การเปรียบเทียบประสิทธิภาพของตัวสถิติทดสอบอิงพารามิเตอร์และไม่อิงพารามิเตอร์ระหว่างค่ากลางของประชากร 2 กลุ่ม สัมพันธ์กันภายใต้การแจกแจงที่มีความโด่งปรกติและโด่งมาก
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบตัวสถิติอิงพารามิเตอร์และไม่อิงพารามิเตอร์ระหว่างค่ากลางของประชากร 2 กลุ่ม สัมพันธ์กัน ภายใต้การแจกแจงที่มีความโด่งปรกติและโด่งมาก โดยพิจารณาจากความสามารถในการควบคุมความน่าจะเป็นของความผิดพลาดแบบที่ 1 และกำลังการทดสอบในการแจกแจงปรกติหลายตัวแปรและการแจกแจงลาปลาซหลายตัวแปร ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ทางบวก ได้แก่ 0.1, 0.5, และ 0.9 ส่วนทางลบ ได้แก่ -0.1, -0.5 และ -0.9 ที่ระดับนัยสำคัญ 0.01 และ 0.05 โดยกำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างเท่ากัน ได้แก่ (20,20), (40,40), (60,60), (80,80) และ (100,100) เมื่อขนาดตัวอย่างเพิ่มมากขึ้นทำให้ความสามารถในการควบคุมความน่าจะเป็นของความผิดพลาดแบบที่ 1 เพิ่มมากขึ้น และมีกำลังการทดสอบสูงขึ้น พบว่าตัวสถิติทดสอบวิลค็อกซันมีความสามารถในการควบคุมความน่าจะเป็นของความผิดพลาดแบบที่ 1 ได้มากที่สุด นอกจากนี้ในส่วนของกำลังการทดสอบพบว่าตัวสถิติทดสอบการเรียงสับเปลี่ยน และตัวสถิติทดสอบวิลค็อกซันยังให้กำลังการทดสอบสูงที่สุดเช่นกัน
Article Details
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของคณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ข้อความที่ปรากฏในแต่ละเรื่องของวารสารเล่มนี้เป็นเพียงความเห็นส่วนตัวของผู้เขียน ไม่มีความเกี่ยวข้องกับคณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี หรือคณาจารย์ท่านอื่นในมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ผู้เขียนต้องยืนยันว่าความรับผิดชอบต่อทุกข้อความที่นำเสนอไว้ในบทความของตน หากมีข้อผิดพลาดหรือความไม่ถูกต้องใด ๆ
เอกสารอ้างอิง
กัลยา บุญหล้า, น้ำเพชร ยอดแสน และสุรีย์รัตน์ แก้วศรีเมือง, 2561, การเปรียบเทียบสถิติทดสอบเมื่อประชากร 2 กลุ่ม ไม่เป็นอิสระกัน, ว.วิทยาศาสตร์ลาดกระบัง 27(1): 78-87.
กัลยา วานิชย์บัญชา, 2554, หลักสถิติ, บริษัท ธรรมสาร, กรุงเทพฯ.
น้อมจิต กิตติโชติพาณิชย์, 2558, สถิติคณิตศาสตร์, เอกสารประกอบการสอน, สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง, กรุงเทพฯ.
มนตรี สังข์ทอง, 2556, การศึกษาประสิทธิภาพของสถิติอิงพารามิเตอร์และสถิติไม่อิงพารามิเตอร์ในการทดสอบความแตกต่างของค่ากลางระหว่างประชากร 2 กลุ่ม, KKU Sci. J. 41(1): 226-238.
ณหทัย ราตรี, 2554, สถิติเบื้องต้น : แนวคิดและทฤษฎี, บริษัท วี.พริ้นท์, กรุงเทพฯ.
ลลิตา โชติธนากิจ, 2554, การเปรียบเทียบประสิทธิ ภาพของตัวสถิติทดสอบทีและตัวสถิติทดสอบวิลคอกซันสำหรับประชากรสองกลุ่มไม่เป็นอิสระกัน, ปัญหาพิเศษระดับปริญญาตรี, มหาวิทยาลัยบูรพา, ชลบุรี.
วราฤทธิ์ พานิชกิจโกศลกุล, 2549, ขนาดตัวอย่างที่น้อยที่สุดสำหรับการประมาณค่าแบบช่วงของผลต่างระหว่างค่าเฉลี่ยของสองประชากร, ว.วิจัยและพัฒนา มจธ. 29(2): 173-184.
สายชล สินสมบูรณ์ทอง, 2551, สถิติเบื้องต้น, บริษัท จามจุรีโปรดักส์, กรุงเทพฯ.
สายชล สินสมบูรณ์ทอง, 2552, สถิติที่ไม่ใช้พารา มิเตอร์, บริษัท จามจุรีโปรดักส์, กรุงเทพฯ.
สายชล สินสมบูรณ์ทอง, 2558, การแจกแจงเชิงสถิติ, บริษัท จามจุรีโปรดักส์, กรุงเทพฯ.
อานนท์ แก้วปลั่ง, 2555, การเปรียบเทียบประสิทธิ ภาพของสถิติทดสอบสำหรับการทดสอบค่ากลางของประชากร 2 กลุ่ม ที่ไม่เป็นอิสระกัน เมื่อข้อมูลอยู่ในมาตราอันดับ, ปัญหาพิเศษระดับปริญญาตรี, มหาวิทยาลัยบูรพา, ชลบุรี.
อุมาพร จันทศร, 2542, สถิติที่ไม่ใช้พารามิเตอร์, บริษัท ฟิสิกส์เซ็นเตอร์, กรุงเทพฯ.
Blair, R.C. and Higgins, J.J., 1985, Comparison of the power of the paired samples t test to that of Wilcoxon’s signed-ranks test under various population shapes, Psychol. Bull. 97(1): 119-128.
Butar, B.F., 2008, Permutation tests for comparing two populations, J. Math. Sci. Math. Edu. 3(2): 19-30.
Bradley, J.V., 1978, Robustness, Br. J. Math. Stat. Psychol. 31: 144-151.
Proschan, M., Glimm, E. and Posch, M., 2014, Connection between permutation and t tests: Relevance to adaptive methods, Stat. Med. 33: 4734-4742.
Singmann, H., 2018, Multivariate Laplace Distribution, Avaiable Source: https://www.rdocumentation.org/packages/LaplacesDemon/versions/16.1.1/topics/dist.Multivariate.Laplace, April 30, 2019.
