ผลของสารสกัดจากใบชะครามในการต้านเชื้อแบคทีเรีย Photobacterium damselae
Main Article Content
บทคัดย่อ
ชะคราม (Suaeda maritima (L.) Dumort.) เป็นพืชล้มลุกที่พบทั่วไปในบริเวณชายฝั่งทะเลและป่าชายเลน ซึ่งสารสกัดจากชะครามมีศักยภาพในการต้านเชื้อจุลินทรีย์ งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาฤทธิ์การยับยั้งเชื้อแบคทีเรีย Photobacterium damselae ซึ่งเป็นเชื้อก่อโรคในสัตว์น้ำและอาจก่อให้เกิดการติดเชื้อฉวยโอกาสในมนุษย์ของสารสกัดจากใบชะครามที่เก็บจากป่าชายเลนจังหวัดชลบุรี ในการศึกษานี้ทำการทดสอบฤทธิ์ต้านเชื้อของสารสกัดหยาบจากใบชะครามสีแดงและสีเขียวด้วยวิธี disc diffusion ประเมินค่าความเข้มข้นต่ำสุดที่ยับยั้งการเจริญของเชื้อ (Minimum Inhibitory Concentration; MIC) และค่าความเข้มข้นต่ำสุดที่สามารถฆ่าเชื้อได้ (Minimum Bactericidal Concentration; MBC) จากนั้นใช้เทคนิค bioautography และ Preparative Thin Layer Chromatography (PTLC) ทำการทดสอบและแยกชนิดสารที่ออกฤทธิ์ต้านเชื้อแบคทีเรียให้บริสุทธิ์บางส่วน ผลการศึกษาพบว่าที่ความเข้มข้น 20 มิลลิกรัมต่อดิสก์สารสกัดหยาบจากใบชะครามสีแดงมีประสิทธิภาพในการยับยั้งเชื้อ P. damselae ได้ดีกว่าสารสกัดหยาบจากใบชะครามสีเขียว โดยมีค่าเฉลี่ยเส้นผ่านศูนย์กลางของบริเวณยับยั้งเท่ากับ 12±0.0 และ 0.7±0.0 มิลลิเมตร ตามลำดับ และใบชะครามสีแดงมีค่า MIC และ MBC เท่ากับ 12.50 มิลลิกรัมต่อมิลลิลิตร จากการแยกสารสกัดจากใบชะครามสีแดงด้วยเทคนิค bioautography และ PTLC จะได้สารออกมา 3 กลุ่มได้แก่ fr.1, fr.2 และ fr.3 ผลการทดสอบฤทธิ์ต้านเชื้อพบว่า fr.2 ที่ความเข้มข้น 1 มิลลิกรัมต่อดิสก์ มีประสิทธิภาพในการยับยั้งเชื้อ P. damselae ได้ดีที่สุด โดยมีค่าเฉลี่ยเส้นผ่านศูนย์กลางของบริเวณยับยั้งเท่ากับ 11±0.0 มิลลิเมตร และมีค่า MIC และ MBC ของสารสกัด fr.2 เท่ากับ 1.25 มิลลิกรัมต่อมิลลิลิตร จากการศึกษาชี้ให้เห็นว่าการทำให้สารสกัดบริสุทธิ์ขึ้นสามารถเพิ่มประสิทธิภาพการยับยั้งเชื้อ P. damselae ได้สูงถึง 10 เท่า แสดงให้เห็นถึงศักยภาพของสารสกัดจากใบชะครามในการพัฒนาต่อยอดเป็นสารต้านเชื้อแบคทีเรียในอนาคต
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ใน Journal of Vocational Education in Agriculture ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรง ซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยหรือร่วมรับผิดชอบใดๆ
บทความ ข้อมูล เนื้อหา ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ใน Journal of Vocational Education in Agriculture ถือเป็นลิขสิทธิ์ของJournal of Vocational Education in Agriculture หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใดๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจาก Journal of Vocational Education in Agriculture ก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
Rivas, A. J., et al. (2013). Photobacterium damselae subsp. damselae, a Bacterium Pathogenic for Marine Animals and Humans. Frontiers in Microbiology, 4, 283.
Gonzalez, R. E., et al. (2018). Use of Seaweed Ulva lactuca for Water Bioremediation and as Feed Additive for White Shrimp Litopenaeus vannamei. PeerJ, 6, e4459.
Ketterer, P., & Eaves, L. (1992). Deaths in Captive Eels (Anguilla reinhardtii) Due to Photobacterium (Vibrio) damsela. Australian Veterinary Journal, 69(8), 203–204.
Terceti, M. S., et al. (2016). Photobacterium damselae subsp. damselae, an Emerging Fish Pathogen in the Black Sea: Evidence of a Multiclonal Origin. Applied and Environmental Microbiology, 82(13), 3736–3745.
Xie, J., et al. (2021). First Report of Photobacterium damselae subsp. damselae Infection in the Mud Crab Scylla paramamosain Cultured in China. Aquaculture, 530, 735880.
Romalde, J. L. (2002). Photobacterium damselae subsp. piscicida: An Integrated View of a Bacterial Fish Pathogen. International Microbiology, 5, 3–9.
Love, M., et al. (1981).Vibrio damsela, A Marine Bacterium, Causes Skin Ulcers on the Damselfish Chromis Punctipinnis. Science, 214(4525), 1139-1140.
Sharma, S., et al. (2016). First Report of Isolation and Characterization of Photobacterium damselae subsp. damselae from Cage-Farmed Cobia (Rachycentron canadum). Journal of Fish Diseases, 40(4), 541–546.
Shao, P., et al. (2019). First Isolation of Photobacterium damselae subsp. damselae from Half-Smooth Tongue Sole Suffering from Skin-Ulceration Disease. Aquaculture, 511, 734208.
Kanchanopas-Barnette, P., et al. (2009). The First Isolation of Photobacterium damselae subsp. damselae from Asian Seabass Lates calcarifer. Fish Pathology, 44(1), 47–50.
Alhemairi, M., et al. (2015). Child Death Due to Infection with Photobacterium damselae subsp. damselae, a New Case. Journal of Medical Sciences, 23(3), 176–178.
Aigbivbalu, L., & Maraqa, N. (2009). Photobacterium damselae Wound Infection in a 14-Year-Old Surfer. Southern Medical Journal, 102(4), 425–426.
Akram, A., et al. (2015). Photobacterium damselae and Vibrio harveyi Hand Infection from Marine Exposure. Medical Journal of Australia, 203(5), 224–225.
Osorio, C. R., et al. (2018). Photobacterium damselae subsp. damselae, a Generalist Pathogen with Unique Virulence Factors and High Genetic Diversity. Journal of Bacteriology, 200(15), e00002-18.
Samunpridotcom.(2024). Seablite. Available from https://www.samunpri.com/ชะคราม. Accessed date: 15 May 2024. (in Thai)
Bilal, M. A. D., & Hossain, M. A. (2019). Antibacterial Activity of Different Crude Extracts of Suaeda maritima Used Traditionally for the Treatment of Hepatitis. Biocatalysis and Agricultural Biotechnology, 22, 101383.
Nayak, B., et al. (2018). Phytochemical, Antioxidant and Antimicrobial Screening of Suaeda maritima L. (Dumort) Against Human Pathogens and Multiple Drug Resistant Bacteria. Indian Journal of Pharmaceutical Sciences, 80(1), 26–35.
Liang, Q., et al. (2017). Optimized Microwave-Assistant Extraction Combined Ultrasonic Pretreatment of Flavonoids from Periploca forrestii Schltr. and Evaluation of Its Anti-Allergic Activity. Electrophoresis, 38(8), 1113–1121.
CLSI. (2015). Methods for Antimicrobial Dilution and Disk Susceptibility Testing of Infrequently Isolated or Fastidious Bacteria. 3rd ed. Wayne, PA: Clinical and Laboratory Standards Institute.
CLSI. (2023). Performance Standards for Antimicrobial Susceptibility Testing. 33rd ed. Wayne, PA: Clinical and Laboratory Standards Institute.
Das, K., et al. (2010). Techniques for Evaluation of Medicinal Plant Products as Antimicrobial Agent: Current Methods and Future Trends. Journal of Medicinal Plants Research, 4(2), 104–111.
Panigrahi, G., et al. (2014). Preparative Thin-Layer Chromatographic Separation Followed by Identification of Antifungal Compound in Cassia laevigata by RP-HPLC and GC-MS. Journal of the Science of Food and Agriculture, 94(2), 308–315.
Harikrishnan, R., et al. (2012). Immunomodulatory Effect of Withania somnifera Supplementation Diet in the Giant Freshwater Prawn Macrobrachium rosenbergii (de Man) Against Aeromonas hydrophila. Fish & Shellfish Immunology, 32(1), 94–100.
Shahraki, N., et al. (2021). Dietary Administration of Aqueous Zingiber officinale Extract on Growth Performance, Antioxidant Activity and Resistance of Shrimp Litopenaeus vannamei Against Photobacterium damselae. Iranian Journal of Fisheries Sciences, 20(1), 32–44.
Talpur, A. D., & Ikhwanuddin, M. (2012). Dietary Effects of Garlic (Allium sativum) on Haemato-Immunological Parameters, Survival, Growth, and Disease Resistance Against Vibrio harveyi Infection in Asian Sea Bass, Lates calcarifer (Bloch). Aquaculture, 364, 6–12.
Pawana, A., et al. (2017). Effect of Using Suaeda maritima Leave Extract as a Feed Additive on the Resistance to Vibrio parahaemolyticus and the Growth of Pacific White Shrimp (Litopenaeus vannamei) During Nursing. King Mongkut’s Agricultural Journal, 35(3), 36–41. (in Thai)
Alhdad, G. M., et al. (2013). The Effect of Combined Salinity and Waterlogging on the Halophyte Suaeda maritima: The Role of Antioxidants. Environmental and Experimental Botany, 87, 120–125.
Beulah, G., et al. (2021). Purification and Characterization of Bioactive Compounds Extracted from Suaeda maritima Leaf and Its Impact on Pathogenicity of Pseudomonas aeruginosa in Catla catla Fingerlings. Applied Microbiology and Biotechnology Express, 11(1), 135.
