The Relationship between Personal Factor and Buying Behavior of Organic Rice, Luang Neua Sub-District, Doi Sa ket District, Chiang Mai Province
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This study was aimed to survey buying behavior and to analyze the relationship between personal factors and buying behavior. Data were derived from 400 questionnaires for buyers of organic rice in Luang Nuea sub-district. Frequency and percentage were used to analyze buying behavior and Pearson Chi Square were used to analyze the relationship between personal factors and buying behavior. The result indicated the maximum per cent of buying behavior included buying monthly, buying for consumption, buying 2-6 day each, buying for testing, buying at local market in Luang Nuea Sub-District, knowing place from friend, buying a lap in kilogram, buying price more than 35 baht per kilogram, willing to pay for 41-50 baht per kilogram. In addition, Pearson Chi Square analysis at significance level 0.05 indicated that sex related to buying frequency, occupation related to buying frequency, consumption frequency, and buying form, residential areas related to buying frequency, consumption frequency, buying pattern, and buying price, age and income related to buying frequency, consumption frequency, buying volume, buying form, and buying price, education and status related to buying frequency, consumption frequency, buying pattern, and buying price. Therefore, marketing planning of organic rice in Luang Neua sub-district should include the development of distribution channel that are located in flea markets of community, various pricing that depends upon distance and purchasing power of all groups of people, and the development of products that are low weight, designated quantity, and long life.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กฤตนัน เชื้อเจ็ดตน. 2559. พฤติกรรมการซื้อสินค้าอุปโภคบริโภค ตำบลเมืองเล็น อำเภอสันทราย จังหวัดเชียงใหม่. วารสารมหาวิทยาลัยพายัพ 26(2): 121-134.
กมลวรรณ มั่งคั่ง สุกัญญา สุจาคำ และสุธี อยู่ยิ้ม. 2558. พฤติกรรมการบริโภคข้าวอินทรีย์ของประชาชนในจังหวัดอุตรดิตถ์. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์ 10(2): 11-24.
เจียระไน ไชยกาลเจิ้ง และกมลพร นครชัยกุล. 2563. ปัจจัยที่มีผลต่อความตั้งใจซื้ออาหารเกษตรอินทรีย์ของผู้บริโภคในจังหวัดอุบลราชธานี ประเทศไทย. วารสารวิทยาลัยดุสิตธานี 14(1): 241-253.
ชัยฤทธิ์ ทองรอด และวราภรณ์ สารอินมูล. 2563. พฤติกรรมการเลือกซื้อสินค้าในตลาดนัดกลางคืนของผู้บริโภคในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารสมาคมนักวิจัย 21(3): 197-210.
ธีระวุฒิ เอกะกุล. 2550. ระเบียบวิธีวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์และสังคมศาสตร์. คณะครุศาสตร์ สถาบันราชภัฎอุบลราชธานี, อุบลราชธานี.
ปิลันธนา แป้นปลื้ม. 2559. ปัจจัยที่มีผลต่อการเต็มใจจ่ายเงินเพื่อซื้อสินค้าเกษตรอินทรีย์ของผู้บริโภคในตลาดนัดสีเขียวและร้านค้าเฉพาะด้านแบบมีสาขาในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล. วารสารการจัดการสมัยใหม่ 14(1): 169-178.
เผ่าพันธุ์ แย่งคุณเชาว์. 2562. การศึกษาความเต็มใจที่จะจ่ายของผู้บริโภคต่อผลิตภัณฑ์ข้าวอินทรีย์. วิทยานิพนธ์เศรษฐศาตรมหาบัณฑิต สาขาเศรษฐศาตรมหาบัณฑิต, คณะพัฒนาการเศรษฐกิจ, สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
พิทวัส เอื้อสังคมเศรษฐ์. 2559. ทัศนคติ ความตั้งใจ และพฤติกรรมการซื้อของผู้บริโภคต่ออาหารเกษตรอินทรีย์. วารสารจุฬาลงกรณ์ธุรกิจปริทัศน์ 38(149): 58-83.
พรพิมล สระทองปัง พันธ์จิตต์ สีเหนี่ยง คะนึงรัตน์ คำมณี และจิรัฐินาฎ ถังเงิน. 2561. พฤติกรรมของผู้บริโภคในการเลือกซื้อสินค้าเกษตรอินทรีย์ในตลาดนัดสุขใจ อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี 20(2): 185-192.
Meldrum, M., and M. McDonal. 2010. Marketing in nutshell. Massachusetts, Butterworth - Hinemann.
Orji, O.G. 2013. Major classic consumer buying behavior models: implications for marketing decision-making. Journal of Economics and Sustainable Development 4(4): 164-172.
