Information System for Decision Making and Managing Cassava Pink Mealybug, <I>Phenacoccus manihoti</I> Matile-Ferrero (Hemiptera: Pseudococcidae) in Northeastern and Eastern Thailand
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
Geographical Information Systems and remote sensing technologies, with maximum entropy (Maxent) ecological niche modelling computer software, were used to create predictive risk maps for Phenacoccus manihoti Matile-Ferrero in Northeastern and Eastern Thailand. The cassava pink mealybug populations were surveyed in 255-cassava plantations covering Prachinburi, Rayong, Sa Kaeo and Nakhon Ratchasima during June 2013 and January 2014. The total number of 204-georeferenced sites presenting P. manihoti and environmental data from MODIS satellite imagery and 12 Automatic Weather Station (AWS) were compiled into the species distribution modelling. The models identified low monthly rainfall at 100-135 mm., lower Land surface temperature diurnal cycle (LSTD) range of temperature (-100 to -30 ºC), and Normalized Difference Vegetation Index (NDVI) between -0.3 and 0.6 are well-suited as the biological requirements of cassava pink mealybug. The value of the Area Under Curve (AUC) lies at 0.981 indicated the model gives excellent discrimination. Finally the risk areas at the district level in Nakhon Ratchasima, Prachin Buri, Sa Kaeo, Chachoengsao, Chon Buri and Rayong were described in this study.
Article Details
References
ขนิษฐา สุทธิบริบาล สมนิมิตร พุกงาม และ ปิยพงษ์ ทองดีนอก. 2554. การประเมินค่าความชื้นในดินโดยใช้ดัชนีพืชพรรณบริเวณไร่มันสำปะหลัง อำเภอครบุรี จังหวัดนครราชสีมา. วารสาร วนศาสตร์ 30 (3): 24-32.
ชลิดา อุณหวุฒิ. 2554. อนุกรมวิธานของเพลี้ยแป้งในมันสำปะหลัง. หน้า 35-39. ใน: รายงานผลงานวิจัยประจําปี 2554 สํานักวิจัยพัฒนาการอารักขาพืช. กรมวิชาการเกษตร.
เผ่าไท ถายะพิงค์ และ ปิยะวรรณ สุทธิประพันธ์. 2558. การประยุกต์ใช้เทคโนโลยีภูมิสารสนเทศในการศึกษาความหลากชนิดและการแพร่กระจายของแมลงศัตรูกาแฟอราบิกาในจังหวัดหวัดเชียงใหม่และเชียงราย. วารสารเกษตร 31(2): 203-213.
วลัยพร ศะศิประภา นรีลักษณ์ วรรณสาย สุภาพร ราจันทึก และ ณิชา โป๋ทอง. 2555. ความสัมพันธ์ระหว่างดัชนีพืชพรรณผลต่างแบบนอร์แมลไลซ์กับผลผลิตมันสำปะหลังในจังหวัดกำแพงเพชร. วารสารวิชาการเกษตร 30(3): 290-299.
สถาบันพัฒนามันสำปะหลัง. 2553. คู่มือการเลี้ยงและการขยายพันธุ์แตนเบียน Anagyrus lopezi เพื่อควบคุมเพลี้ยแป้งมันสำปะหลัง. เอกสารวิชาการ. มูลนิธิสถาบันพัฒนามันสำปะหลังแห่งประเทศไทย สถาบันพัฒนามันสำปะหลัง (ห้วยบง), นครราชสีมา. 16 หน้า.
สถาบันสารสนเทศทรัพยากรน้ำและการเกษตร (องค์การมหาชน). 2558. บันทึกเหตุการณ์ภัยแล้ง 2557/2558. (ระบบออนไลน์). แหล่งข้อมูล: http://www.thaiwater.net/current/drought58/drought58.html (24 พฤศจิกายน 2555).
อัมพร วิโนทัย ประภัสสร เชยคำแหง รจนา ไวยเจริญ ชลิดา อุณหวุฒิ อิสระ พุทธสิมมา วัชริน แหลมคม และ เถลิงศักดิ์ วีระวุฒิ. 2553. การนำเข้าแตนเบียน Anagyrus lopezi เพื่อควบคุมเพลี้ยแป้งมันสำปะหลังสีชมพู. (ระบบออนไลน์). แหล่งข้อมูล: http://www.doa.go.th/ research/files/1796_2553.pdf. (24 พฤศจิกายน 2555).
โอภาษ บุญเส็ง. 2552. เพลี้ยแป้ง มหันตภัยต่อมันสำปะหลัง. (ระบบออนไลน์). แหล่งข้อมูล:http://thaitapiocastarch.org/article20_th.asp (24 พฤศจิกายน 2555).
Bellotti, A.C., A.R. Braun, B. Arias, J.A. Castillo and J.M. Guerrero. 1994. Origin and management of neotropical cassava arthropod pests. African Crop Science Society 2: 407-417.
Bellotti, A.C., L. Smith and S.L. Lapointe. 1999. Recent advances in cassava pest management. Annual Review of Entomology 44: 343-370.
Iheagwam, E.U. and M.C. Eluwa. 1983. The effects of temperature on the development of the immature stages of the Cassava Mealybug, Phenacoccus manihoti Mat-Ferr. (Homoptera, Pseudococcidae). Deutsche Entomologische Zeitschrift 30(1-3): 17-22.
Lema, K.M. and H.R. Herren. 1985. The influence of constant temperature on population growth rates of the cassava mealybug, Phenacoccus manihoti. Entomologia Experimentalis et Applicata 38(2): 165-169.
Le Rü, B.P. and Y. Iziquel. 1990. An experimental study, with the aid of a rain simulator, of the mechanical effect of rainfall on populations of the cassava mealybug, Phenacoccus manihoti. Acta Oecologica 11(5): 741-754.
Nassar, N. M.A. and R. Ortiz. 2007. Cassava improvement: challenges and impacts. The Journal of Agricultural Science 145: 163-171.
Parsa, S., T. Kondo and A. Winotai. 2012. The cassava mealybug (Phenacoccus manihoti) in Asia: first records, potential distribution, and an Identification Key. PLoS ONE. 7(10): e47675.
Peterson, A.T. 2006. Uses and requirements of ecological niche models and related distributional models. Biodiversity Informatics 3: 59-72.
Peterson, A.T. and D.A. Vieglais. 2001. Predicting species invasions using ecological niche modeling: new approaches from bioinformatics attack a pressing problem. BioScience 51(5): 363-371.
Poramacom, N., A. Ungsuratana, P. Ungsuratana and P. Supavititpattana. 2013. Cassava production, prices and related policy in Thailand. American International Journal of Contemporary Research 3(5): 43-51.
Ratanawaraha, C., N. Senanarong and P. Suriyapan. 2000. Status of cassava in Thailand: Implications for future research and development. Proceedings of the validation forum on the global cassava development strategy. Rome, April 26-28, Vol. 3. FAO/International Fund for Agricultural Development.
Soysouvanh, P. and N. Siri. 2013. Population abundance of pink mealybug, Phenacoccus manihoti on four cassava varieties. Khon Kaen Agriculture journal J. 41(SUPPL. 1): 149-153.
Warren, D. and S. Seifert. 2011. Environmental niche modeling in Maxent: the importance of model complexity and the performance of model selection criteria. Ecological Applications 21: 335-342.
