะที่สนใจ 1-2 ลักษณะจากพันธุ์ให้เข้าสู่พันธุ์รับที่เป็นพืชพันธุ์ดีจะใช้ระยะเวลาในการปรับปรุงพันธุ์ 5-6 ชั่วรุ่น งานวิจัยนี้จึงใช้เทคนิค Kompetitive Allele Specific PCR โดยอาศัยเครื่องหมายโมเลกุลชนิดสนิปส์ 200 ตำแหน่ง ที่กระจายในทุกๆ 5 cM ของจีโนมมะเขือเทศและวิเคราะห์ผลด้วยโปรแกรม Flapjack เพื่อช่วยคัดเลือกพื้นฐานพันธุกรรม (genetic background) ในทุกรุ่นของการผสมกลับ พร้อมกับการใช้เครื่องหมายโมเลกุลชนิด ดีแคปส์ เพื่อช่วยคัดเลือกยีนความหวาน (LIN5) จากการผสมกลับระหว่างมะเขือเทศเชอรี่154 กับมะเขือเทศสายพันธุ์ Wva700 ผลการศึกษาพบว่า รุ่น BC1F1 มีสัดส่วนการกระจายตัวของพันธุ์รับหรือเปอร์เซ็นต์ความเหมือนแม่อยู่ที่ 64-91% รุ่น BC2F1 ที่ 81-91% และรุ่น BC3F1 ที่ 91-99.6% โดยคัดเลือกต้นที่ต้องการจากค่าความหวานและเปอร์เซ็นต์ความเหมือนแม่ รุ่น BC1F1 ได้เลือกต้นที่มีความหวาน 8.3◦Brix และมีสัดส่วนของพันธุ์รับที่ 88.1% รุ่น BC2F1 ได้เลือกต้นที่มีความหวาน 9.6◦Brix และมีสัดส่วนของพันธุ์รับที่ 89.8% และรุ่น BC3F1 ได้เลือกต้นที่มีความหวาน 7.6◦Brix และมีสัดส่วนของพันธุ์รับที่ 95.6% ทั้งนี้จะเห็นได้ว่าการคัดเลือกต้นที่มีสัดส่วนของพันธุ์รับที่สูงกว่าค่าเฉลี่ยได้ในรุ่นแรกๆ ทำให้มีความแม่นยำในการคัดเลือกลักษณะที่ต้องการสูง และลดระยะเวลาที่ใช้ในการปรับปรุงพันธุ์แบบผสมกลับได้
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของคณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ข้อความที่ปรากฏในแต่ละเรื่องของวารสารเล่มนี้เป็นเพียงความเห็นส่วนตัวของผู้เขียน ไม่มีความเกี่ยวข้องกับคณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี หรือคณาจารย์ท่านอื่นในมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ผู้เขียนต้องยืนยันว่าความรับผิดชอบต่อทุกข้อความที่นำเสนอไว้ในบทความของตน หากมีข้อผิดพลาดหรือความไม่ถูกต้องใด ๆ
เอกสารอ้างอิง
Barone, A. (2004). Molecular marker-assisted selection for potato breeding. American Journal of Potato Research, 81, 111-117.
Foolad, M.R. and Panthee, D.R. (2012). Marker-Assisted Selection in Tomato Breeding. Critical Reviews in Plant Sciences, 31(2), 93-123.
Fridman, E., Carrari, F., Liu, Y.S., Fernie, A.R., and Zamir, D. (2004). Zooming in on a quantitative trait for tomato yield using interspecific introgressions. Science, 305 1786–1789.
Frisch, M., Bohn, M., Melchinger, A.E. (1999). Comparison of selection strategies for marker-assisted backcrossing of a gene. Crop Science, 39, 1295–1301.
Fulton, T., Chunwongse, J., Tanksley, S.D., Masaphy, S., Levanon, D., Henis, Y. and Kelly, S.L.(1995). Microprep protocol for extraction of DNA from tomato and other herbaceous plants. Plant Molecular Biology Reporter, 13(3), 207-209.
Hasan, M.M., Rafii, M.Y., Ismail, M.R., Mahmood, M., Rahim, H.A., Alam, M.A., Ashkani, S., Malek, M.A., Latif, M.A. (2015). Marker-assisted backcrossing: A useful method for rice improvement. Biotechnology&Biotechnological Equipment, 29, 237–254.
Hospital, F. (2003). Marker-assisted breeding. In: H.J. Newbury, editor. Plant molecular breeding. Location: Oxford and Boca Raton: Blackwell Publishing and CRC Press, p.30-59.
Lasuk, R. (2011). Use of molecular markers in tomato breeding to increase soluble solid content and multiple disease resistances. (Master Thesis). Kasetsart University, Bangkok, Thailand. 87p. (in Thai).
Lifomics (2020). KASP genotyping. Retrieved from https://www.lifomics.com/kasp.html, May 10, 2020. (in Thai)
Lübberstedt, T., Beavis, W. and Suza, W. (2023). Marker Assisted Backcrossing. Retrieved from W. P. Suza, & K. R. Lamkey (Eds.), Molecular Plant Breeding, Iowa State University Digital Press.
Milne, I., Shaw, P., Stephen, G., Bayer, M., Cardle, L., Thomas, W., Flavell, A.J. and Marshall, D. (2010). Flapjack-graphical genotype visualization. Bioinformatics, 26(24), 3133-3134.
National Human Genome Research Institute. (2019). The Cost of Sequencing a Human Genome. Retrieved from https://www.genome.gov/about-genomics/fact-sheets/Sequencing-Human-Genome-cost, January 10, 2020.
Noisang J., Luengwilai K. and Chunwongse J. (2019). The development of InDel marker for selection of Lin5 gene associated with sucrose invertase in tomato. King Mongkut's Agricultural Journal, 37(2), 190-199.
Noisang, J. (2018). Study of allele variation in Lin5 gene associated with soluble solid content and breeding for increasing sugar content in cherry tomato. (Master’s degree). Kasetsart University, Bangkok, Thailand. 62p.
Rojkhamlue, T. (2019). Cherry tomato breeding to increase sweetness and cost comparison of backcross breeding methods. (Master Thesis) Kasetsart University, Bangkok, Thailand. 71p. (in Thai)
Smith, S.M. and Maughan P. J. (2015). SNP genotyping using KASPar assays. Location: Humana Press, New York.
Whalen, A., Gorjanc, G. and Hickey J.M. (2019). Parentage assignment with genotyping–by–sequencing data. Journal of Animal Breeding Genetics, 136(2), 102–112.
