ผลของสภาวะการเก็บรักษาต่อลักษณะทางกายภาพและเคมีของกระเทียมไทย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
กระเทียมไทยในช่วงที่ผลผลิตออกสู่ตลาดเป็นจำนวนมากมักส่งผลทำให้ราคากระเทียมตกต่ำซึ่งเป็นปัญหาสำคัญของเกษตรกรหากสามารถยืดอายุหรือเก็บรักษาคุณภาพกระเทียมให้ยาวนานมากยิ่งขึ้นย่อมสร้างโอกาสทางการค้าให้กับเกษตรกรในการจำหน่ายกระเทียมเพื่อการแปรรูปเป็นผลิตภัณฑ์กระเทียมดำที่สามารถเพิ่มรายได้อีกช่องทางหนึ่ง การศึกษาในครั้งนี้คณะผู้วิจัยจึงต้องการที่จะศึกษาผลของสภาวะการเก็บรักษาต่อลักษณะทางกายภาพและเคมีของกระเทียมไทย โดยมีวัตถุประสงค์ที่จะหาสภาวะที่เหมาะสมในการเก็บรักษากระเทียมพันธุ์เบาและพันธุ์กลาง จำนวน 24 ตัวอย่าง ภายใต้อุณหภูมิ 1 และ 4 องศาเซลเซียส และความชื้นสัมพัทธ์ 10-30% และ 40-60% ที่ระยะเวลา 30 และ 60 วัน เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษาสาร S-allylcysteine คือเครื่อง HPLC (High Performance Liquid Chromatography) ผลการศึกษา พบว่า สภาวะการเก็บรักษาต่อลักษณะทางกายภาพของกระเทียมพันธุ์เบาและพันธุ์กลาง คือ ระยะเวลาการเก็บรักษาที่ 60 วัน โดยลักษณะเนื้อสัมผัสของกลีบกระเทียมมีความนิ่มแต่ความมันวาวลดลงทั้งนี้ไม่ส่งผลให้กลีบกระเทียมแห้งหรือสูญเสียความชื้น ส่วนสภาวะการเก็บรักษาของกระเทียมทั้งสองชนิดต่อลักษณะทางเคมี ด้วยการทดสอบ Kruskal-Wallis Test พบว่า ที่ระยะเวลา 60 วัน ภายใต้อุณหภูมิ 4 องศาเซลเซียส และความชื้นสัมพัทธ์ 40-60% กระเทียมพันธุ์เบาให้ค่าเฉลี่ยของสาร SAC สูงสุด เท่ากับ 2.70 มิลลิกรัมต่อกรัม และเป็นสภาวะที่เหมาะสมที่สุดแตกต่างจากสภาวะอื่นอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ 0.05 และกระเทียมพันธุ์ปานกลาง ให้ค่าเฉลี่ยสาร SAC สูงสุด เท่ากับ 0.98 มิลลิกรัมต่อกรัม ผลการศึกษาครั้งนี้ทำให้พบว่าสภาวะการเก็บรักษากระเทียมสดสามารถทำให้ปริมาณสาร SAC ในกระเทียมเพิ่มขึ้นได้
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กนกพร บุญญะอติชาติ. (2558). การจัดการหลังการเก็บเกี่ยวและปัจจัยที่มีผลต่อการสูญเสียปริมาณและคุณภาพของผักรับประทานใบ. วารสารมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์. 7 (3), 147-158.
กรมวิชาการเกษตร. (2567). เอกสารวิชาการศัตรูพืชกักกันที่สำคัญของกระเทียม. http://lib .doa.go.th/multim/e-book/EB00 242.pdf
จิรายุ มุสิกา ธนวรรณ มุสิกา และพนารัตน์ สังข์อินทร์. (2565). สภาวะที่เหมาะสมในการผลิตกระเทียมดำต่อคุณสมบัติทางกายภาพและเคมีของผลิตภัณฑ์กระเทียมดำ. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. 2 (2), 54-62.
ชุติมา แก้วพิบูลย์ และณวงศ์ บุนนาค. (2564). การประเมินฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระของกระเทียมโทนดำ. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (ววท). 29 (1), 111-118.
พฤฒิยา นิลประพฤกษ์ เทอญฤดี หนูยิ่ง และพิมพ์รพี อาสาสันติ. (2566). บทบาทของเมลาโทนินต่ออาการไส้สีน้ำตาลของผลับปะรดที่เก็บรักาที่อุณภูมิต่ำ. วารสารแก่นเกษตร. 51 (1), 533-538.
สถาบันวิจัยและพัฒนาพื้นที่สูง. (2565). พันธุ์กระเทียมไทย. สืบค้น 16 สิงหาคม 2565. จาก https://www.hrdi. or.th/ Articles/ Detail/ 31
สำนักงานเศรษฐกิจการเกษตร. (2564). ผลผลิตกระเทียมแยกตามจังหวัด ปี 2564. สืบค้น 16 สิงหาคม 2565. จาก http://mis-app. oae.go.th/product/กระเทียม
อรัญญา มานุจำ มลฤดี อย่างบุญ พัฒนชัย สายคูณ ปิลันธนา ชมชื่นชู วิภาพร บุญทะลา นฤทธิ์ วาดเขียน และกรุณรัตน์ สกุลนามรัตน์. (2560). คุณสมบัติเคมีและกายภาพของกระเทียมดำศรีสะเกษ. การประชุมวิชาการระดับชาติ “นวัตกรรมและเทคโนโลยีวิชาการ” 2017 “วิจัยจากองค์ความรู้การพัฒนาอย่างมั่นคง มั่งคั่ง และยั่งยืน. 25-26 ธันวาคม 2560 ณ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน วิทยาเขตสุรินทร์.
Quan, N. X. H., Nga, V. T., Nhi, D. N. K., Duong, N. T. T., Vinh, H. N., Phung, N. K. P., & Thu, N. T. H. (2020). Physicochemical character of fresh and black garlic: 12‐day thermal aged process. Vietnam Journal of Chemistry, 58(4), 500-505.
