Comparative Efficiency of Granular Organic Fertilizer with Hormone Mixed Formula (HO) and Chemical Fertilizer on Growth, Yield and Export Quality of Coriander (Coriandrum sativum L.)
Main Article Content
Abstract
This study aimed to compare the effectiveness of mixed-formulated pelletized hormone fertilizers (HO) and conventional chemical fertilizers on the growth, yield, and export quality of coriander (Coriandrum sativum L.). The experiment was conducted in baskets with a diameter of 49 × 20 cm and arranged in a completely randomized design (CRD) with seven treatments and five replications. Coriander was established by direct seeding at a density of 16 plants per basket. The treatments consisted of: T1, no fertilizer application (control); T2, chemical fertilizer 16–16–8; T3, chemical fertilizer 25–7–7; T4, chemical fertilizer 15–15–15; T5, HO-1 fertilizer; T6, HO-2 fertilizer; and T7, HO-3 fertilizer. All fertilizers were applied at a rate equivalent to 100 kg Rai-1. Growth parameters related to shoot and leaf development, yield, and yield components were recorded. In addition, qualitative assessments of export-grade produce, along with a preliminary cost–income and profit analysis, were conducted. Nutrient analysis of the fertilizers revealed that the three HO formulations contained moderate to high levels of primary nutrients comparable to those of chemical fertilizers. Secondary nutrients (Ca, Mg, and S) and micronutrients (Fe, Cu, Zn, Mn, and B) were present at higher levels in the HO fertilizers. Organic matter (OM) was detected exclusively in the HO fertilizers (T5–T7) but was absent in chemical fertilizers. Both fertilizer types exhibited slightly acidic properties, with pH values ranging from 6.3 to 6.7. Prior to the experiment, the growing medium showed moderate acidity (pH 5.8), high organic matter content (32.5%), and high water-holding capacity (30.89%). After the experiment, water-holding capacity increased, particularly in T6 (HO-2, 38.63%), and secondary and micronutrient contents were notably higher in the HO treatments, with T6 showing the greatest enhancement. Fertilizer effects on growth demonstrated that plant height, leaf number, leaf length, leaf width, and petiole length, as well as yield and yield components, were significantly higher in all HO treatments than in chemical fertilizer treatments. The highest yield was obtained from T6 (HO-2). Export quality assessment at 45 days after planting indicated that all HO treatments surpassed chemical fertilizers, with T6 achieving the highest proportion of export-grade plants (92.1%). Although T6 incurred the highest production cost, it also generated the highest yield and export quality, resulting in the greatest net profit of 215,654.0 Baht Rai-1.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความในวารสารเกษตรนเรศวรที่ได้รับการตีพิมพ์ เป็นลิขสิทธิ์ของ คณะเกษตรศาสตร์
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับคณะเกษตรศาสตต์ฯ
References
จิรวัฒน์ ภู่เสริมภูมิ. (2553). ผักกินใบ (พิมพ์ครั้งที่2). กรุงเทพฯ: เกษตรสยามบุ๊คส์.
ชฎาพร ช่วยนนท์, และภูมิศักดิ์ อินทนนท์. (2554). การพัฒนาปุ๋ยน้ำชีวภาพคุณภาพสูงเพื่อการปลูกข้าว [รายงานผลการวิจัย]. มหาวิทยาลัยนเรศวร.
ชาติประชา สอนกลิ่น. (2563). อิทธิพลของปุ๋ยฮอร์โมนปั้นเม็ดสูตรผสม (HO) ที่มีต่อผลผลิตและคุณภาพดาวเรือง [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิตไม่ได้ตีพิมพ์). มหาวิทยาลัยนเรศวร.
พักตร์เพ็ญ ภูมิพันธ์, สมชาย ชคตระการ, วรภัทร ลัคนทินวงศ์, ชวินทร์ ปลื้มเจริญ, ภิรญา ชมพูผิว และอรประภา เทพศิลปวิสุทธิ์. (2559). เปรียบเทียบระหว่างการใส่ปุ๋ยเคมีและปุ๋ยอินทรีย์คุณภาพสูงต่อคุณภาพข้าวพันธุ์สุพรรณบุรี 1. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี, 24(5). 753-765.
ภูมิศักดิ์ อินทนนท์, ชวลิต รักษาริกรณ์ และวีรภัทร เกตอินทร์. (2555). อิทธิพลของปุ๋ยเคมีและปุ๋ยฮอร์โมนปั้นเม็ดสูตรผสมที่มีผลต่อการเจริญเติบโตของยางพาราช่วงเริ่มปลูก. วารสารมหาวิทยาลัยนเรศวร 20(3), 18-27.
วิชาญ ชุ่มมั่น และภูมิศักดิ์ อินทนนท์. (2559). อิทธิพลของปุ๋ยฮอร์โมนปั้นเม็ดสูตรผสมที่มีต่อการเจริญเติบโตและ ผลผลิต และส่งผลต่อปริมาณการเข้าทำลายของเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาล. วารสารแก่นเกษตร, 44(2), 265-274.
อดุลย์รัตน์ แคล้วคลาด. (2558). การศึกษาการใช้ปุ๋ยที่เหมาะสมในการผลิตผักชีไทยดำเนินการในแปลงทดสอบของศูนย์วิจัยและพัฒนาการเกษตรนครปฐม ระหว่างปี 2557-2558 [รายงานวิจัย]. ศูนย์วิจัยและพัฒนาการเกษตรนครปฐม.
Intanon, P., Keteku, A. K., & Intanon, R. (2017). Effect of different materials on soil pH
improvement, soil properties, growth, yield and quality of sugarcane. In
Proceeding Soil Quality for Food Security and Healthy Life, 13th
International Conference of the East and Southeast Asia Federation of Soil
Sciences (13th ESAFS) (pp. 50-59). Bangkok: Kasetsart University.
Sanjeeva Rao, P., Saraswathyamma, C. K., & Sethuraj, M. R. (1998). Studies on the relationship between yield and meteorological parameters of para rubber tree (Hevea brasiliensis). Agricultural and Forest Meteorology, 90, 235-245.
Sharma, A., Saha, T. N., Arora, A., Shah, R., & Nain, L. (2017). Efficient microorganism compost benefits plant growth and improves soil health in calendula and marigold. Horticultural Plant Journal, 3(2), 67-72.
Zhang, F., Cui, Z., Chen, X., Ju, X., Shen, J., Chen, Q., …, & Jiang, R. (2012). Chapter one - Integrated nutrient management for food security and environmental quality in China. Advances in Agronomy, 116, 1-40.
