การศึกษาความเป็นไปได้ในการนำฟอสโฟลิพิดจากน้ำมันของเมล็ดยางพาราไปใช้ประโยชน์ในรูปของอนุภาคไลโพโซม

บทคัดย่อ

อนุภาคไลโพโซมสังเคราะห์ขึ้นได้โดยใช้ฟอสโฟลิพิดเป็นสารตั้งต้น ประโยชน์ของอนุภาคไลโพโซมคือสามารถกักเก็บสารสำคัญไว้ภายในเพื่อป้องกันการเสื่อมสลายและเพิ่มความคงตัวของสารสำคัญ งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อนำฟอสโฟลิพิดจากน้ำมันเมล็ดยางพาราไปใช้ประโยชน์ในรูปแบบอนุภาคไลโพโซม สกัดน้ำมันจากเมล็ดยางพาราสายพันธุ์ RRIM 600 โดยใช้เฮกเซนเป็นตัวทำละลาย แยกฟอสโฟลิพิดออกจากน้ำมันโดยการดีกัมด้วยความร้อนและน้ำ ตรวจสอบความบริสุทธิ์ วิเคราะห์ชนิดและปริมาณของฟอสโฟลิพิดด้วยเทคนิคโครมาโทรกราฟีของเหลวที่มีสมรรถนะสูง สังเคราะห์อนุภาค   ไลโพโซมโดยวิธีการระเหยกลับวัฏภาค ศึกษาคุณสมบัติทางกายภาพของอนุภาคไลโพโซมด้วยเทคนิคการกระเจิงแสงแบบพลวัต ศึกษาสันฐานวิทยาของอนุภาคไลโพโซมด้วยกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนแบบส่องผ่านและศึกษาความคงตัวของอนุภาคไลโพโซมที่ระยะเวลา 0-12 สัปดาห์ ที่อุณหภูมิ 4^oC ผลการทดลองพบว่าเมล็ดยางพารามีปริมาณน้ำมัน 45.25±0.04 %w/w ฟอสโฟลิพิดที่พบมากที่สุดในกัมที่แยกได้จากน้ำมันเมล็ดยางพาราคือฟอสฟาทิดิลโคลีนและฟอสฟาทิดิลเอทาโนลามีน (22.36±3.10 และ 17.39±0.51 มิลลิกรัม/น้ำมัน 100 กรัม) เมื่อใช้ฟอสโฟลิพิดเข้มข้น 0.1-2.0 %w/v ไปสังเคราะห์อนุภาคไลโพโซมด้วยวิธีการระเหยกลับวัฎภาคพบว่าอนุภาคไลโพโซมที่ได้กระจายตัวอยู่ในตัวกลางที่เป็นน้ำมีลักษณะเป็นสารผสมเนื้อเดียวสีเหลือง สัณฐานวิทยาของอนุภาคไลโพโซมมีรูปร่างเป็นทรงกลม ขนาดอนุภาคไลโพโซมอยู่ระหว่าง 524-644 นาโนเมตร การกระจายตัวของขนาดอนุภาคอยู่ในช่วง 0.33 ถึง 0.46 ค่าประจุบนผิวอนุภาคมีค่าระหว่าง -33 ถึง -58 มิลลิโวลต์ และอนุภาคไลโพโซมที่สังเคราะห์ได้มีความคงตัวสูงสุดที่เวลา 8 สัปดาห์ ผลการศึกษาสามารถสรุปได้ว่าฟอสโฟลิพิดที่ได้จากน้ำมันของเมล็ดยางพาราสามารถนำไปใช้ประโยชน์ในรูปแบบอนุภาคไลโพโซมได้