A STUDY ON CARCASS QUALITY OF FINISHING WHITE LAMPHUN CATTLE 1. A COMPARATIVESTUDY ON THAI STYLE CUTTING AND NATIONAL LIVESTOCK AND MEAT BOARD
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
A comparative study on Thai style cutting and National Livestock and Meat Board from 8 finishing White Lamphun cattle were conducted. The age of the animals were 2-3 years old. They were fed with 70% dry matter of 15% portein 76% energy (TDN) concentrate and 30% dry matter of fresh grass at the finishing weight 300 kilograms. They were found that dressing percentsge and loin eye area were 55.77% and 55.92 cm respectively, live weight and chilled carcass weight were 301 and 167.88 kilograms respectively. The percentage of whole sale cut yield of chuck, rib, short loin, sir loin and round were 27.45, 8.03, 6.66,7.10 and 23.45% respectively. The total red meat, fat, bone and trim were 47.28,13.88, 14.40 and 8.83% respectivelt. The colour of finishing White Lamphun cattle meat was normal. The marbling scores tended to be better than those of other finishing Thai indigenious steer and the fat thickness were 0.21 inches.
Article Details
References
จันทลักขณา, จรัญ (2526). สถิติวิธีวิเคราะห์และวางแผนงานวิจัย. บริษัท สำนักพิมพ์ไทยวัฒนาพานิช จำกัด . กรุงเทพฯ. 468 น.
คันธพนิต, ชัยณรงค์. (2529). วิทยาศาสตร์เนื้อสัตว์, บริษัท โรงพิมพ์ไทยวัฒนาพานิช จำกัด . กรุงเทพฯ. 276 น.
คันธพนิต, ชัยณรงค์., จตุรสิทธา, สัญชัย., ฟ้ารุ่งสาง, สุพัตร์และชัยรัตนายุทธ, พรศรี. (2531) การศึกษาเปรียบเทียบคุณภาพซาก ระหว่างโคขุนพื้นเมืองและ ลูกผสมบราห์มัน X พื้นเมือง. รายงานการประชุมทางวิชาการเกษตรศาสตร์ครั้งที่ 28 มหาวิทยาลัยเกษตรศษสตร์, กรุงเทพฯ.
จตุรสิทธา, สัญชัย. (2530), การศึกษาเปรียบเทียบคุณภาพซากและคุณสมบัติทางเคมีบางประการระหว่างโคขุนพื้นเมืองและลูกผสมบราห์มัน X พื้นเมือง. วิทยานิพนธ์ปริญญาโท. มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, กรุงเทพฯ.
ดวงพัตรา, ประเทศ. และรัตนรณชาติ, สุวัฒน์. (2527) การศึกษาเบื้องต้นเกี่ยวกับคาริโอไทป์ของโคขาวลำพูน. จุลสารโค-กระบือ 7 (2): 37-42.
ยอดเศรณี, สมจิตต์, รัตนดิลก ณ ภูเก็ต, สุนทราภรณ์. และ อุตรยะวงศ์, รัตนะ. (2506) รายงานเบื้องต้นการทดลองผสมโคเนื้อ. รายงานการประชุมวิชาการสาขาสัตว์ครั้งที่ 2 มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ กรุงเทพฯ.
รัตนรณชาติ, สุวัฒน์. (2517). ลักษณะความสัมพันธ์ระหว่างลักษณะของโค-กระบือไทย. วิทยานิพนธ์ปริญญาโท. มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, กรุงเทพฯ.
ศิริสื่อสุวรรณ, สมชาติ (2529), ประกวดโคพื้นเมือง“ ขาวลำพูน” ครั้งที่ 3. วารสารสัตว์เศรษฐกิจ 3 (43): 62- 65.
สงค์ประเสริฐ, จีรสิทธิ์. (2517), ลักษณะและการทำลายโค-กระบือจากภาคต่าง ๆ ในฤดูกาลต่าง ๆ. วิทยานิพนธ์ปริญญาโท, มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, กรุงเทพฯ.
สำนักงานเศรษฐกิจการเกษตร. (2531). การผลิตการตลาดโคขุน. กองวิจัยเศรษฐกิจ, กระทรวงเกษตรและสหกรณ์
อินทรมงคล, จินตนา., คันธพนิต, ชัยณรงค์., หุตานุวัตร์, ณรงค์., สิรินันทเกตุ, เกษรินทร์., และ สอนบุญลา, โสวัฒน์. (2523) การศึกษาเปรียบเทียบลักษณะซากโคกระบือที่เลี้ยงด้วยอาหารยูเรียและมันเส้นเป็นหลัก. รายงานการประชุมวิชาการเกษตรศาสตร์และชีววิทยา ครั้งที่ 19 สาขาสัตว์. มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, กรุงเทพฯ.
Butterfield, R.M. (1968). Growth patterns of bovine muscle, fat and bone. J. Anin Sci. 27: 611-625.
Forrest, JC., Aberle, E.D. , Hedrick, HB., Judge, M.D. amd Merkel, RA (1975). TE Principle of Meat Science. Sanfrancisco: W.H. Freeman and Co. 717 p.
Meat Evaluation Handbook, 1987. National Livestock and Meat Board. Chicago U.S.A. 70 p.
Price, J.F. and Schweigert, B.S. (1971). The Science of Meat and Meat Produc Sanfrancisco: W. H. Freeman and Co. 660 p.
