การออกแบบระบบพยุงน้ำหนักบางส่วนสำหรับช้างบาดเจ็บ

ผู้แต่ง

  • ภาคย์ พราหมณ์แก้ว คณะวิศวกรรมศาสตร์และเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี
  • ปรัชญา มุขดา คณะวิศวกรรมศาสตร์และเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี
  • กังสดาล สกุลพงษ์มาลี คณะวิศวกรรมศาสตร์และเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี
  • ช่วงชัย ชุปวา คณะวิศวกรรมศาสตร์และเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี
  • อิทธิพัฒน์ รูปคม คณะวิศวกรรมศาสตร์และเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี
  • กฤษณ์ ไชยวงศ์ คณะวิศวกรรมศาสตร์และเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี
  • อลงกรณ์ ฉัตรเมืองปัก คณะวิศวกรรมศาสตร์และเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี
  • บัณฑิตพงษ์ ศรีอำนวย คณะวิศวกรรมศาสตร์และเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี
  • มหิศร ประภาสะโนบล คณะเทคโนโลยีการเกษตร มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี
  • ขวัญชัย หนาแน่น คณะวิศวกรรมศาสตร์และเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี

คำสำคัญ:

ช้าง , การทำแห้งแบบสุญญากาศ, ระบบพยุงน้ำหนักบางส่วน

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้เป็นการออกแบบระบบพยุงน้ำหนักบางส่วนสำหรับช้างที่ได้รับบาดเจ็บ เป้าหมายหลักของงานวิจัยคือการออกแบบระบบที่สามารถใช้เพื่อช่วยเหลือช้างที่ได้รับบาดเจ็บและไม่สามารถลุกยืนได้ด้วยตัวเองให้ได้รับการรักษาเบื้องต้นก่อนที่จะนำช้างไปรักษาต่อที่โรงพยาบาล กระบวนการเข้าช่วยเหลือช้างบาดเจ็บต้องกระทำอย่างรวดเร็วและปลอดภัยทั้งสำหรับผู้ปฏิบัติงานและช้างเอง ระบบพยุงน้ำหนักนี้มีการออกแบบเพื่อให้การช่วยเหลือช้างนั้นเป็นไปอย่างสะดวก สามารถลากจูงได้ด้วยรถกระบะทั่วไปที่ความเร็วในการลากจูงไม่เกิน 60 km/hr น้ำหนักออกแบบระบบพยุงนี้พิจารณาที่น้ำหนักยกเท่ากับ 14.7 kN ซึ่งคิดเป็นน้ำหนักพยุงประมาณ 30% ของน้ำหนักเฉลี่ยของช้างไทยเต็มวัย 49.1 kN เส้นรอบอกและความสูงของช้างไทยเต็มวัยที่ใช้ในการออกแบบนี้มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 400 และ 300 cm ตามลำดับ ผลจากการทดสอบระบบพยุงน้ำหนักบางส่วนในห้องปฏิบัติการแสดงให้เห็นว่าระบบนี้สามารถยกน้ำหนักได้สูงสุดถึง 19.6 kN ที่ความสูงยก 3.5 m เมื่อระบบนี้ไปใช้งานกับช้างบาดเจ็บที่มีน้ำหนักเท่ากับ 49.1 kN จะมีค่าความเสถียรภาพ (N) เท่ากับ 1.33

เอกสารอ้างอิง

ข่าวสด. (2565). น่าสงสาร! รถขนช้างคว่ำ 'ปู๊คำ' บาดเจ็บ ขยับตัวแทบไม่ได้. ค้นเมื่อ 10 พฤศจิกายน 2566. https://www.khaosod.co.th/around-thailand/news_7248753

ไทยรัฐออนไลน์. (2561). ย้ายลูกช้างเข้ารักษาตัว รพ.สนาม อช.กุยบุรี คาดใช้เวลา 3 เดือน. ค้นเมื่อ 15 กันยายน 2565. https://www.thairath.co.th/news/local/central/1450273

ไทยพีบีเอส. (2560). เปิดนาทีชีวิตช่วย "ช้างป่า"ตกคลองชมพู 26 ชั่วโมง. ค้นเมื่อ 15 กันยายน 2565. https://www.thaipbs.or.th/news/content/267028.

ไทยพีบีเอส. (2564). 7 วันรู้ผล "พลายยันหว่าง" ช้างป่าตาย สงสัยให้ยาเกินขนาด. ค้นเมื่อ 15 กันยายน 2565. https://www.thaipbs.or.th/news/content/300673

ไทยพีบีเอส. (2565). นาทีชีวิต ช่วยช้างป่า "แม่-ลูก" ตกท่อระบายน้ำ ลึก 2 เมตร. ค้นเมื่อ 10 พฤศจิกายน 2566. https://www.thaipbs.or.th/news/content/317479

พุทธิพงษ์ พลคำฮัก. (2556). อุปกรณ์ช่วยเดิน. วารสารศรีนครินทร์เวชสาร. 28(4): 583-588.

พรพรรณ เครืออนุณรัตน์. (2560). การศึกษาและพัฒนาอุปกรณ์ช่วยพยุงสำหรับผู้สูงอายุ. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตร์อุตสาหกรรมมหาบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีการออกแบบผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรมและเทคโนโลยี สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง.

วรัตถ์ สิทธิ์เหล่าถาวร. (2559). การออกแบบโครงช่วยฝึกเดินที่มีระบบพยุงน้ำหนักบางส่วนสำหรับผู้ที่มีปัญหาการเคลื่อนไหวด้านการเดิน. วิทยานิพนธ์ปริญญาวิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต ภาควิชาวิศวกรรมเครื่องกล คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

วรรณนา สุริยาสถาพร, วีนา จูเปีย, อติกันต์ ทองทาบ, เกรียงไกร ทองก้อน, กณวีร์ วาฤทธิ์ และเทอดชัย ชีวะเกต. (2558). ขาเทียมสำหรับสุนัข. วารสารเชียงใหม่สัตวแพทย์สาร. 13(3): 139-146.

วาริชภัทร จ่ายเจริญ. (2563). การพัฒนาสมการถดถอยเพื่อประมาณน้ำหนักของช้างเอเชียโดยใช้การวิเคราะห์ภาพถ่ายดิจิตอล. วิทยานิพนธ์ปริญญาสัตวแพทยศาสตรบัณฑิต คณะสัตวแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

ศูนย์ประสานการปฏิบัติที่ 4 กอ.รมน. (2565). เอาใจช่วย! ช้างป่าใจสู้ “บุญรอด” บาดเจ็บสาหัส. ค้นเมื่อ 10 พฤศจิกายน 2566. https://4occ.isoc.go.th/04news/?p=7679.

สมาคมสหพันธ์ช้างไทย. (2566). ช่วยเหลือช้างสีดอทองหล่อ อายุ 63 ปี. ค้นเมื่อ 10 พฤศจิกายน 2566. https://www.thaielephantalliance.org/en/all-activity.html

สราญจิต แสนแก้ว, วนิดา ดรปัญหา, ปิยะวรรณ ศรีสุรักษ์ และกรวรรณ โหม่งพุฒ. (2564). การพัฒนาเชือกช่วยพยุงตัวสำหรับใช้ในการออกกำลังกายและการฝึกเดินในเด็กสมองพิการ. ใน การประชุมวิชาการเสนอผลงานวิจัยระดับบัณฑิตศึกษาแห่งชาติ ครั้งที่ 22. 25 มีนาคม 2564. มหาวิทยาลัยขอนแก่น. 864-873.

อนล สถาพรสถิต และสันติ อัศวพลังชัย. (2559). ผลของการใส่อุปกรณ์พยุงอุ้งเท้าด้านในและอุปกรณ์พยุงส้นเท้าชนิดทำจากซิลิโคนต่อแรงกดใต้ส้นเท้า. วารสารเวชศาสตร์ฟื้นฟูสาร. 26(3): 98-103.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

27-12-2024

รูปแบบการอ้างอิง

พราหมณ์แก้ว ภ. ., มุขดา ป. ., สกุลพงษ์มาลี ก. ., ชุปวา ช. ., รูปคม อ. ., ไชยวงศ์ ก. ., ฉัตรเมืองปัก อ. ., ศรีอำนวย บ. ., ประภาสะโนบล ม. ., & หนาแน่น ข. . (2024). การออกแบบระบบพยุงน้ำหนักบางส่วนสำหรับช้างบาดเจ็บ. วารสารเกษตรศาสตร์และเทคโนโลยี มทร.อีสาน, 5(3), 13–22. สืบค้น จาก https://li01.tci-thaijo.org/index.php/atj/article/view/262236