การพัฒนารูปแบบการเพิ่มประสิทธิภาพการปฏิบัติงานขนส่งเพื่อความปลอดภัยโดยการยอมรับนวัตกรรมเทคโนโลยีการขนส่ง
คำสำคัญ:
การปฏิบัติการขนส่ง, การยอมรับนวัตกรรมเทคโนโลยี, ความปลอดภัยการขนส่งสินค้า, ประสิทธิภาพการปฏิบัติงานขนส่งบทคัดย่อ
ปัญหาความปลอดภัยในการขนส่งเกิดจากการบริหารจัดการด้านความปลอดภัยที่ขาดประสิทธิภาพ และการใช้เทคโนโลยียังมีข้อจำกัด ส่งผลให้มาตรฐานคุณภาพการขนส่งลดลงและไม่สามารถแก้ไขปัญหาได้อย่างเป็นระบบ ซึ่งกระทบโดยตรงต่อประสิทธิภาพและความปลอดภัยของการปฏิบัติงานขนส่งในปัจจุบัน การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการเพิ่มประสิทธิภาพการปฏิบัติงานขนส่งสินค้าทางถนนเพื่อความปลอดภัย 2) พัฒนารูปแบบการเพิ่มประสิทธิภาพการปฏิบัติงานขนส่งสินค้าทางถนนเพื่อความปลอดภัยโดยยอมรับการใช้นวัตกรรมเทคโนโลยีการขนส่ง 3) นำเสนอแนวทางเพิ่มประสิทธิภาพการปฏิบัติงานขนส่งสินค้าทางถนนเพื่อความปลอดภัยของผู้ประกอบการขนส่งสินค้าทางถนนโดยยอมรับการใช้นวัตกรรมเทคโนโลยีการขนส่ง จากประชากร 5,582 คน กำหนดขนาดตัวอย่างด้วยวิธีประมาณค่า ตัวแปร 1:20 ได้เท่ากับ 400 คน สุ่มตัวอย่างโดยใช้ความน่าจะเป็นด้วยการจับฉลาก เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยแบบสอบถาม ที่มีค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับ 0.892 รวบรวมข้อมูลแบบออนไลน์ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงอนุมาน และการวิเคราะห์สมการโครงสร้าง
ผลการวิจัยพบว่า การยอมรับเทคโนโลยี (TAM) ส่งผลเชิงบวกโดยตรงต่อมาตรฐานคุณภาพการขนส่ง (TSQM) และประสิทธิภาพการขนส่งเพื่อความปลอดภัย (SME) ทั้งทางตรงและทางอ้อม โดย TSQM ทำหน้าที่เป็นตัวแปรกลางสำคัญในการถ่ายทอดอิทธิพลดังกล่าว ขณะเดียวกัน การบริหารความปลอดภัย (TSM) มีอิทธิพลทั้งทางตรงและทางอ้อมต่อ TSQM และ SME โดยการบูรณาการ TAM, TSM และ TSQM อธิบายความแปรปรวน SME ได้ถึงร้อยละ 68.80 สอดคล้องกับทฤษฎี TAM และแนวคิดการจัดการคุณภาพและความปลอดภัย ซึ่งการนำเทคโนโลยีและระบบบริหารที่เหมาะสมช่วยยกระดับประสิทธิภาพและความปลอดภัยการขนส่งอย่างยั่งยืน ผู้ประกอบการควรบูรณาการเทคโนโลยีและจัดการความเสี่ยงอย่างเหมาะสม เพื่อพัฒนาระบบขนส่งที่มีคุณภาพและยั่งยืน
Downloads
เอกสารอ้างอิง
กรมการขนส่งทางบก. (2566, 2 เมษายน). คู่มือบุคลากรจัดการด้านความปลอดภัยในการขนส่ง. https://tsmthai.com/
กรมพัฒนาธุรกิจการค้า. (2567, 9 มิถุนายน). รายชื่อนิติบุคคลจัดตั้งใหม่และเลิกปี 2567. https://www.dbd.go.th/common-article/2
กัลยา วานิชย์บัญชา. (2560). การวิเคราะห์สถิติชั้นสูงด้วย SPSS for Window. สามลดา.
ศูนย์ข้อมูลอุบัติเหตุเพื่อเสริมสร้างวัฒนธรรมความปลอดภัยทางถนน. (2565, 26 กุมภาพันธ์). สถิติผู้บาดเจ็บเสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางถนน. https://www.thairsc.com/
สำนักงานนโยบายและแผนการขนส่งและจราจร. (2563, 23 กรกฎาคม). รายงานการวิเคราะห์สถานการณ์อุบัติเหตุทางถนนของกระทรวงคมนาคม พ.ศ. 2563. https://www.otp.go.th/category/sub/236
องค์การกระจายเสียงและแพร่ภาพสาธารณะแห่งประเทศไทย. (2565, 9 มิถุนายน). 5 ปี 5 แสนล้าน สธ.เปิดตัวเลขความสูญเสียทางเศรษฐกิจจากการเสียชีวิตในอุบัติเหตุทางถนน. https://www.thaipbs.or.th/news/content/322550
Best, J. W. (1977). Research in Education (3rd ed.). Prentice-Hall.
Blunch, J. N. (2013). Introduction to Structural Equation Modeling Using IBM SPSS Statistics and AMOS (2nd ed.). SAGE.
Byrne, B. M. (2016). Structural Equation Modelling with AMOS: Basic Concepts, Applications, and Programming (3rd ed.). Routledge.
Davis, F. D. (1989). Perceived usefulness, perceived ease of use, and user acceptance of information technology. MIS Quarterly, 13(3), 319–340. https://doi.org/10.2307/249008
Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. C., & Anderson, R. E. (2014). Multivariate data analysis (7th ed.). Pearson.
Hollnagel, E. (2018). Safety-I and safety-II: the past and future of safety management. CRC press.
Kaiyawan, Y. (2013). Structural equation model analysis with AMOS. V.Print (1991).
Kline, R. B. (2015). Principles and Practice of Structural Equation Modeling. Guilford Press.
Liu, Y., Fang, W., Feng, T., & Xi, M. (2024). Blockchain technology adoption and supply chain resilience: exploring the role of transformational supply chain leadership. Supply Chain Management: An International Journal, 29(2), 371-387.
Bharadiya, J. P. (2023). Artificial intelligence in ransportation systems a critical review. American Journal of Computing and Engineering, 6(1), 35-45.
Petchu, P., U-on P., & Chuenwong P. (2022). The Casual Factor Model of Professionalism at Works and Organizational Effectiveness of Dangerous Goods Transport Companies. The Journal of Pacific Institute of Management Science (Humanities and Social Science), 8(1), 238-250.
Promngam, P., & Ayasanond, C. (2016). Structural Models Relationships Between Factors Affecting Automotive Parts and Parts Producers' Operations in The Eastern Economic Corridor (EEC), Thailand. Research Community and Social Development Journal, 15(4), 196-209.
Silpcharu, T. (2017). Statistical Data Analysis and Research by SPSS and AMOS (17th ed.). Business R&D Ordinary Partnership.
Schumacker, E., & Lomax, G. (2016). A beginner’s guide to structural equation modeling. (3th ed.). Taylor & Francis.
Suksawang, P. (2014). The Basics of Structural Equation Modeling. Princess of Naradhiwas University Journal, 6(2), 136-145.
Tirakanan, S. (2007). Research Methodology in Science: Guideline on Practice. Chulalongkorn University.
Venkatesh, V., Morris, M. G., Davis, G. B., & Davis, F. D. (2003). User acceptance of information technology: Toward a unified view. MIS Quarterly, 27(3), 425–478. https://doi.org/10.2307/30036540
Yang, C. C., Wong, C. W., & Liao, T. Y. (2021). Logistics quality management practices and performance of international distribution centre operators. International Journal of Shipping and Transport Logistics, 13(3-4), 300-326.
Wiratchai, N. (1999). LISREL Model: Statistical Analysis for Research (3rd ed.). Printing House.
Williams, A. F. (1999). The Haddon Matrix: Its contribution to injury prevention and control. Third National Conference on Injury Prevention and Control, (pp.15-16) Brisbane, Queensland, Australia. Available online: https://eprints.qut.edu.au/10081/1/10081.pdf
Zhou, Y., Wang, X., & Liu, Y. (2020). Digital transformation and supply chain resilience: The mediating role of supply chain integration. Industrial Management & Data Systems, 120(12), 2367–2386.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยราชภัฎจันทรเกษม และคณาจารย์ท่านอื่นๆในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
