In vitro digestibility of native yam with digestive enzymes of tilapia for utilization in food production
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The Study of digestion efficiency of native yams with Nile tilapia digestive enzymes can be used as a model for feed cost reduction in economic fish culture. Activity of amylase, protease, trypsin, and chymotrypsin from tilapia intestines was investigated. It was found that the enzyme activity had average values of 0.1703 ± 0.02, 0.4057 ± 0.05, 0.1244 ± 0.02 and 0.3371 ± 0.06 umol/mg protein, respectively. The efficiency of protein and carbohydrate digestion of 30 different native yams shows that the tilapia digestive enzymes exhibited the best efficiency in digesting protein of the top five native yams- including Man On, Man Yueak, Man Aon Bokluea, Man Pla and Man Lueat Nok. The values were 2,361.7 ± 82.6, 2,344.1 ± 260.6, 2,254.4 ± 144.6, 2,131.0 ± 79.8 and 2,003.9 ± 24.8 umol DL-alanine/g feed/trypsin activity, respectively. Based on the statistical analysis, Man On exhibited no significant difference compared to Man Yueak, Man Aon Bokluea, Man Pla, Man Lueat Nok, Man Sa, Man Mue Suea and Man Phrao Yao. Additionally, the top five native yams showing the highest carbohydrate-digesting enzyme activity were Man Aon Bokluea, Man On, Man Liam, Man Lueat Nok and Man Klam with values of 7,940.4 ± 600.7, 6,777.5 ± 36.6, 6,736.9 ± 477.1, 6,524.1 ± 109.7 and 5,574.0 ± 4.2 umol maltose/ g feed/ amylase activity, respectively. Man Aon Bokluea exhibited no significant difference in carbohydrate digestion efficiency compared to Man On. The Average protein and carbohydrate digestion efficiency in 30 different native yams were equivalent to 1,617.0 ± 388.3 umol DL-alanine/g feed/trypsin activity and 4,974.7 ± 973.2 umol maltose/g feed/amylase activity, respectively. Based on the results, the protein and carbohydrate digestion efficiency of all 30 native yams are variable. Among them, two the most suitable yams for tilapia feed production were Man On and Man Aon Bokluea.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
การุณ ทองประจุแก้ว และอุทัยวรรณ โกวิทวที. 2555. เอนไซม์ย่อยอาหารกับการพัฒนาอาหารเพื่อการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ. วารสารวิชาการพระจอมเกล้าพระนครเหนือ. 22(3): 710-720.
กรมการค้าภายใน. 2566. ราคาวัตถุดิบอาหารสัตว์. แหล่งข้อมูล: https://agri.dit.go.th/index.php/department_doc/3/. ค้นเมื่อ 15 มกราคม 2566.
จุลทรรศน์คีรีแลง, เกรียงศักดิ์ เม่งอำพัน, ชนกันต์ จิตมนัส, Hien Van Doan และสุดาพร ตงศิริ. 2565. ผลของการเสริมลำต้นใต้ดินของบัวหิมะ (Smallanthus sonchifolius) ในอาหารต่อประสิทธิภาพการย่อยในหลอดทดลอง การเจริญเติบโต และการใช้ประโยชน์จากอาหารของปลากาดำ (Labeo chrysophekadion). วารสารวิจัย มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย. 14(2): 418-429.
โฉมอนันต์ โพธิวงค์, ทิพสุคนธ์ พิมพ์พิมล, สุดาพร ตงศิริ และชนกันต์ จิตมนัส. 2564. ประสิทธิภาพการย่อยวัตถุดิบจากกล้วยด้วยเอนไซม์จากอวัยวะย่อยอาหารของปลาหมอไทย. แก่นเกษตร. 49(3): 733-739.
ธนาภรณ์ จิตตปาลพงศ์. 2557. การสร้างสูตรอาหารสัตว์น้ำและสูตรอาหารสัตว์น้ำเศรษฐกิจ. กรมประมง. กระทรวงเกษตรและสหกรณ์, กรุงเทพฯ.
ธนาวัฒน์ ศิริปริญญานันต์, บัณฑิต ยวงสร้อย, สุธี วงศ์มณีประทีป และสุทธิศักดิ์ บุญยัง. 2557. การศึกษาประสิทธิภาพการย่อยวัตถุดิบอาหารในปลาโมงด้วยวิธี in vitro protein digestibility. แก่นเกษตร. 42(ฉบับพิเศษ 1): 32-37.
รุ่งกานต์ กล้าหาญ, นนทวิทย์ อารีย์ชน, เรืองวิชญ์ ยุ้นพันธ์ และอรุณี อิงคากุล. 2551. กิจกรรมของเอนไซม์ย่อยอาหารในปลานิล (Oreochromis niloticus,L.) ที่ขนาดต่างๆ. วารสารวิจัยเทคโนโลยีการประมง. 2(2): 33-43.
วีรพงศ์ วุฒิพันธุ์ชัย. 2536. อาหารปลา. สำนักพิมพ์ โอเดียนสโตร์, กรุงเทพฯ.
วีรพงศ์ วุฒิพันธุ์ชัย, ศิรินาถ หอประเดิมนุสรณ์, ตรีรัตน์ สุขสวัสดิ์ และสุบัณฑิต นิ่มรัตน์. 2561. กิจกรรมจำเพาะของเอนไซม์ทริปซิน และไคโมทริปซินของปลานิล (Oreochromis niloticus) ที่มีอายุต่างกัน และทดสอบที่ออุณหภูมิต่างกัน. วารสารวิทยาศาสตร์ มศว. 36(2): 125-142.
สมาคมอาหารแช่เยือกแข็งไทย. 2566. บทสรุปอุตสาหกรรมอาหารทะเลแช่เยือกแข็งไทย ไตรมาส 4/2565. แหล่งข้อมูล: https://www.thai-frozen.or.th/Content/Images/Insights-file/IndustrySummary/2023-16-2--17-18-09บทสรุปอุตสาหกรรมอาหารแช่เยือกแข็งไทย Q4 65.pdf. ค้นเมื่อ 15 มกราคม 2566.
สิทธิชัย ฮะทะโชติ, เกตุนภัส ศรีไพโรจน์, อรพินท์ จินตสถาพร และศรีน้อย ชุ่มคำ. 2562. ผลของการใช้กากมันสำปะหลังและเอนไซม์ย่อยเยื่อใยในสูตรอาหารปลานิลต่อประสิทธิภาพการย่อยได้และการเจริญเติบโต. แก่นเกษตร. 47(ฉบับพิเศษ 1): 1187-1194.
สุดาพร ตงศิริ และดวงพร อมรเลิศพิศาล. 2556. การศึกษาประสิทธิภาพการย่อยวัตถุดิบพื้นบ้านเพื่อการพัฒนาสูตรอาหารเลี้ยงปลานิลแบบลดต้นทุน และเป็นอาหารปลอดภัย. รายงานผลการวิจัย มหาวิทยาลัยแม่โจ้, เชียงใหม่.
สมนึก พรมแดง, รงรอง หอมหวน, มณฑา วงศ์มณีโรจน์, รัตนา เอการัมย์ และสุลักษณ์ แจ่มจำรัส. 2561. สารสำคัญทางโภชนาการของมันเลือด. วารสารวิชาการเกษตรศาสตร์ กำแพงแสน สายวิทยาศาสตร์. 1(1): 19-27.
อรพินท์ จิตสถาพร, ทัศนีย์ คชสีห์, ประทักษ์ ตาบทิพย์วรรณ และส่งศรี มหาสวัสดิ์. 2546. การใช้ดักไหมบ้านทดแทนปลาป่นในอาหารปลาดุกลูกผสม. น. 94-120. ใน รายงานเรื่องเต็มการประชุมทางวิชาการ ครั้งที่ 41 ประจำปี พ.ศ. 2546 (สาขาประมง). มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, กรุงเทพฯ.
Areekijseree, M., A. Engkagul, U. Kovitvadhi, A. Thongpan, M. Mingmuang, P. Pakkong, and K. Rungruangsak-Torrissen. 2004. Temperature and pH characteristics of amylase and proteinases of adult freshwater pearl mussel, Hyriopsis (Hyriopsis) bialatus Simpson 1900. Journal of Aquaculture. 234: 575–587.
Gonzalez-Felix, M.L., M. Perez-Velazquez, A.G. Villava-Villalba, R. Civera-Cerecedo, J.M. Ezquerra, and E. Goytortua-Bores. 2010. Tailoring a diet for Nile Tilapia (Oreochromis niloticus) culture in Northwest Mexico. Journal of Marine Science and Technology. 18(5): 674-681.
Moyano, F.J., M.A. Saénz-de Rodrigáñez, M. Díaz, and A.G.J. Tacon. 2014. Application of in vitro digestibility methodsin aquaculture: constraints and perspectives. Review. Aquaculture. 6: 1-20.
Rungruangsak-Torrissen, K., A. Rustad, J. Sunde, S. Eiane, H. Jensen, J. Opstvedt, E. Nygard, T. Samuelson, H. Mundheim, U. Luzzana, and G. Venturini. 2002. In vitro digestibility based on fish crude enzyme extract for prediction of feed quality in growth trials. Journal of the Science of Food and Agriculture. 82: 644-654.
