ผนังดินอัดจากวัสดุท้องถิ่น จังหวัดกำแพงเพชร

Main Article Content

เอกสิทธิ์ เทียนมาศ
พัชรีรัต หารไชย
มาณพ ต้นเคน
ประภัสสรา ห่อทอง

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้ศึกษาคุณสมบัติของผนังดินอัดจากวัสดุท้องถิ่น จังหวัดกำแพงเพชร โดยใช้วัสดุเหลือทิ้ง 3 ชนิด ได้แก่ เศษศิลาแลงจากงานตกแต่ง ผงหินอ่อนจากอุตสาหกรรมเหมืองหินอ่อน และขี้เถ้าอ้อยจากโรงงานน้ำตาล กำหนดอัตราส่วนปูนซีเมนต์ต่อดินกับวัสดุท้องถิ่น เท่ากับ 1 : 5 จากนั้นจึงขึ้นรูปตัวอย่างเพื่อหาปริมาณความชื้นที่เหมาะสมที่สุดที่ทำให้ผนังดินอัดแต่ละประเภทมีความหนาแน่นสูงสุด และทำการทดสอบสมบัติทางวิศวกรรม ได้แก่ ลักษณะพื้นผิว ความหนาแน่น การดูดซึมน้ำ การทนต่อการชะล้าง และกำลังรับแรงอัด ผลการทดสอบ พบว่า ปริมาณความชื้นที่เหมาะสมของผนังดินอัดจากศิลาแลง คือ ร้อยละ 12.00 ให้ความหนาแน่นสูงสุดที่ 2.17 ก./ลบ.ซม. ผนังดินอัดผสมผงหินอ่อนมีปริมาณความชื้นที่เหมาะสมร้อยละ 16.00 ให้ความหนาแน่นสูงสุดที่ 1.86 ก./ลบ.ซม. และผนังดินอัดผสมขี้เถ้าอ้อยมีปริมาณความชื้นที่เหมาะสมร้อยละ 18.00 ให้ความหนาแน่นสูงสุดที่ 1.49 ก./ลบ.ซม. ในด้านสมบัติทางกายภาพ ผนังดินอัดแต่ละประเภทมีสีและน้ำหนักแตกต่างกัน โดยผนังดินอัดศิลาแลงมีสีส้มแดงและมีน้ำหนักมากที่สุด ผนังดินอัดผสมผงหินอ่อนมีสีน้ำตาลอมขาว ส่วนผนังดินอัดผสมขี้เถ้าอ้อยมีสีดำ น้ำหนักเบา และมีผิวเรียบเนียนที่สุด สำหรับกำลังรับแรงอัด พบว่า ผนังดินอัดจากเศษศิลาแลงมีกำลังรับแรงอัดสูงสุดที่ 70.50 กก./ตร.ซม. ตามมาด้วยผนังดินอัดผสมผงหินอ่อนที่ 38.50 กก./ตร.ซม. และผนังดินอัดผสมขี้เถ้าอ้อยมีกำลังอัดต่ำที่สุดที่ 22.50 กก./ตร.ซม. อย่างไรก็ตาม การเลือกใช้ผนังดินอัดเป็นวัสดุก่อสร้างเชิงสถาปัตยกรรมยังคงขึ้นอยู่กับความพึงพอใจในความเป็นธรรมชาติ สีสัน ความสวยงาม และเสน่ห์เฉพาะตัวของวัสดุนั้นๆ

Article Details

ประเภทบทความ
Original Articles

เอกสารอ้างอิง

กรรณ หิรัญ และกิตติพศ สมบุญเพ็ญ. (2555). การศึกษาเปรียบเทียบวัสดุปรับสภาพดินและสารเคลือบผิวเพื่อปรับปรุงคุณสมบัติทางด้านความทนทานต่อการชะล้างด้วยน้ำและการดูดซึมน้ำให้กับผนังบ้านดิน. รายงานการวิจัย, มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

ฐิติพงษ์ ศรีชูชาติ และอรรคพล พุ่มพวง. (2553). กำลังอัดตามแนวแกนของผนังอิฐดินดิบ. รายงานการวิจัย, มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

ภัทรนันท์ ทักขนนท์. (2549). โครงการวิจัยและพัฒนาวัสดุก่อสร้างจากเศษซากอาคาร. รายงานวิจัย, มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

ภัทรนันท์ ทักขนนท์. (2556). การก่อสร้างแบบดินอัด : ทางเลือกสำหรับสถาปัตยกรรมยั่งยืน. รายงานการวิจัย, มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

ยุทธนา เกาะกิ่ง และสมลักษณ์ บุญณรงค์. (2557). การทดลองสร้างบ้านสีเขียวอนุรักษ์พลังงาน 2 ชั้น ด้วยวิธีผนังดินอัด. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ.

ยุทธนา เกาะกิ่ง. (2556). การก่อสร้างและค่าพลังงานสะสมรวมวัสดุอาคารผนังดินอัด.วารสารวิชาการและวิจัย, 1(3).

ยุทธนา เกาะกิ่ง. (2562). การก่อสร้างและค่าพลังงานสะสมรวมวัสดุอาคารผนังดินอัด. วารสารสถาปัตยกรรม การออกแบบและการก่อสร้าง คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ ผังเมืองและนฤมิตศิลป์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 1(3).

วราธร แก้วแสง. (2559). พฤติกรรมทางกลของผนังดินซีเมนต์บดอัดภายใต้แรงกดอัดสำหรับบ้านดิน. การประชุมวิชาการระดับชาติ,มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์.

วิหาร ดีปัญญา และกิตติพงษ์ สุวีโร. (2561). การพัฒนาผนังบ้านดินสำเร็จรูปที่ต้านทานการชะล้างสูงและเป็นฉนวนป้องกันความร้อนที่ดีสำหรับอาคารอนุรักษ์พลังงานและสิ่งแวดล้อม. วารสารวิศวกรรมศาสตร์, ราชมงคลธัญบุรี.

วีระวัฒน์ วรรณกุล อนุชาติ ลื้อนันต์ศักดิ์ศิริ และวรวิทย์ โพธิ์จันทร์. (2566). การพัฒนาดินลมหอบผสมซีเมนต์สำหรับการก่อสร้างผนังดินอัด กรณีศึกษา ดินพื้นที่จังหวัดขอนแก่น. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์ สาขาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (เพื่อการพัฒนาท้องถิ่น), 18(2), 25-37

สิทธิพงษ์ เพิ่มพิทักษ์. (2555). เทคนิควิธีการสร้างบ้านดิน. วารสารวิชาการศิลปะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 2(2), 95-99.

ภูษิต เลิศวัฒนารักษ์ และ กนกวรรณ มะสุวรรณ. (2558). การศึกษาคุณสมบัติในการกันเสียงของแผ่นไฟเบอร์ซีเมนต์ผสมเส้นใยธรรมชาติ. วารสารวิจัยและพัฒนา มจธ. 38 (1), 71-86.

ภูษิต เลิศวัฒนารักษ์ และ อัญชิสา สันติจิตโต. (2555). คุณสมบัติของวัสดุไฟเบอร์ซีเมนต์ผสมเส้นใยธรรมชาติจากเส้นใยมะพร้าว และเส้นใยปาล์มเพื่อวัสดุก่อสร้าง. วารสารวิจัยและสาระสถาปัตยกรรม/การผังเมือง, 9(1) 113-124.

เอกสิทธิ์ เทียนมาศ มาณพ ต้นเคน ชนะชัย เขียวสด และปฏิภาณ ชัยพิทักษ์. (2564). การปรับปรุงสมบัติของอิฐดินดิบโดยใช้ปูนซีเมนต์และใยมะพร้าว. การประชุมวิชาการ และการนำเสนอผลงานวิจัยระดับชาติเครือข่ายบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏภาคเหนือ (GNRU) ครั้งที่ 21, 149-163

เอกสิทธิ์ เทียนมาศ, มาณพ ต้นเคน, พัชรีรัต หารไชย, ศิริวัฒน์ แสนธรรมา และประภัสสรา ห่อทอง. (2567). กระเบื้องหินทรายเทียมจากผงหินอ่อน พรานกระต่าย จังหวัดกำแพงเพชร. วารสารวิชาการเทคโนโลยีอุตสาหกรรมและวิศวกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม ,6 (3), 288-301.

เอกสิทธิ์ เทียนมาศ และประภัสสรา ห่อทอง. (2567). การพัฒนาวัสดุก่อสร้างจากเศษศิลาแลง จังหวัดกำแพงเพชร. การประชุมวิชาการคอนกรีตประจำปี ครั้งที่ 18, 111-116.

American Society for Testing and Materials. (Year). ASTM C39 - Standard test method for compressive strength of cylindrical concrete specimens. ASTM International.

American Society for Testing and Materials. (1954). D 1140 - 54 test method for laboratory compaction characteristics of soil using standard effort. ASTM International.

Bureau of Indian Standards. (1982). IS 1725 : 1982 - Compressed stabilized earth blocks (CEB). Bureau of Indian Standards.

Easton, D. (2007). The Rammed Earth House (Revised ed.). Chelsea Green Publishing Company.

Naditz, A. (2558). ผนังดินอัด La Terre (ลาแตร์) : วัสดุธรรมชาติจากเทคโนโลยีโบราณสู่วัสดุสถาปัตยกรรมโมเดิร์น. สืบค้นเมื่อ 22 กุมภาพันธ์ 2566 จาก https://www.baanlaesuan.com/239447/design/design-update/people/la-terre-studiovisit

Pignal, B. (2005). Terre crue: Technique de construction et de restauration. Editions Eyrolles.

Venkatarama, B. V., & Prasanna, P. (2009). Role of clay content and moisture on characteristics of cement stabilized rammed earth. In Proceedings of the 11th International Conference on Non-conventional Materials and Technologies (NOCMAT2009), 6-9 September 2009, Bath, UK.