การจัดการวัสดุเหลือใช้ทางการเกษตรโดยการสร้างมูลค่าเพิ่มจากเปลือกทุเรียน ของเกษตรกรผู้ปลูกทุเรียน จังหวัดจันทบุรี
Main Article Content
บทคัดย่อ
การเพิ่มขึ้นของผลผลิตทุเรียนในประเทศไทยส่งผลให้เกิดเปลือกทุเรียน หากไม่มีการจัดการที่เหมาะสมอาจก่อให้เกิดผลกระทบต่อเศษฐกิจ สังคมและสิ่งแวดล้อม การวิจัยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับความต้องการจัดการวัสดุเหลือใช้ทางการเกษตรโดยการสร้างมูลค่าเพิ่มจากเปลือกทุเรียน กลุ่มตัวอย่าง 184 ราย เกษตรกรที่ขึ้นทะเบียนเกษตรกรในตำบลเกวียนหักและตำบลซึ้ง อำเภอขลุง จังหวัดจันทบุรี สุ่มโดยการจับฉลาก
ใช้แบบสัมภาษณ์ สถิติที่ใช้คือ ค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และไคสแควร์ ผลการวิจัยพบว่า เกษตรกรเป็นเพศชาย อายุเฉลี่ย 53.92 ปี ระดับการศึกษาปริญญาตรี สมาชิกครัวเรือนเฉลี่ย 4.16 คน ขนาดพื้นที่การเกษตรเฉลี่ย 16.38 ไร่ ประสบการณ์ภาคเกษตรเฉลี่ย 11.65 ปี แรงงานเฉลี่ย 4.36 คน รายได้เฉลี่ย 619,391.30 บาทต่อปี ความคิดเห็นในการจัดการวัสดุเหลือใช้ทางการเกษตรในระดับมาก ความต้องการจัดการวัสดุเหลือใช้
ทางการเกษตรโดยสร้างมูลค่าเพิ่มจากเปลือกทุเรียนในระดับปานกลาง ผลการทดสอบพบว่า ระดับการศึกษา อายุ จำนวนสมาชิกในครัวเรือน ประสบการณ์ภาคเกษตร แรงงาน รายได้และความคิดเห็นของเกษตรกรในการจัดการวัสดุเหลือใช้ทางการเกษตร มีความสัมพันธ์กับความต้องการการจัดการวัสดุเหลือใช้ทางการเกษตรโดยการสร้างมูลค่าเพิ่มจากเปลือกทุเรียนของเกษตรกรผู้ปลูกทุเรียนที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติ 0.05 ควรมีการส่งเสริมการใช้ประโยชน์จากเปลือกทุเรียนเพื่อสร้างมูลค่าเพิ่มและสนับสนุนการพัฒนาเศรษฐกิจหมุนเวียนในภาคการเกษตร
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
Journal of TCI is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0) licence, unless otherwise stated. Please read our Policies page for more information...
เอกสารอ้างอิง
กรมพัฒนาพลังงานทดแทนและอนุรักษ์พลังงาน (2566). รายงานพลังงานทดแทนของประเทศไทย 2566 สืบค้น วันที่ 3 มิถุนายน 2569 ,จาก https://online.anyflip.com/pauop/agrj/mobile/index.html
ณัฐวุฒิ การุณวงษ์. (2566). ปัจจัยที่มีผลต่อการจัดการเศษวัสดุเหลือใช้ทางการเกษตร ของเกษตรกรผู้ปลูกข้าว ในพื้นที่อำเภอโพธิ์ทอง จังหวัดอ่างทอง (ปริญญานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). นนทบุรี:มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ณรงค์ฤทธิ์ วงษ์แย้ม, นคเรศ รังควัต, พุฒิสรรค์ เครือคํา และปิยะ พละปัญญา. (2567). การยอมรับเทคโนโลยีการปลูกข้าวโพดหวานของเกษตรกรในพื้นที่อำเภอศรีสําโรง จังหวัดสุโขทัย. วารสารผลิตกรรมการเกษตร, 6(1), 57-64.
พัชรา บำรุง และ กฤษฎา เจริญมูล. (2566) ความต้องการในการส่งเสริมการเกษตรของเกษตรกรผู้ปลูกทุเรียน จังหวัดจันทบุรี. วารสารเกษตรพระวรุณ, 20(1), 81-88.
พัทธ์ธีรา เวชสิทธิ์ และอภิชญา ลีลาวณิชกุล. (2566). การยอมรับเทคโนโลยีเกษตรอัจฉริยะของเกษตรกรผู้ปลูกทุเรียน: กรณีศึกษาจังหวัดชุมพร. Journal of Food Science and Agricultural Technology, 9(1), 39-49.
ลาวัลย์ อินทะจักร, จิรัฐินาฏ ถังเงิน, และคนึงรัตน์ คำมณี (2568) การรับรู้ถึงผลกระทบของการเผาตอชังข้าวและฟางข้าวของเกษตรกรผู้ปลูกข้าวในพื้นที่ อำเภอท่าตะโก จังหวัดนครสวรรค์. วารสารวิทยาศาสตร์เกษตรและการจัดการ, 8(3), 121-130.
วิรัตน์ นาคเอี่ยม, และสุนันท์ สีสังข์. (2556). การผลิตข้าวและการจัดการตอซังข้าวของเกษตรกรในเขตใช้น้ำชลประทานอำเภอวัดโบสถ์ จังหวัดพิษณุโลก (ปริญญานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). นนทบุรี:มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ศราวุฒิ ทับผดุง และ จักรพันธ์ เพ็ชรภูมิ. (2565). ปัจจัยที่มีผลต่อพฤติกรรมการลดปริมาณขยะมูลฝอยครัวเรือน ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลที่ไม่มีการบริหารจัดการขยะมูลฝอย อำเภอเมือง จังหวัดพิษณุโลก. วารสารเครือข่ายวิทยาลัยพยาบาลและการสาธารณสุขภาคใต้, 9(3), 86-97.
สำนักงานเศรษฐกิจการเกษตร. (2569). ข้อมูลการนำเข้า – ส่งออก ผลไม้และผลิตภัณฑ์ ทุเรียนแช่เย็นจนแข็ง. สืบค้น 1 มีนาคม 2569, จาก https://report-imex.oae.go.th
สำนักงานเกษตรและสหกรณ์จังหวัดจันทบุรี. (2568). ข้อมูลด้านเศรษฐกิจของจังหวัด. รายงานประจำปี 2568 สำนักงานเกษตรและสหกรณ์จังหวัดจันทบุรี, 19-20.
สำนักงานเกษตรและสหกรณ์จังหวัดจันทบุรี. (2568) แผนปฏิบัติการด้านการขับเคลื่อนการพัฒนาประเทศไทยด้วยโมเดลเศรษฐกิจ BCG พ.ศ. 2564 – 2570. แผนพัฒนาการเกษตรและสหกรณ์จังหวัดจันทบุรี (พ.ศ.2566-2570) ฉบับทบทวน ปีงบประมาณ 2570, 9-11.
สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม.
(2565) ส่วนที่ ๓: สาระสำคัญของแผนปฏิบัติการด้านการขับเคลื่อนการพัฒนาประเทศไทยด้วยโมเดลเศรษฐกิจ BCG พ.ศ. 2564-2570. แผนปฏิบัติการด้านการขับเคลื่อนการพัฒนาประเทศไทยด้วยโมเดลเศรษฐกิจ BCG พ.ศ. 2564-2570, 39-40.
สำนักงานส่งเสริมและพัฒนาการเกษตรที่ 3 จังหวัดระยอง. (2567). ข้อมูลเศษวัสดุเหลือใช้ทางการเกษตรในภาคตะวันออก. ผลงานวิชาการแนวทางบริหารจัดการเศษวัสดุเหลือใช้ทางการเกษตรในพื้นที่ภาค
ตะวันออก, 3.
Ajzen, I. (1991). Organizational Behavior and Human Decision Processes. The theory of planned behavior, 50(2), 179-211.
Bamberg, S. & Möser, G. (2007). Twenty years after Hines, Hungerford, and Tomera: A new meta-analysis of psycho-social determinants of pro-environmental behaviour. Journal of Environmental Psychology, 27(1), 14-25.
Department of Economic and Social Affairs Sustainable Development (2022). Goal 12 Ensure sustainable consumption and production patterns. Transforming our world: the 2030 Agenda for Sustainable Development. United Nations.
Kirchherr, J., Reike, D. & Hekkert, M. (2017). Conceptualizing the circular economy: An analysis of 114 definitions. Resources, Conservation and Recycling, 127, 221-232.
Wetchasit, P. & Lilavanichakul, A. (2023). Durian Farmer Adoption of Smart Farming Technology: A Case Study of Chumphon Province. Journal of Food Science and Agricultural Technology, 7(Spcl. Iss.), 8-13.
