Factors affecting consumers’ purchasing decisions of certified seafood products
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This study aims to analyze the factors influencing the decision to purchase standard seafood. The research was conducted by collecting data through an online questionnaire from a total of 421 Thai citizens who have reached the legal age. The data was analyzed using Hierarchical cluster analysis and Binary logistic regression. The consumer segmentation results divided seafood consumers into three groups based on age range. All three groups engage in information seeking before purchasing products, with Group 1 being consumers aged 46-60 years old and Group 3 being consumers aged 24-29 years old. Groups 1 and 3 primarily seek information on price and purchasing channels, while Group 3 (24-29 years old) focuses on price and promotions. However, all three groups seek the least information regarding the origin of the product. Concerning information channels, Group 1 prefers seeking information through personal inquiries (friends/acquaintances/relatives), while Group 3 utilizes online platforms such as Facebook and TikTok. Group 2 also uses online channels like Facebook and product reviews. When making seafood purchasing decisions, Groups 1 and 2 prioritize product quality and appearance, while the younger Group 3 places greater emphasis on quality and price. The analysis of factors affecting the decision to purchase standard seafood reveals that the factors influencing the decision include seafood purchasing experience (Wald = 11.269, p = 0.001), and information awareness (Wald = 15.580, p = 7.90x10-5) at a significance level of 0.05. It was found that if consumers have positive experiences purchasing seafood or have increased access to information, they are more likely to purchase standardized seafood. Therefore, in addition to promoting standards among seafood entrepreneurs, government agencies should also provide this information to consumers to increase awareness and recognition of the value of seafood from responsible fishing practices.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กรมประมง. 2563. ข่าวประชาสัมพันธ์ 1 ตุลาคม 2563 กรมประมง...ออกมาตรฐานการทำประมงและแปรรูปสินค้าประมงพื้นบ้านอย่างยั่งยืน พร้อม ! การันตี...สินค้าประมงพื้นบ้านไทยสด สะอาด ปลอดภัย ใส่ใจสิ่งแวดล้อม. แหล่งที่มา: https://www4.fisheries.go.th/local/index.php/main/view_activities /1210/88488.
กรมประมง. 2566. สถิติเรือประมงไทยปี 2566. เอกสารฉบับที่ 3/2567. กองนโยบายและแผนพัฒนาการประมง กรมประมง, กรุงเทพฯ.
กรมประมง. 2567ก. สถิติการประมงแห่งประเทศไทย พ.ศ.2566. เอกสารฉบับที่ 11/2567. กองนโยบายและแผนพัฒนาการประมง กรมประมง, กรุงเทพฯ.
กรมประมง. 2567ข. สถิติปริมาณการจับสัตว์น้ำเค็มจากการทำประมงพาณิชย์ 2566. เอกสารฉบับที่ 1/2567. กองนโยบายและแผนพัฒนาการประมง กรมประมง, กรุงเทพฯ.
กรมประมง. 2567ค. สถิติปริมาณการจับสัตว์ทะเลจากการทำประมงพื้นบ้านปี 2566. เอกสารฉบับที่ 3/2567. กองนโยบายและแผนพัฒนาการประมง กรมประมง, กรุงเทพฯ.
กองวิจัยและพัฒนาประมงทะเล. 2567. รายงานประจำปี 2566. กองวิจัยและพัฒนาประมงทะเล กรมประมง, กรุงเทพฯ.
กานต์ ทิพยาไกรศรี, จิราภัษ อัจจิมางกูร, ศันสนีย์ หวังวรลักษณ์, อุไรรัฒท์ เนตรหาญ, จารุมาศ เมฆสัมพันธ์ และมณช์นิศาษ์ ศรีสมวงศ์. 2559. สภาวะการทำประมงปูม้าในพท้นที่ใกล้ฝั่งอำเภอหลังสวน จังหวัดชุมพร. น. 125-135. ใน: การประชุมวิชาการวิทยาศาสตร์ทางทะเล ครั้งที่ 5 1-3 มิถุนายน 2559. กรุงเทพมหานคร.
ณัฏฐา สร้อยจำปา, อุไรรัฒท์ เนตรหาญ, จิราภัษ อัจจิมางกูร และศันสนีย์ หวังวรลักษณ์. 2561. ช่องทางการรับข่าวสารของชุมชนชายฝั่งในพื้นที่จังหวัดประจวบคีรีขันธ์. น. 577-586 ใน: การประชุมทางวิชาการของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ครั้งที่ 56 30 มกราคม-2 กุมภาพันธ์ 2561. มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, กรุงเทพมหานคร.
ณัฐณิชา นิสัยสุข และขวัญกมล ดอนขวา. 2558. ปัจจัยที่มีผลต่อพฤติกรรมการซื้อผลิตภัณฑ์ที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมของผู้บริโภค. Research Community and Social Development Journal. 9: 57–67.
ธเนศ ประไพพงษ์, จิราภัษ อัจจิมางกูร และกุลภา กุลดิลก. 2559. การปรับตัวของชาวประมงพื้นบ้านต่อการจัดการทรัพยากรชายฝั่งและมาตรการด้านการจัดการการกัดเซาะชายฝั่ง กรณีศึกษาพื้นที่ชายฝั่งทะเลอ่าวไทยตอนบน. น. 781-788. ใน: การประชุมทางวิชาการ ครั้งที่ 54 ของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, กรุงเทพฯ.
นุชนารถ สุทธิรักษ์, กุลภา กุลดิลก และอารียา โอบิเดียกวู. 2561. พฤติกรรม และปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อกุ้งอินทรีย์ของผู้บริโภคในเขต กรุงเทพมหานคร. น. 333-339. ใน: การประชุมวิชาการระดับชาติครั้งที่ 3 มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขต ศรีราชา.
ปิ่นแก้ว ทองกำเนิด, จิราภัษ อัจจิมางกูร, ศันสนีย์ หวังวรลักษณ์, อุไรรัฒท์ เนตรหาญ และมณช์นิศาษ์ ศรีสมวงศ์. 2561. แนวทางการดำรงชีพอย่างยั่งยืนของชุมชนประมงพื้นบ้าน: กรณีศึกษาพื้นที่อ่าวไทยตอนกลาง. น. 587-596. ใน: การประชุมทางวิชาการของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ครั้งที่ 56 ของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, กรุงเทพฯ.
พรพรรณ พันธ์แจ่ม และชวนชื่น อัคคะวณิชชา. 2561. ปัจจัยที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการบริโภคผลิตภัณฑ์เพื่อสิ่งแวดล้อม. Veridian E-Journal, Silpakorn University สาขามนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์และศิลปะ. 11: 2266-2281.
ภาควิชาการจัดการประมง. 2560. รายงานฉบับสมบูรณ์ การใช้แรงงานในการทำประมงพื้นบ้าน. ภาควิชาการจัดการประมง คณะประมง มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, กรุงเทพฯ.
วรางคณา สุยะนันทน์, กุลภา กุลดิลก และวิศิษฐ์ ลิ้มสมบุญชัย. 2564. ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความตั้งใจซื้อผลิตภัณฑ์อาหารทะเลที่ติดฉลากสิ่งแวดล้อมในกรุงเทพมหานคร. วารสารเศรษฐศาสตร์และกลยุทธ์การจัดการ. 8: 180-200.
สตีเว่น ซิลบิเกอร์. 2548. เรียน MBA ในสิบวัน. กมลา สุขพานิช-ขันทปราบ, ผู้แปลเละเรียบเรียง. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ยูเรก้า จำกัด. (ต้นฉบับภาษาอังกฤษ พิมพ์ปี ค.ศ. 2005).
สมาคมสมาพันธ์ชาวประมงพื้นบ้านแห่งประเทศไทย. 2558. มาตรฐานผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำชาวประมงพื้นบ้าน มผส 001-2558: มาตรฐานบลูแบลนด์. แหล่งที่มา: https://issuu.com/bluebrandstandardthailand/ docs/.
สมาคมสมาพันธ์ชาวประมงพื้นบ้านแห่งประเทศไทย และสมาคมรักษ์ทะเลไทย. 2564. ข้อเสนอแก้ไขปัญหาชาวประมงพื้นบ้านในประเทศไทย 2563. สมาคมสมาพันธ์ชาวประมงพื้นบ้านแห่งประเทศไทย, ตรัง.
สิริพัฒนัญ ชินเศรษฐพงศ์. 2561. ปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมของผู้บริโภค. การค้นคว้าอิสระ ปริญญาบริหารธุรกิจ มหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. กรุงเทพฯ.
โสมสกาว เพชรานนท์ และวลัยภรณ์ อัตตะนันทน์. 2557. ปัจจัยที่มีผลต่อความตระหนักในการบริโภค และพฤติกรรมการบริโภคผลิตภัณฑ์ที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม. น. 320-327. ใน: การประชุมทางวิชาการของ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ครั้งที่ 52. มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, กรุงเทพมหานคร.
สำนักบริหารการทะเบียน. กรมการปกครอง. 2566. สถิติประชากรทางการทะเบียนราษฎร(รายเดือน). แหล่งที่มา: https://stat.bora.dopa.go.th/stat/statnew/statMONTH/statmonth/#/displayData. ค้นเมื่อ 20 มิถุนายน 2567.
Agresti, A. 1996. An introduction to categorical data analysis. 2nd Edition. Wiley & Sons.
Bhate, S., and K. Lawler. 1997. Environmentally friendly products: Factors that influence their adoption. Technovation. 17: 457-465.
Dimock, M. 2019. Defining generations: Where Millennials end and Generation Z begins. Pew Research Center.
Hair, J. F., W. C. Black, B. J. Babin, and R. E. Anderson. 2010. Multivariate analysis. 7th Edition. Pearson Prentice Hall.
Marine Stewardship Council. 2025. MSC fisheries standard (Version 3). Marine Stewardship Council.
Paz, M. D. R., and J. C. R. Vargas. 2023. Main theoretical consumer behavioural models. A review from 1935 to 2021. Heliyon. 9.
Thompson, S. K. 1992. Sampling. 3rd Edition. John Wiley.
Van Liere, K. D., and R. E. Dunlap. 1980. The social base of environmental concern: A review of hypothesis, explanations and empirical evidence. Public Opinion Quarterly. 44: 191-197.
Zuur, A. F., E. N. Ieno, and G. M. Smith. 2007. Analysing Ecological Data. Springer.
