ผลของการเสริมโพรไบโอติก ในอาหารต่อการเจริญเติบโต อัตราการรอดตาย และค่าทางโลหิตวิทยาและการเปลี่ยนแปลงลักษณะทางเนื้อเยื่อวิทยาลำไส้ปลาดุกลูกผสม (Clarias gariepinus × Clarias macrocephalus)

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อแก้ปัญหาการประสิทธิภาพการเจริญเติบโต และอัตราการตายในการเลี้ยงปลาดุกลูกผสม การทดลองใช้ปลาจำนวน 360 ตัว วางแผนการทดลองแบบสุ่มตลอด แบ่งการทดลองเป็น 4 กลุ่ม ได้แก่ กลุ่มควบคุม และกลุ่มที่ได้รับอาหารเสริมโพรไบโอติกในระดับ 3, 5 และ 8% ของอาหาร ทดลองนาน120 วัน วิเคราะห์ความแตกต่างของค่าเฉลี่ยด้วยวิธี Duncan’s multiple range test ที่ระดับความเชื่อมั่น 95% ผลการศึกษาพบว่า การเสริมโพรไบโอติกไม่มีผลต่อปริมาณโปรตีนในอาหาร (P>0.05) แต่มีผลต่อปริมาณไขมันและจำนวนจุลินทรีย์ในอาหาร (P<0.05) โดยกลุ่มที่ได้รับโพรไบโอติกระดับ 8% มีน้ำหนักเฉลี่ยสูงสุดเท่ากับ 714.53±7.86 กรัม ขณะที่กลุ่มระดับ 5% มีค่าอัตราการเปลี่ยนอาหารเป็นเนื้อ (FCR) ต่ำที่สุด เท่ากับ 1.90±0.31 แตกต่างจากกลุ่มควบคุม (P<0.05) อัตราการรอดตายของกลุ่มที่ได้รับโพรไบโอติกอยู่ระหว่าง 85.66–87.66% และแตกต่างจากกลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P<0.05) ด้านโลหิตวิทยาพบว่า การเสริมโพรไบโอติกส่งผลให้จำนวนเม็ดเลือดแดงเพิ่มขึ้นในกลุ่มระดับ 8% (P<0.05) นอกจากนี้ ค่าปริมาณโปรตีนในซีรัมและอิมมูโนโกลบูลินเพิ่มขึ้นเมื่อได้รับโพรไบโอติก สำหรับการเปลี่ยนแปลงของลำไส้ พบว่า กลุ่มระดับ 5% มีความสูงของวิลลัสเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P<0.05) ดังนั้น การเสริมโพรไบโอติกในอาหารระดับ 5–8% มีศักยภาพในการส่งเสริมการเจริญเติบโต เพิ่มประสิทธิภาพการใช้อาหาร และปรับปรุงโครงสร้างผนังลำไส้ช่วยเพิ่มประสิทธิภาพการย่อยและดูดซึมสารอาหารของปลาดุกลูกผสม