ผลของการใช้ปุ๋ยหมักจากเศษผักต่อการเจริญเติบโตของจิงจูฉ่าย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาอัตราส่วนของปุ๋ยหมักที่เหมาะสมจากเศษผักจากตลาดสดต่อการเจริญเติบโตของ จิงจูฉ่าย โดยใช้เศษผักเป็นแหล่งคาร์บอนหลักและดินเป็นแหล่งพลังงานของแบคทีเรียจากตลาดสดจังหวัดกำแพงเพชร นำมาทำเป็นปุ๋ยหมักเพื่อลดขยะอินทรีย์ในสิ่งแวดล้อม ประกอบด้วยอัตราส่วนของดินต่อเศษผัก ได้แก่ 1:1, 1:3 และ 1:5 ตามลำดับ เมื่อครบกำหนด 49 วัน นำไปวิเคราะห์ลักษณะทางกายภาพและเคมี พบว่าปุ๋ยหมักอัตราส่วน 1:3 มีการย่อยสลายที่สมบูรณ์ที่สุด โดยเหมาะสำหรับนำมาเป็นวัสดุปรับปรุงดิน (P<0.05) มีค่า C/N เท่ากับ 15.96 ธาตุอาหารหลักไนโตรเจน ฟอสฟอรัส และโพแทสเซียมน้อยกว่าเกณฑ์มาตรฐานปุ๋ยหมักอินทรีย์ นอกจากนี้ยังพบปริมาณของธาตุแคลเซียมและสังกะสีเพิ่มขึ้นก่อนเริ่มหมักปุ๋ย แต่เมื่อนำปุ๋ยหมักทั้ง 3 อัตราส่วนไปใช้ปลูกกับต้นจิงจูฉ่ายพบว่าปุ๋ยอัตราส่วน 1:1 ทำให้ต้นจิงจูฉ่ายเจริญได้ดีที่สุด ทั้งปริมาณน้ำหนักสด และจำนวนการรอดชีวิต
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
Journal of TCI is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0)
เอกสารอ้างอิง
กรมควบคุมมลพิษ. (2564). รายงานประจำปี 2564. กรุงเทพฯ: กรมควบคุมมลพิษ กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม.
กรมควบคุมมลพิษ. (2568). รายงานสถานการณ์สถานที่กำจัดขยะมูลฝอยชุมชนของประเทศไทย ปี พ.ศ. 2567. สืบค้นจาก https://www.pcd.go.th/publication/35729/
กลุ่มงานยุทธศาสตร์และข้อมูลเพื่อการพัฒนาจังหวัด. (2564). แผนพัฒนาจังหวัดกำแพงเพชร พ.ศ. 2566-2570. สำนักงานจังหวัดกำแพงเพชร. สืบค้นจาก https://mua.kpru.ac.th/FrontEnd_Plan/public/uploads/publicationinformation/ 165414196002020606222230301010.pdf
Zhao, K., Xu, R., Zhang, Y., Tang, H., Zhou, C., Cao, A., Zhao, G., & Guo, H. (2017). Microbiology development of a novel compound microbial agent for degradation of kitchen waste. Brazilian journal of microbiology, 48(3), 442-450. DOI no.: 10.1016/j.bjm.2016.12.011.
Phadpin, A., Chunkao, K., & Pattamapitoon, T. (2020). Bacterial communities as induced by volatile gases releasing from organic compounds in food wastes and bio-wastes in Bangkok, Thailand. Ecology, Environment and Conservation, 26(August Suppl. Issue), 46-55. Retrieved from https://www.envirobiotechjournals.com/EEC/Vol26AugSuppl20/EEC-9.pdf
Prabuddham, P., Thunthasarid, S., & Phewnil, OA. (1999). Development of composting technology in concrete box with some additives using soils as electron acceptor. In Seminar Save garbage eradicate technology and wastewater treatment by plant. 25-28 August 1999, Chaipattana Foundation. (p. 10-21). Bangkok: Kasetsart University.
Chen, Z.S., & Bejosano-Gloria, C. (2005). Compost production: a manual for Asian farmers. Taiwan: Food and fertilizer technology center.
Tudsanaton, C., Pattamapitoon, T., Phewnil, O., Semvimol, N., Wararam, W., Chanthasoon, C., & Thaipakdee, S. (2021). Limiting factor of durian rind composting by natural technology during the wet period. Ecology, Environment and Conservation, 27(2), 590-598. Retrieved from https://www.researchgate.net/publication/361268808_Limiting_factors_of_durian_rind_composting_by_natural_technology_during_the_wet_period
Savci, S. (2012). An agricultural pollutant: Chemical fertilizer. International Journal of Environmental Science and Development, 3(1), 77-80. DOI no.: 10.7763/IJESD.2012.V3.191.
Bown, D., 1995. Encyclopaedia of Herbs and their Uses. London: Dorling Kindersley. Retrieved from https://archive.org/details/encyclopediaofhe0000bown
พิริยะภรณ์ อภิชาตยานนท์. (2560). การศึกษาพฤกษเคมีและฤทธิ์ทางชีวภาพจากส่วนเหนือดินของ จิงจูฉ่าย. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยบูรพา, คณะวิทยาศาสตร์.
สัญญา เล่ห์สิงห์. (2558). อิทธิพลของปุ๋ยอินทรีย์ต่อการเจริญเติบโตและคุณภาพผลผลิตของจิงจูฉ่าย. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี.
อรอนงค์ ผิวนิล. (2548). การศึกษาก๊าซกระจายจากขยะมูลฝอยเทศบาลที่ย่อยสลายของอำเภอเมือง จังหวัดเพชรบุรี. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, วิทยาลัยสิ่งแวดล้อม, ภาควิชาวิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อม.
กรมวิชาการเกษตร. (2548). หนังสือแนะนำการวิเคราะห์ปุ๋ยอินทรีย์. กรุงเทพฯ: กระทรวงเกษตรและสหกรณ์.
อรประภา เทพศิลปวิสุทธิ์. (2560). การศึกษาเปรียบเทียบผลของปุ๋ยอินทรีย์และปุ๋ยเคมีต่อความสามารถในการผลิตจิงจูฉ่าย. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี, 25(4), 615-626. สืบค้นจาก https://li01.tci-thaijo.org/index.php/tstj/article/view/75165/60582.
Bhatia, A., Madan, S., Sahoo, J., Ali, M., Pathania, R., & Kazmi, AA. (2013). Diversity of bacterial isolates during full scale rotary drum composting. Waste management, 33(7), 1595–1601. DOI no.: 10.1016/j.wasman.2013.03.019.
ราชกิจจานุเบกษา. (2548). เล่ม 122 ตอนพิเศษที่ 109 ง, หน้า 9.
ราชกิจจานุเบกษา. (2557). เล่ม 131 ตอนพิเศษที่ 29 ง, หน้า 4.
Sunberg, C., Smars, S., & Jönssin, H. (2004). Low pH as an inhibiting factor in the transition from mesophilic to thermophilic phase in composting. Bioresource Technology, 95, 145-150. DOI no.: 10.1016/j.biortech.2004.01.016.
ศิวนาถ ไทยภักดี. (2556). การศึกษาอิทธิพลของเปลือกสับปะรดและดินนาต่อประสิทธิภาพการย่อยสลายของขยะอินทรีย์. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, คณะสิ่งแวดล้อม, ภาควิชาวิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อม.
Liang, C., Das, K.C., & McClendon, R.W. (2003). The influence of temperature and moisture contents regimes on the aerobic microbial activity of a biosolids composting blend. Bioresource Technology, 86(2), 131-137. DOI no.: 10.1016/S0960-8524(02)00153-0.
Pattanaik, L., Duraivadive, P., Hariprasad, P., & Naik, S.N. (2020). Utilization and re-use of solid and liquid waste generated from the natural indigo dye production process - A zero waste approach. Bioresource Technology, 301, 1-10. DOI no.: 10.1016/j.biortech.2019.122721.
ภาควิชาจุลชีววิทยา. (2554). ห้องปฏิบัติการจุลชีววิทยา. กรุงเทพฯ: เจ้าพระยาการพิมพ์.
Haug, R.T. (1993). The Practical Handbook of Compost Engineering. Florida: Lewis Publishers.
Sanchez, O.J., Ospina, D.A., & Montoya, S. (2017). Compost supplementation with nutrients and microorganisms in composting process. Waste management, 69, 136-153. DOI no.: 10.1016/j.wasman.2017.08.012.
Román, P., Martínz, M.M., & Pantoja, N. (2015). Farmer’s handbook experience in Latin America. Santiago: Food and agriculture organization of the united nation.
Bertoldi, M., Vallini, G., & Pera, A. (1983). The Biology of Composting: A Review. Waste Management & Research, 1(1), 157-176. DOI no.: 10.1016/0734-242X(83)90055-1.
Fernández, F.J., Sánchez-Arias, V., Rodríguez, L., & Villaseñor, J. (2010). Feasibility of composting combinations of sewage sludge, olive mill waste and winery waste in a rotary drum reactor. Waste management, 30(10), 1948–1956. DOI no.: 10.1016/j.wasman.2010.04.007.
DeLaune, P.B., Moore, P.A., Jr Daniel, T.C., & Lemunyon, J.L. (2004). Effect of chemical and microbial amendments on ammonia volatilization from composting poultry litter. Journal of environmental quality, 33(2), 728–734. DOI no.: 10.2134/jeq2004.7280.
Alexander, M. (1961). Introduction to Soil Microbiology. New York: John Wiley & Sons, Inc.
Attanandana, T. (2007). Paddy soli science. Bangkok: Kasetsart university Press.
อภิชญา พัดพิน. (2563). สัดส่วนเศษอาหารและอุณหภูมิที่เหมาะสมสำหรับการย่อยสลายด้วยแบคทีเรียที่ใช้ออกซิเจนในการหมักปุ๋ยจากเศษอาหารของเทศบาลเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี. (วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, คณะสิ่งแวดล้อม, ภาควิชาวิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อม.
Adhikari, BK., Barrington, S., Martinez, J., & King, S. (2008) Characterization of food waste and bulking agents for composting. Waste Management, 28(5), 795–804. DOI no.: 10.1016/j.wasman.2007.08.018.
Chroni, C., Kyriacou, A., Georgaki, I., Manios, T., Kotsou, M., & Lasaridi, K. (2009). Microbial characterization during composting of biowaste. Waste Management, 29(5), 1520–1525. DOI no.: 10.1016/j.wasman.2008.12.012.
Gounot, A.M. (1994). Microbial oxidation and reduction of manganese: Consequences in groundwater and application. FEMS Microbiology Reviews, 14(4), 339-350. DOI no.: 10.1111/j.1574-6976.1994.tb00108.x.
ธีรศักดิ์ สมดี. (2556). จุลชีววิทยาพื้นฐาน. ขอนแก่น: มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
