การศึกษาโครโมโซมและลักษณะการแบ่งเซลล์ของตั๊กแตนหนวดสั้นไฮโรไกลฟัส (Hieroglyphus banian)
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาโครโมโซมของตั๊กแตนไฮโรไกลฟัส (Hieroglyphus banian) จากตัวอย่างในจังหวัดอุดรธานี เตรียมโครโมโซมด้วยวิธีทางตรงจากอัณฑะของตั๊กแตนเพศผู้ ย้อมสีโครโมโซมด้วยเทคนิคการย้อมสีแบบธรรมดาด้วยสีจิมซ่าความเข้มข้น 20% (v/v) และย้อมด้วยซิวเวอร์ไนเตรตเพื่อศึกษาตำแหน่งนอร์ ตรวจสอบโครโมโซมด้วยกล้องจุลทรรศน์แบบใช้แสงธรรมดาที่กําลังขยาย 1,000 เท่า ผลการศึกษาพบว่าตั๊กแตนข้าวไฮโรไกลฟัสเพศผู้มีจำนวนโครโมโซมดิพลอยด์เท่ากับ 23 แท่ง โครโมโซมพื้นฐานเท่ากับ 23 เป็นโครโมโซมชนิดเทโลเซนทริกทั้งหมด ซึ่งประกอบด้วย ออโตโซม 22 แท่ง และโครโมโซมเอ็กซ์ 1 แท่ง โดยใช้ศึกษาการแบ่งเซลล์แบบไมโอซีสเพื่อยืนยันจำนวนโครโมโซมและระบุโครโมโซมเพศ สูตรแคริโอไทป์ของตั๊กแตนข้าวไฮโรไกลฟัส คือ 2n(23) = 22t + โครโมโซมเพศ (X0)
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
Journal of TCI is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0)
เอกสารอ้างอิง
Rowell, H. and P. Flook. (2001). Caelifera. Shorthorned grasshoppers, locusts and Relatives. Tree of Life Web Project. Retrieved April 8, 2017.
Grzimek, B., Kleiman, D.G., Geist, V. and McDade, M. C. (2004). Grzimek's Animal Life Encyclopedia. Detroit: Thomson-Gale.
Chaweewan, H., Nopachon, T. and Chutima, D. (2007). Checklists of Insects and Mites in Thailand. Department of National Parks, Wildlife and Plant Conservation Ministry of Natural Resources and environment. 77-80.
พิสุทธิ์ เอกอำนวย. (2556). โลกของตั๊กแตน จิ้งหรีด 2 ตั๊กแตนต่าง ๆ Grasshoppers. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ: พลัสเพรส ; 2556: 10-34.
Kumar, H. and Usmani, M. (2015). A review of the genus Hieroglyphus (Acrididae: Hemiacridinae) from India, with description of a new species. Tropical Zoology, 28: 1-21.
Mesa, A. and Fontanetti, C.S. (1983). Karyotypes of nine Brazilian species of acridids (Orthoptera, Acridoidea). Revista Brasileira de Genetica, 6(2): 295-305.
Bugrov, A., Warchalowska-Sliwa, E. and Maryanska -Nadachowska, A. (1994). Karyotype evolution and chromosome C-banding patterns in some podismini grasshoppers (Orthoptera, Acrididae). Caryologia, 47(2): 183-191.
Grzywacz, B., Tatsuta, H., Shikat, K. and Elżbieta, W. (2018). A comparative chromosome mapping study in Japanese Podismini grasshoppers (Orthoptera: Acrididae: Melanoplinae). Cytogenetic and Genome Research, 154(1): 37-44.
บังอร กองอิ้ม. (2544). ไมโตติกคาริโอไทป์ของตั๊กแตนหนวดสั้นบางชนิดในจังหวัดขอนแก่นและ สกลนคร. วิทยานิพนธ์ปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาชีววิทยา, บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยขอนแก่น. ขอนแก่น.
Ashok, K.S. (2006). Cytology and cytotaxonomy of Acrididae: a summary. Records of the Zoological Survey of India, 106(3): 47-78.
Koli, Y.J., Gaikwad, S.M., Bharmal, D.L. and Bhawane, G.P. (2013). Karyotypic studies of six species of grasshopper (Orthoptera: Acrididae) from Kolhapur District, Maharashtra, India. Cytologia, 8(3): 255-260.
อรอนงค์ ยามเลย และ อิสสระ ปะทะวัง. (2562). การศึกษาแคริโอไทป์ของตั๊กแตนหัวหอกเพศผู้ (Palaeoagraecia brunnea) และตั๊กแตนข้าวไฮโรไกลฟัสเพศผู้ (Hieroglyphus banian) ในภาคเหนือของประเทศไทย. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 39(3): 290-297.
Phimphan, S., Sangpakdee, W., Sangpakdee, K. and Tanomtong, A. (2016). Chromosomal analysis and meiosis studies of Oxya chinensis (Orthoptera: Acrididae) from Thailand. The Nucleus, 60(1): 9-15.
Howell, W.M. and Black, D.A. (1980). Controlled silver-staining of nucleolus organizer regions with a protective colloidal developer: a 1-step method. Experientia, 36: 1014–1015.
Turpin, R. and Lejeune, J. (1965). Les chromosomes humains (caryotype normal et variations pathologiques). Paris: Gauthier Villars, 6: 965-966.
