ฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระและปริมาณสารฟีโนลิกในเมล็ดถั่วดาวอินคาและเปลือกถั่วดาวอินคา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยครั้งนี้ศึกษาฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระและปริมาณสารประกอบฟีนอลิกรวมของสารสกัดหยาบเอทานอลจาก ถั่วดาวอินคา 2 ส่วน คือ เมล็ดถั่วดาวอินคา และเปลือกถั่วดาวอินคา ที่เพาะปลูกในพื้นที่บ้านป่าแดด อำเภอป่าแดด จังหวัดเชียงราย โดยศึกษาฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระด้วยวิธี DPPH และการตรวจวัดปริมาณสารฟีนอลิกโดยใช้ Folin – ciocalteu method พบว่าเปลือกถั่วดาวอินคามีฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระมากกว่าเมล็ดถั่วดาวอินคาโดยมีค่า IC50 เท่ากับ 0.43 (±0.01) มก./มล. และ 0.63 (±0.02) มก./มล. ตามลำดับ และเมื่อเปรียบเทียบค่า IC50 กับสารมาตรฐาน Trolox พบว่า เมล็ดถั่วดาวอินคามีฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระน้อยกว่า Trolox 23.70 และ 21.15 เท่า ตามลำดับ ฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระ DPPH ของสารสกัดหยาบของถั่วดาวอินคาทั้ง 2 ส่วนมีความสัมพันธ์แปรผันตรงกับปริมาณสารฟีนอลิกรวม โดยพบสารปริมาณ ฟีนอลิกในเปลือกถั่วดาวอินคาและเมล็ดถั่วดาวอินคาเท่ากับ 3.26 (±0.03) และ 0.59 (±0.02) มก. GAE/กรัมน้ำหนักแห้ง ตามลำดับ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
Journal of TCI is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0)
เอกสารอ้างอิง
พนิดา ใหญ่ธรรมสาร. (2559). ถั่วดาวอินคา ลดคอเลสเตอรอล. วารสารข่าวสารข้อมูลสมุนไพร, 34(3), 13-14.
กัญญรัตน์ จำปาทอง, เถลิงศักดิ์ วีระวุฒิ, และอุดมวิทย์ ไวทยากร. (2559). ดาวอินคา พืชมหัศจรรย์สุดยอดโภชนาการ. จดหมายข่าวผลิใบ ก้าวใหม่การวิจัย และพัฒนาการเกษตร, 1(2), 5-8.
อนรรฆ พลชาติ นงนุช วงค์สินชวน และสุจริต สอนไพโรจน์. (2556). ปริมาณสารประกอบฟีนอลิกทั้งหมดและกิจกรรมต้านอนุมูลอิสระในจาวตาลที่อายุการบ่มต่างกัน. คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี, มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
จันทร์เพ็ญ โคตรภูธร. (2558). การสกัดสารพฤกษเคมี ฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระและต้านเชื้อแบคทีเรียของสารสกัดหยาบจากเพกา. (วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยบูรพา.
รักชนก ภูวพัฒน์. (2559). การศึกษาการเปรียบเทียบความสามารถในการผลิตสารทุติยภูมิจากใบอ่อน ใบเพสลาด และใบแก่ของถั่วดาวอินคาเพื่อรองรับการผลิตใบชาเพื่อชุมชนของจังหวัดนราธิวาส. วารสารมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์, 8(2), 125-133.
จุฬาลักษณ์ วงค์เจริญ และภมร แสงสว่าง. (2558). Dao Inca Tea ชาดาวอินคา. วารสารวัฒนธรรมการดำรงชีวิต, ม.ป.ป.
ธนกฤต ศิลปะธรากุล. (2558). ประสิทธิผลของอาหารเสริมจากน้ำมันถั่วดาวอินคาในรูปรับประทานต่อการทำงานของสมองด้านสติปัญญา. มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง. การประชุมวิชาการและเสนอผลงานวิจัยระดับชาติ ครั้งที่ 3 ปีที่ 2: บูรณาการงานวิจัย ใช้องค์ความรู้ สู่ความยั่งยืน. 17 มิถุนายน 2559, วิทยาลัยนครราชสีมา, จังหวัดนครราชสีมา.
ปณัฐฐา ไชยมุติ. (2546). การทดสอบฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระของพืชสมุนไพร 7 ชนิด. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, คณะวิทยาศาสตร์, สาขาวิชาชีวเคมี.
เจริญชัย บุตรสา, ณภัทร เกตุบุญสม, รัฐพรรณ สันติอโนทัย, เกศชฎา โชติพูล และธวัชชัย เหล็กดี. (2566). การศึกษาองค์ประกอบทางพฤกษเคมีและฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระของถั่วดาวอินคา. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีสู่ชุมชน, 1(6), 1-13.
เสาวภา ชูมณี และรุจิรา คุ้มทรัพย์. (2020). การหาปริมาณสารพฤกษเคมี ฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระและแร่ธาตุจากใบถั่วดาวอินคา. Journal of Science and Technology, 5(2), 98-113.
Sanchez-Reinosoa, Z. et al. (2020). Microwave-assisted extraction of phenolic Compounds from Sacha Inchi shell: Optimization, physicochemical properties and evaluation of their antioxidant activity. Chemical Engineering and Processing - Process Intensification, 153. Retrieved from https://doi.org/10.1016/j.cep.2020.107922
