ปัจจัยที่มีผลต่อภาวการณ์มีงานทำของกลุ่มอาชีพส่งเสริมสุขภาพของประเทศไทยจำแนกตามเพศ

บทคัดย่อ

การเปลี่ยนแปลงต่างๆ ในสังคมส่งผลกระทบต่อการจ้างงานของบุคลากรด้านสุขภาพ ซึ่งในการศึกษานี้   มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อสถานะการจ้างงานของกลุมวิชาชีพส่งเสริมสุขภาพในประเทศไทย โดยจำแนกตามเพศ ข้อมูลที่ใช้เป็นข้อมูลทุติยภูมิจากโครงการสำรวจแรงงานของสำนักงานสถิติแห่งชาติ ไตรมาสที่ 4 (ตุลาคม-ธันวาคม) ปี 2565 กลุ่มตัวอย่างในการศึกษาประกอบด้วยบุคคลอายุ 15-60 ปี ที่ทำงานในกลุ่มส่งเสริมสุขภาพและตอบแบบสอบถามครบถ้วน จำนวน 1,704 คน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และศึกษาผลกระทบของตัวแปรอิสระต่อตัวแปรตามโดยใช้การวิเคราะห์การถดถอยแบบโลจิท ที่ระดับนัยสำคัญ 0.05 ผลการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณพบว่า เมื่อควบคุมตัวแปรอิสระอื่น ๆ แล้ว ตัวแปรที่ยังคงมีอิทธิพลต่อการจ้างงานของกลุ่มวิชาชีพส่งเสริมสุขภาพ ได้แก่ อายุ สถานภาพสมรส และระดับการศึกษา ตัวแปรอิสระทั้งหมดสามารถอธิบายความแปรปรวนของการจ้างงานในกลุ่มวิชาชีพส่งเสริมสุขภาพได้ร้อยละ 2.8 (R² = 0.028) ที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติ 0.05 จากผลการศึกษาพบว่า ผู้เชี่ยวชาญด้านส่งเสริมสุขภาพมีอายุระหว่าง 30-52 ปี เห็นได้ชัดว่าอายุเป็นภาพสะท้อนของสถานภาพสมรส ประสบการณ์ในการทำงาน และระดับทักษะ ปรากฏว่าบุคคลที่สมรสแล้วมีสภาวะทางอารมณ์และชีวิตส่วนตัวที่มั่นคง ซึ่งส่งผลกระทบต่อความรับผิดชอบในงาน โดยเฉพาะในภาคสุขภาพที่จำเป็นต้องใช้ความละเอียดอ่อนและการจัดการความกดดัน นอกจากนี้ การจ้างงานของบุคลากรด้านสุขภาพยังได้รับอิทธิพลจากระดับการศึกษาในหลากหลายรูปแบบ ส่งผลให้เกิดการจ้างงานและค่าจ้างที่เพิ่มขึ้น ประสบการณ์ ทักษะเฉพาะทาง และการสอดคล้องกับความต้องการขององค์กรและบุคคลมักเป็นปัจจัยกำหนดสำหรับการจ้างงานในภาคสุขภาพ เพื่อเพิ่มโอกาสในการทำงานสำหรับสตรีในอุตสาหกรรมสุขภาพ สถาบันการศึกษาควรสร้างหลักสูตรที่ให้ความสำคัญกับการเรียนรู้ตลอดชีวิต ส่งเสริมการศึกษาและการฝึกอบรมด้านสุขภาพ และแก้ไขกฎหมาย รัฐบาลควรจัดตั้งโครงการเพื่อจูงใจให้แรงงานกลับภูมิลำเนา เพื่อประหยัดค่าใช้จ่ายและปรับปรุงความสัมพันธ์ในครอบครัว