ผลของน้ำหมักชีวภาพจากเปลือกสับปะรดต่อการงอกและการเจริญเติบโต ของถั่วลันเตา (Lathyrus oleraceus Lam.)
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของน้ำหมักชีวภาพเปลือกสับปะรดต่อการงอกและการเจริญเติบโตของถั่วลันเตา ทำการเจือจางน้ำหมักในอัตราส่วนน้ำหมักต่อน้ำ 1: 100, 1: 200, 1:300, 1:400 และ 1:500 (v/v) ศึกษาร้อยละการงอกโดยการนำเมล็ดถั่วลันเตาที่สมบูรณ์ไปแช่น้ำหมักที่ระดับความเจือจางต่าง ๆ เปรียบเทียบกับน้ำกลั่น เป็นเวลา 8 ชั่วโมง แล้วนำไปเพาะบนจานเพาะเลี้ยงด้วยวิธี Top of paper รดด้วยน้ำกลั่น และน้ำหมักชีวภาพที่เจือจางตามอัตราส่วนข้างต้น เป็นเวลา 48 ชั่วโมง พบว่าอัตราส่วนความเข้มข้นที่เหมาะสมของน้ำหมักชีวภาพที่ให้อัตราการงอกสูงสุดคือ 1 : 200 มีร้อยละการงอกเท่ากับ 76.67 ± 5.03 ในขณะที่ชุดควบคุมเมล็ดมีร้อยละการงอกเท่ากับ 58.33 ± 5.03 สำหรับการศึกษาการเจริญเติบโตของถั่วลันเตา นำถั่วลันเตาไปแช่น้ำหมักชีวภาพ 2 ชั่วโมง แล้วนำไปเพาะบนถาดเพาะ แล้วรดด้วยน้ำหมักในแต่ละระดับความเจือจาง เปรียบเทียบกับน้ำกลั่น รดน้ำวันละ 2 ครั้ง วัดการเจริญเติบโตโดยศึกษาความสูง เส้นผ่านศูนย์กลาง ลำต้นในวันที่ 2, 4, 6, 8 และ 10 และวัดน้ำหนักสดในวันที่ 10 ของการทดลอง พบว่าน้ำหมักชีวภาพที่ระดับความเจือจาง 1 : 200 มีผลให้ถั่วลันเตามีความสูง เส้นผ่านศูนย์กลางของลำต้น และน้ำหนักสดในวันที่ 10 ของการปลูก เท่ากับ 10.51 ± 0.87 เซนติเมตร 2.20 ±0.17 มิลลิเมตร และ 1.97 ± 0.06 กรัม ตามลำดับ เมื่อเปรียบเทียบกับชุดควบคุมที่มีค่าเท่ากับ 7.39 ± 1.65 เซนติเมตร 2.16 ±0.40 มิลลิเมตร และ 1.67 ± 0.40 กรัม ตามลำดับ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
Journal of TCI is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0)
เอกสารอ้างอิง
Wojdyło, A., Nowicka, P., Tkacz, K., & Turkiewicz, I. P. (2020). Sprouts vs. microgreens as novel functional foods: Variation of nutritional and phytochemical profiles and their in vitro bioactive properties. Molecules, 25(20), 4648.
กรมส่งเสริมการเกษตร. (2559). การเพาะผักงอก. กรุงเทพมหานคร: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด
พงษ์ พฤกษา. (2551). เกษตรอินทรีย์ ชุดปุ๋ยและน้ำสกัดชีวภาพ. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ นีออน บุ๊ค มีเดีย.
ศิริรัตน์ ก๋าวีเขียว บุญนิธิ คัสกุล นงลักษณ์ มีแก้ว สุรศักดิ์ ละลอกน้ำ สุภาภรณ์ ศิริโสภณา และสมเกียรติ พรพิสุทธิมาศ. (2554). ผลของน้ำหมักชีวภาพต่อการเจริญเติบโตและผลผลิตของถั่วเขียว Vigna radiate L. วารสารหน่วยวิจัยวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และสิ่งแวดล้อมเพื่อการเรียนรู้, 2(1), 30-38.
Karssen, C., Zagorski, S., Kepczynski, J., & Groot, S. P. C. (1989). Key role for endogenous gibberellins in the control of seed germination. Annals of Botany, 63(1), 71-80.
Kucera, B., Cohn, M. A., & Leubner-Metzger, G. (2005). Plant hormone interactions during seed dormancy release and germination. Seed science research, 15(4), 281-307.
Herrera, C. M., Medrano, M., & Bazaga, P. (2016). Comparative spatial genetics and epigenetics of plant populations: heuristic value and a proof of concept. Molecular Ecology, 25(8), 1653-1664.
กรองกาญจน์ จันต๊ะ, สโรชา ป๊อกยะดา และนันภัทร บัวเย็น. (2561). ผลของน้ำหมักชีวภาพต่อการงอก และการเจริญของเมล็ดข้าวเหนียวเขี้ยวงู. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มทร. ธัญบุรี, 8(1), 152-164.
ทิพวรรณ สิทธิรังสรรค์. (2551). เกษตรธรรมชาติ (Nature Farming). กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์ โอเอส.เอส. พริ้นติ้งเฮ้าส์.
ISTA. (2016). International Rules for Seed Testing Edition International Seed Testing Association (ISTA). CH-Switzer land.
ชมดาว ขำจริง และวีระวัฒน์ ดวงใหญ่. (2022). ผลของวัสดุเพาะต่อการผลิตต้นอ่อนถั่วลันเตา. วารสาร วิทยาศาสตร์เกษตรและการจัดการ, 5(2), 48-55.
ออมทรัพย์ นพอมรบดี, สมพร อิศรานุรักษ์, สุนันทา ชมพูนิช, ภาวนา ลิกขนานนท์, นิตยา กันหลง, รังสี เจริญสถาพร และรัตนาภรณ์ พรหมศรัทธา. (2547). ข้อมูลทางวิทยาศาสตร์ น้ำหมักชีวภาพ (3/2547). กรุงเทพมหานคร: ควิกปริ้นท์ ออฟเซ็ท.
วันชัย จันทร์ประเสริฐ. (2538). สีรรวิทยาเมล็ดพันธุ์. กรุงเทพมหานคร : ภาควิชาพืชไร่ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
วิทยวัฒน์ กุญชร ณ อยุธยา. (2544). เทคโนโลยีภูมิปัญญาท้องถิ่น. กรุงเทพมหานคร: กรมวิชา การเกษตร กระทรวงเกษตรและสหกรณ์.
มณีรัตน์ สุตันตั้งใจ. (2549). การจัดของเสียจากการแปรรูปแตงไทย กรณีศึกษา น้ำหมักชีวภาพ. มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย.
