ความหลากชนิดของพรรณไม้ในเขตแนวเชื่อมต่อกลุ่มป่าตะวันตกของอุทยานแห่งชาติคลองวังเจ้ากับเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเขาสนามเพรียง
Main Article Content
บทคัดย่อ
พื้นที่แนวเชื่อมต่อป่าตะวันตกระหว่างอุทยานแห่งชาติคลองวังเจ้าและเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเขาสนามเพรียง จังหวัดกำแพงเพชร เป็นพื้นที่ป่าที่ยังคงความอุดมสมบูรณ์ไปด้วยพืชพรรณและสัตว์ป่าหายากหลายชนิด แบ่งชนิดสังคมพืชคลุมดินในพื้นที่ศึกษาออกเป็นป่าดิบแล้งและป่าเบญจพรรณ มีขนาดพื้นที่ เท่ากับ 31.83 ตารางกิโลเมตร ซึ่งมีขนาดพื้นที่ป่าชุมชนรวมกัน เท่ากับ 13.58 ตารางกิโลเมตร ประกอบด้วย พื้นที่ป่าชุมชนบ้านไร่พิจิตร มีขนาดพื้นที่ป่าชุมชนมากที่สุด เท่ากับ 5.50 ตารางกิโลเมตร รองลงมา คือ พื้นที่ป่าชุมชนบ้านหนองบัวสามัคคี ป่าชุมชนบ้านปางขนุน และป่าชุมชนบ้านหนองแดน มีขนาดพื้นที่ เท่ากับ 4.91, 1.94 และ 1.22 ตารางกิโลเมตร ตามลำดับ โดยวางแปลงศึกษาทั้งหมด 136 แปลง ซึ่งมีวัตถุประสงค์เพื่อสำรวจความหลากชนิด ความเด่น และความหนาแน่นของพรรณไม้ จากการศึกษา พบความหลากชนิดของพรรณไม้ทั้งหมด 51 วงศ์ (Families) 186 ชนิด (Species) และมีความหนาแน่นของพรรณไม้รวมเท่ากับ 1,421 ต้นต่อเฮกตาร์ โดยพรรณไม้ที่พบมากที่สุด ได้แก่ วงศ์ถั่ว (Fabaceae) พบจำนวน 32 ชนิด พรรณไม้เด่น ได้แก่ รัง (Shorea siamensis Miq.) จากการสำรวจความหลากชนิดของพรรณไม้แยกตามเขตพื้นที่ป่าชุมชน พบว่า พรรณไม้ในพื้นที่ป่าชุมชนบ้านไร่พิจิตร พบพรรณไม้ จำนวน 35 วงศ์ 105 ชนิด มีความหนาแน่นของพรรณไม้รวม เท่ากับ 1,271 ต้นต่อเฮกตาร์ พรรณไม้เด่น ได้แก่ เต็ง (Shorea obtuse Wall. ex Blume) พรรณไม้ในพื้นที่ป่าชุมชนบ้านหนองบัวสามัคคี พบพรรณไม้ จำนวน 32 วงศ์ 85 ชนิด มีความหนาแน่นของพรรณไม้รวม เท่ากับ 1,306 ต้นต่อเฮกตาร์ พรรณไม้เด่น ได้แก่ รัง (Shorea siamensis Miq.) พรรณไม้ในพื้นที่ป่าชุมชนบ้านปางขนุน พบพรรณไม้ จำนวน 34 วงศ์ 102 ชนิด มีความหนาแน่นของพรรณไม้รวม เท่ากับ 1,734 ต้นต่อเฮกตาร์ พรรณไม้เด่น ได้แก่ รัง (Shorea siamensis Miq.) ส่วนพรรณไม้ในพื้นที่ป่าชุมชนบ้านหนองแดน พบพรรณไม้ จำนวน 36 วงศ์ 81 ชนิด มีความหนาแน่นของพรรณไม้รวม เท่ากับ 1,859 ต้นต่อเฮกตาร์ พรรณไม้เด่น ได้แก่ รัง (Shorea siamensis Miq.)
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
Journal of TCI is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0)
เอกสารอ้างอิง
สำนักอุทยานแห่งชาติ กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช. (2566). สืบค้นจาก http://portal.dnp.go.th/p/nationalpark (สืบค้นเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม 2567)
มูลนิธิสืบนาคะเสถียร. (2566). โครงการจัดการระบบนิเวศในพื้นที่ป่าสงวนเพื่อเชื่อมต่อป่าตะวันตกสู่การพัฒนาอย่างยั่งยืน. สืบค้นจาก http://seub.or.th/foundation/seubproject. (สืบค้นเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม 2567)
Magurran, A.E. (1988). Ecological Diversity and Its Measurements. Princeton University Press, Princeton, NJ.
กลุ่มสำรวจทรัพยากรป่าไม้. (2560). คู่มือการสำรวจทรัพยากรป่าไม้. ส่วนสํารวจและวิเคราะห์ทรัพยากรป่าไม้, สํานักฟื้นฟูและพัฒนาพื้นที่อนุรักษ์, กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่าและพันธุ์พืช.
องค์การอุตสาหกรรมป่าไม้. (2563). การสำรวจความหลากหลายทางชีวภาพในพื้นที่อนุรักษ์งานสวนป่าห้วยแร้ง. องค์การอุตสาหกรรมป่าไม้เขตศรีราชา, องค์การอุตสาหกรรมป่าไม้ภาคกลาง.
Whittaker, R.H. (1970). Communities and Ecosystems. Macmillan Co., Collier Macmillan Ltd., London.
อุทิศ กุฎอินทร์. (2542). นิเวศวิทยาพื้นฐานเพื่อการป่าไม้. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ภาควิชาชีววิทยาป่าไม้ คณะวนศาสตร์.
ดอกรัก มารอด และอุทิศ กุฏอินทร์. (2552). นิเวศวิทยาป่าไม้. กรุงเทพฯ: อักษรสยามการพิมพ์.
สำนักวิจัยการอนุรักษ์ป่าไม้และพันธุ์พืช. (2554). คู่มือการสำรวจความหลากหลายของพรรณไม้. กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่าและพันธุ์พืช. กรุงเทพฯ.