Development and Shelf Life of Traditional Ladcheag Products in the Three Southern Border Provinces of Thailand
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
Traditional ladcheag is one of a popular product among Thai dessert which commonly sales across marketplaces especially during the fasting month of Muslims. However, the shelf life of product quite short. This study, aims to develops recipe and study shelf life of the traditional ladcheag. Results show that mong all 6 different formula, formula 1 which was prepared rice flour and cassava starch with (30grams) and (4 grams), ratio had highest score of all sensory aspects (p≤0.05) and overall preference of 6.16±0.83 (good). The analysis results showed pH and moisture content were not significantly different (p>0.05). Shelf-life of product packed in aluminium (AL) bag was motored over 1, 2, 3 and 4 weeks at 4 and -18 ˚C. Storage times had a significant effect on pH but not effect on moisture content (p>0.05). Storage products at -18 °C had the total number of microorganisms below the standard set in the Community Product Standards. Four weeks of storage, with a total of 5.80 × 102 CFU/g and a consumer safety standard of no more than 1x103 CFU/g.
Article Details
Copyright Notice / Disclaimer
The copyright of all articles published in the YRU Journal of Science and Technology (YRUJST) belongs to the Southern Border Research and Development Institute, Yala Rajabhat University. Articles are published under the Creative Commons Attribution-Non Commercial-No Derivatives 4.0 International License (CC BY-NC-ND 4.0). Readers may share the articles for non-commercial purposes, provided that the original publication in YRUJST is properly cited and the articles are not modified. Authors may reuse their own published work in their subsequent scholarly work with proper citation. Any other use requires prior written permission from YRUJST.
The views and opinions expressed in published articles are those of the authors and do not necessarily reflect the views of the editorial board or the journal. The authors are solely responsible for the content of their articles.
References
2. ธนัญญา ศรีธรรม. (2557). การพัฒนาผลิตภัณฑ์ลอดช่องผสมเนื้อตาล. กรุงเทพฯ : สำนักวิทยบริการและเทคโนโลยีสารสนเทศ มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม.
3. นิธิยา รัตนาปนนท์. (2544). หลักการแปรรูปอาหารเบื้องต้น. กรุงเทพฯ : โอเดียนสโตร์.
4. พิมพ์เพ็ญ พรเฉลิมพงศ์และนิธิยา รัตนาปนนท์. (2559). แบคทีเรียผลิตกรดแล็กทิก. [ออนไลน์]. ค้นเมื่อ 15 พฤษภาคม 2559, จาก : http://www.foodnetworksolution.com/wiki/word/782/lactic-acid-bacteria.
5. วลัยรัตน์ จันทรปานนท์. (2548). การพัฒนาผลิตภัณฑ์เจลทำความสะอาดมือขจัดแบคทีเรียโดยใช้สารสกัดจากขมิ้นชัน. รายงานผลงานวิจัย. กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
6. วัฒนาภรณ์ โชครัตนชัย สุธีรา เข็มทอง และภัทราพร ยุธาชิต. (2545). การพัฒนาคุณภาพลอดช่องไทยผสมแป้งบุกเพื่อ สุขภาพ. วิทยาศาสตรบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา.
7. สุมนณฑา วัฒนสินธุ. (2545). จุลชีววิทยาทางอาหาร. กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
8. สำนักงานมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม. (2546). มาตรฐานผลิตภัณฑ์ชุมชนลอดช่องกึ่งสำเร็จรูป 139/2546. กรุงเทพฯ : สำนักงานมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม.
9. เอมนิการ เทียนไสว.(2557). การใช้สารให้ความหวานทดแทนน้ำตาลในวุ้นกะทิ และน้ำกะทิสำหรับลอดช่องสิงคโปร์. วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต. กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยศิลปากร.
10. อัมพร แซ่เอียว (2561). ผลิตภัณฑ์เส้นลอดช่องสิงคโปร์ผสมชาเขียว. [ออนไลน์]. ค้นเมื่อ 4 มกราคม 2561, จาก : https://ip.kku.ac.th/categories/images/Food/Detail/11.%20ลอดช่องสิงค์โปร์.pdf
11. อัจฉรา ดลวิทยาคุณ. (2556). พื้นฐานโภชนาการ. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ : โอเดียนสโตร์.
12. AOAC. (2000). Offcial Method of Analysis. (17th ed.) Virginia: The Association of Official Analytical Chemists.
